مدیری با تمام ابعاد سیاسی،فرهنگی،علمی،اجتماعی

بالاخره مجلس شورای اسلامی پس از چهار روز شور و مشورت و بررسی همه جانبه برنامه ها و سیاست های وزرای پیشنهادی دولت تدبیر و امید، پانزده تن از آنان را مورد پذیرش قرار داد و واجد شرایط برای تصدی پست وزارت دانست.

رای اعتماد نمایندگان مردم به پانزده وزیر پیشنهادی دکتر روحانی برای اداره دولت یازدهم، نشان از درایت و دلسوزی نمایندگان مجلس داشت و این امیدواری را بین مردم بوجود آورد که حساسیت دولت جدید نسبت به دولت های قبلی بایستی به مراتب بیشتر بوده و با توجه به وضعیت سیاسی و اقتصادی کشور ،اهمیت تحقیق و بررسی برنامه های انان  بسیار دقیق و بدون حب و بغض های جناحی صورت می گرفت که البته چنین نیز شد. هر چند سه وزیر پیشنهادی وزارتخانه های آموزش و پرورش،علوم،تحقیقات و فناوری،و ورزش نتوانستند با رای اعتماد نمایندگان به کابینه دکتر روحانی راه یابند،اما در این صورت نیز چیزی از شایستگی آنان کم نمی شود و با توجه به سوابق مدیریتی و توانمندی هر کدام از آنها، می توان در پست ها و مسئولیت های دیگر از وجود آنان بهره برد.

در این مقاله با توجه به اینکه موضوع بحث ما در مورد ورزش است،بنابر این سعی میشود ضمن پرداختن به وضعیت نابسامان این رشته پر طرفدار و پر جمعیت،نظر رییس جمهور دولت تدبیر و امید را به حساسیت کار (که البته هم خود وی وهم همکاران وی در کارگروه ایشان نسبت به آن واقف هستند)جلب می کنیم و امیدواریم هر چه سریعتر نسبت به انتخاب نفر جایگزین اقدام و نسل جوان کشور را از بلاتکلیفی و نگرانی نسبت به فعالیت های یک جریان اجتماعی و البته اقتصادی و همچنین بین المللی رها سازند.

همه می دانند که این روزها ورزش حال و روز خوشی ندارد و دل خوش کردن به قهرمانی های تیم های والیبال و بسکتبال و راهیابی تیم ملی فوتبال به جام جهانی فوتبال برزیل نمی تواند معظلات و مشکلات بسیار زیاد آن را تحت الشعاع قرار دهد و فقر و نابودی بسیاری از رشته های مدال آور و قهرمان پرور را به دست فراموشی بسپارد. ذکر این نکته بس که قهرمانان و پهلوانان کشتی ما نباید به دلیل بی کفایتی مدیران بدون پناهگاه در یک کشور بیگانه و بدون غذا در خیابان بخوابند! نباید به جهت عدم توانایی در برقراری ارتباطات بین المللی، فدراسیون های مختلفی باتعلیق مواجه شوند و مدیران کارآمد به بهانه های واهی عزل شوند.نباید به خاطر خود خواهی ها انتخابات فدراسیونها را عقب انداخت و بودجه ورزش همگانی را در جاهای دیگر هزینه کرد.

همه می دانند که ورزش این روزها بدون برنامه است و در بلاتکلیفی قرار دارد و تنها توسط چند دلسوز عاشق ورزش نفس می کشد.

طرح پرهزینه و وقت گیر جامع ورزش مسکوت و بلااستفاده مانده و انتخابات کمیته ملی المپیک نیز در هاله ای از ابهام قرار دارد. ورزشهای پایه به کلی فراموش شده و نظارت بر رفتارهای خودسرانه عده ای سود جو وجود ندارد.

ورزش مشکلات بسیاری دارد و می توان موارد بسیاری را هم مثال زد اما با توجه به اینکه نسیم دلنواز خدمت و ساماندهی به آن فرا رسیده،نظر رییس جمهور منتخب ملت را به این نکته جلب می کنیم که در انتخاب وزیر وسواس بیشتری به خرج دهند و فردی را در نظر بگیرند که بتواند به تمام ابعاد سیاسی ،اجتماعی،فرهنگی و......تسلط داشته و از حسن شهرت نیز برخوردار باشد.

حال با توجه به عدم کسب رای اعتماد سلطانی فر برای تصدی وزارت ورزش، افراد ذی صلاح و مومن به کار و خدمت دیگری باید وارد عرصه شده و دولت کارآمد و منتخب ملت را یاری رسانند.

در این زمینه شنیده شد که دکتر امیدوار رضایی؛رییس فراکسیون ورزشی دوره های قبل مجلس، معاون امور قوانین مجلس و رییس هیئت مدیره چندین ساله باشگاه فرهنگی ورزشی استقلال، که البته  چند هفته پیش نیز به طرز مشکوکی از این مسئولیت توسط عباسی کنار گذاشته شد،یکی از گزینه های جدی این وزارت است.البته سکوت منطقی و عاقلانه دکتر امیدوار رضایی در پاسخ به برکناری اش از سوی وزیر سابق ورزش تقدیر کارشناسان و سیاسیون را در بر داشت. در این زمینه گفتنی است که خود عباسی برای نشستن بر روی صندلی وزارت از توانایی و قدرت امیدوار رضایی در مجلس سود برده بود که در نوع خود جالب است.

امیدوار رضایی شاید همانند چهره های سرشناس ورزشی در بین جوانان و ورزشی ها شناخته شده نباشد ولی با این وجود یکی از کسانی است که هم در زمینه ورزشی و مهم تر از آن در زمینه مدیریتی از افراد بسیار کارآمد و خوشنام قلمداد می شود.

وی در خانواده ای مذهبی و قشر متوسط جامعه به دنیا آمده و در شرایط بسیار سختی در جنوب کشور و مسجد سلیمان بزرگ شده است. پس از تحصیلات ابتدایی و متوسطه به دانشگاه شهید بهشتی تهران راه یافت و تا سال 1368 در آنجا دوران تحصیلات عالیه را گذراند. بعد از آن نیز مدت کوتاهی در مرکز جراحی مغز و اعصاب هانوور آلمان دوران فوق تخصصی مغز و اعصاب را طی کرد.

  با اینکه دکتر رضایی در بخش پزشکی مسئولیت های فراوانی داشته و دارد و ریاست بیمارستان لقمان حکیم نیز بر عهده وی می باشد ،در مدیریت های مختلفی نیز حضور پررنگی داشته و خدمات شایسته ای نیز انجام داده است.هر چند وی عضو شورای عالی انقلاب فرهنگی بوده و از دوره پنجم تا پایان دوره هشتم به عنوان نماینده مردم مسجد سلیمان،لالی،هفتکل و اندیکا در مجلس شورای اسلامی حضور داشته، سالهای متمادی هم در کنار ورزش بوده و ریاست چندین ساله فراکسیون ورزش مجلس شورای اسلامی و ریاست هیئت مدیره باشگاه استقلال در دوره های مختلف مدیریتی نشانگر توانایی های موثر وی می باشد.

در بیان شخصیت امیدوار رضایی این نکته بس که وی در تمام زمینه های مورد نظر یک وزارتخانه، توانایی کافی دارد و مدیری با تمام ابعاد سیاسی ،اجتماعی ،اقتصادی،علمی،فرهنگی و ورزشی بشمار می آید.در این زمینه می توان به مسئولیت های سیاسی وی در هیئت رئیسه مجلس شورای اسلامی ،کمیسیون تلفیق ،ریاست گروه های دوستی –پارلمانی ایران و بحرین ،ایران و عمان و ایران و هند،و...در زمینه علمی به خدمات شایان توجه وی در انجمن های مختلف پزشکی و بیمارستان لقمان،و....،در امور فرهنگی ؛عضویت در شورای عالی انقلاب فرهنگی و شورای آینده نگری فرهنگستان علوم پزشکی ایران و....،اشاره کرد.

هر چند بیان تمام مسئولیت های وی در این مقاله میسر نیست و خود دکتر روحانی در مجمع تشخیص مصلحت نظام و جاهای مختلف با دکتر امیدوار رضایی همکاری داشته، اما نمایندگان مجلس شورای اسلامی نیز با تمام خصوصیت اخلاقی و توانایی های مدیریتی وی آشنایی کامل دارند که این موضوع می تواند ارزش های آرمانی و اعتقادی وی را در کنار سایر خصلت های بایسته و شایسته او تجمیع کرده و راه رسیدن به کابینه دولت یازدهم را برای دکتر امیدوار رضایی تسهیل سازد.

شایان ذکر است که در صورت تحقق این موضوع و انتخاب دکتر امیدوار رضایی برای هدایت وزارت ورزش و امور جوانان،با توجه به اشراف همه جانبه وی، می توان امیدوار شد که تعامل منطقی بین وزارت ورزش با سایر نهادها و ارگان ها ،برقرار خواهد شد. فدراسیونهای ورزشی و ادارات کل ورزش استانها به داشتن برنامه مدون و قابل اجرا مجهز خواهند شد.ارتباطات قوی بین المللی در ابعاد وسیع صورت خواهد گرفت.مدیران و مربیان و ورزشکاران با امیدواری و اعتماد کامل به سوی پیشرفت و پیروزی گام خواهند برداشت.زیر ساخت های ورزشی در سطح کشور به همراه پروژه های نیمه تمام تکمیل و اصلاح خواهند شد. به ورزش همگانی و ورزش پایه و همچنین ورزش قهرمانی بیش از پیش اهمیت داده خواهد شد و عدالت در توزیع بودجه و امکانات ورزشی رعایت و توسعه ورزش در روستاها و مناطق محروم گسترش پیدا خواهد کرد.

ذکر این نکته نیز ضروری است که امروزه ورزش فراتر از فعالیت های جسمی و روحی عمل کرده و بخشی از اقتصاد کشورهای توسعه یافته از این طریق تامین می شود و ساختارهای فرهنگی بسیاری از دولت ها در روابط بین المللی ورزشی دچار تغییر و تحول می گردد.

صنایع با تبلیغات و فعالیتهای ورزشی رونق می یابندو جوامع با تحرک و انجام امور ورزشی به نشاط می رسند.استحکام روابط خانواده ها از این طریق قوام می یابد و کمبود های عاطفی با ورزش جبران می شود. بنابر این انتخاب یک فرد با ویژگی هاو توانایی های مدیریتی و سوابق درخشان ورزشی،علمی،فرهنگی ،اجتماعی و....برای وزارت ورزش نیاز جامعه است و دولت جدید را در مسیر پر فراز و نشیب آینده بهتر رهنمون خواهد شد.