دستورالعمل جدید ۱۰۰ ماده‌ای سرمایه‌گذاری

مهدی غضنفری دستورالعمل جدید صد ماده‌ای سرمایه‌گذاری در بخش تولید، صنعت و معدن را ابلاغ کرد.

در مقدمه این دستورالعمل آمده است:
 
با توجه به ادغام وزارت صنایع و معادن و وزارت بازرگانی، سیاست‌های جدیدی اتخاذ گردیده است که ضرورت داشت رویکردهای قبلی در حوزه سرمایه‌گذاری بازنگری و اصلاحاتی در این زمینه انجام شود. در سال‌های گذشته مراحل سرمایه‌گذاری در قالب چندین دستور‌العمل مجزا مدیریت می‌شد که در برخی از موارد عدم یکپارچگی باعث بروز مشکلاتی درحوزه سرمایه‌گذاری شده بود. علاوه بر این نوع ضوابط تدوین شده برای شروع سرمایه‌گذاری، صدور جوازهای تأسیس به گونه‌ای بود که امنیت سرمایه‌گذاری در برخی از حوزه‌ها دچار مخاطره شده و با توجه به عدم اعمال روش‌های رتبه بندی، در برخی از پروژه‌های صنعتی به صورت نیمه تمام و راکد‌‌ رها می‌گردد.

بر اساس سیاست‌های جدید ابلاغی مقام معظم رهبری در حوزه صنعت، این بخش می‌بایست دارای رشد مطلوب سرمایه‌گذاری صنعتی بوده و برای افزایش توان رقابت پذیری صنعت ملی بر اساس گسترش مالکیت و مدیریت بخش غیر دولتی و رعایت اندازه اقتصادی بنگاه‌ها اقدام بماند. از طرفی با توجه به شعار سال ۱۳۹۱ با عنوان «سال تولید ملی، حمایت از کار و سرمایه ایرانی» و شرایط جدید فضای کسب و کار کشور با اجرای طرح‌های تحول اقتصادی از قبیل هدفمند کردن یارانه‌ها، ضرورت ایجاب می‌کرد برخی از شرایط سرمایه‌گذاری اصلاح و نواقص قبلی در این زمینه کامل شود تا امنیت سرمایه‌گذاری برای فعالین اقتصادی و شرایط رقابت پذیری آن‌ها حاصل گردد که این موضوع در برنامه راهبردی بخش صنعت معدن و تجارت نیز مورد بررسی قرار گرفت و برخی از ضوابط جدید بر اساس نتایج و راهبردهای این برنامه تعین شده است.

برای تحقق این امر دستور‌العمل‌های قبلی در حوزه سرمایه‌گذاری از مرحله صدور جواز تأسیس تا پروانه بهره‌برداری مورد بازبینی قرار گرفت و ضوباط مورد نیاز عوامل اجرایی، در قالب دستور‌العمل جدی تهیه شد. برخی از سیاست‌های جدید که در این دستورالعمل جدید تهیه شده است عبارتند از: لزوم داشتن و فعال بودن شناسه کسب و کار برای ارائه خدمات به بنگاههای، مدت اعتبار برای پروانه‌های بهره‌برداری، صدور پروانه‌های بهره‌برداری برای اشخاص حقوقی، رسمیت یافتن تولید بدون کارخانه، الکترونیکی شدن فرآیندهای سرمایه‌گذاری، اجرای پروژه‌های سرمایه‌گذاری توسط شرکت‌های متا، رتبه بندی برای سرمایه‌گذاری برخی از رشته فعالیتهای و امکان واگذاری برخی از مراحل اجرایی فرایند سرمایه‌گذاری به تشکل‌ها و انجمن‌های تخصصی.

نکته حائز اهمیت در این دستورالعمل یکپارچگی اطلاعات و خدمات می‌باشد که بر اساس شناسه کسب و کار محقق می‌شود. نتیجه این یکپارچه سازی تولید اطلاعات صحیح بموقع است که این موضوع از ضروریات برنامه‌ریزی و سیاست گذاری درحوزه‌های اقتصادی به خصوص حوزه تولید کشور می‌باشد.

در تهیه این دستور‌العمل معاونت‌های برنامه‌ریزی، امور صنایع و اقتصادی، امور معادن و صنایع معدنی، حقوقی، امور مجلس و استان‌ها و سازمان‌های صنعت معدن تجارت استانی همکاری داشته‌اند که از زحمات آن‌ها تقدیر می‌گردد.

فصل ۱. کلیات و تعاریف

ماده ۱. واژه‌ها و موضوع‌هایی که در این دستورالعمل مورد استفاده قرار می‌گیرند به شرح زیر تعریف می‌گردد:

فعالیت صنعتی: فعالیت اقتصادی در یکی از زیر گروه‌های بخش صنعت در طبقه بندی استاندارد بین‌المللی رشته فعالیت‌های اقتصادی (isic) که از طریق انجام عملیات فیزیکی شیمیایی یا مونتاژ با استفاده از نیروی انسانی، ماشین آلات، عملیات تحقیقات، طراحی و یا خدمات مهندسی، منجر به تولید و فرآوری محصول ویا ارائه خدماتی از قبیل بسته بندی به صورت انبوه گردیده که ارزش افزوده ایجاد می‌کند. انجام فعالیت بازسازی و نوسازی بر روی کالای ساخته شده مستعمل (نظیر ماشین آلات، دستگاه‌ها و قطعات مستعمل) به صورتی که مستلزم استقرار خط بازسازی و نوسازی در شمارگان انبوه و استقرار واحدهای کنترل کیفی و بسته بندی باشد، مشروط به دستیابی به استانداردهای کیفی محصول و با بسته بندی و درج در برگ فروش کالا فعالیت صنعتی محسوب می‌گردد. تولید نرم افزار، استفاده مطلوب از ضایعات و بازیافت محصولات در مقیاس صنعتی نیز فعالیت صنعیت تلقی می‌گردد.

سرمایه‌گذاری صنعتی: فرآیندی است که در آن شخص حقیقی و یا حقوقی اقدام به سرمایه‌گذاری دریک فعالیت صنعتی در چهارچوب ضوابط نموده که در قالب یک زنجیره از صدور جواز تأسیس تا پروانه بهره‌برداری و سیاست گذاری‌های بعد از آن مدیریت می‌گردد.

واحد صنعتی: مکانی که با دارا بودن مجموعه‌ای از ماشین آلات، نهاده‌های تولید، فن آوری، نیروی کار، ساختمان‌ها و تاسیسات به منظور تولید محصول ایجاد شده است. تعریف واحد صنعتی خرد، کوچک، متوسط و بزرگ بر اساس تعاریف استاندارد و رایج در کشور صورت می‌پذیرد.

ظرفیت تولید: ظرفیتی است که باتوجه به امکانات تولید و ماشین آلات نصب شده برای فعالیت صنعتی ایجاد شده است. مقدار این ظرفیت بر اساس ساعات و روزهای کاری در طول سال تعیین شده و در مجوزهای صادره برای محصولات درج می‌گردد.

فراینده تولید: مجموعه اقداماتی است که با استفاده از امکانات و منابع فیزیکی انسانی و طبیعی در قالب ظرفیت تولید صورت پذیرفته و منجر به تولید و ایجاد ارزش افزوده می‌گردد.

تولید: تولید با انواع روش‌های کارخانه‌ای یکپارچه، تولید پیمانی (ساخت بر اساس قرار‌داد) و تولید بدون کارخانه می‌تواند انجام شود.

تولید بدون کارخانه: یک فعالیت صنعتی محسوب می‌شود که تولید کننده معمولا فاقد ماشین آلات و تجهیزات تولید (ازقبیل ابزار آلات، لوازم و تجهیزات تست و...) بوده و با تمرکز بر تحقیق توسعه بازاریابی و ایجاد نام تجاری محصولاتی را با استفاده از امکانات و تجهیزات ظرفیت‌های تولید موجود عرضه می‌نماید.

محصول: خروجی فرایند تولید اعم از کالا و خدمات می‌باشد. محصول می‌تواند به دو محصول اصلی و جانبی تقسیم‌بندی گردد.

مجوز: سندی است که برای فعالیت‌های مربوط به این دستور‌ا‌لعمل صادر می‌گردد.

جواز تأسیس: سندی است که وزارت صنعت معدن و تجارت پس از تأیید طرح توجیهی آنرا صادر کرده و بیانگر پیش‌بینی ظرفیت تولید برای محصول یا گروهی از محصولات می‌باشد.

طرح توجیه فنی، اقتصادی و مالی: طرحی است که برای تبیین سه موضوع فنی، اقتصادی و مالی جهت صدور جواز تأسیس از سوی سرمایه‌گذار ارائه می‌گردد.

پروانه بهره‌برداری: سندی است که وزارت صنعت معدن و تجارت پس از بررسی‌های تعیین شده در این دستورالعمل صادر نموده و بیانگر ظرفیت تولید ایجاد شده برای یک یا گروهی از محصولات دریک مکان معین می‌باشد.

شناسه کسب و کار: شناسه منحصر به فردی است که بر اساس یک ساختار منطقی و از پیش تعریف شده از سوی وزارت به واحدهای دارای مجوز از وزارت اختصاص می‌یابد. این شناسه بر روی همه مجوز‌ها مکاتبات و مستندات مربوط به بنگاه درج شده و مبنای شناسایی و هویت بنگاه می‌باشد.

رتبه بنگاه: رتبه بنگاه شاخصی است که بر اساس صلاحیت‌های عمومی بنگاه مانند انجام به موقع تعهدات، پاینبدی به قوانین، حجم مالیت پرداختی، میزان اشتغال، صادرات، کیفیت محصولات، رضایت مصرف کنندگان، کیفیت زندگی کاری کارکنان سایر معیار‌ها تعیین شده و ملاک استفاده بنگاه‌ها از امتیازات، معافیت‌ها، انواع حمایت‌ها و تسهیلات می‌باشد.

شرکت متا (EPC): شرکت‌های پیمانکاری که هر سه حوزه فعالیتی مهندسی، تدارک واحداث را در پروژه‌های صنعتی بر عهده می‌گیرند.

وزارت: وزارت صنعت معدن و تجارت

سازمان: سازمان‌های استانی تابعه وزارت صنعت معدن و تجارت

بهین یاب: پایگاه اطلاعات وخدمات وزارت صنعت معدن و تجارت که پنجره واحداطلاعات و خدمات است.

سامانه سرمایه‌گذاری: سامانه‌ای از اطلاعات و فرآیند‌ها که در بردارنده تمامی فعالیتهای وزارت، سازمان، سرمایه‌گذار وسایر دستگاه‌های مرتبط برای ایجاد ظرفیت‌های تولید از صدور جواز تأسیس تا صدور پروانه بهره‌برداری و خدمات ارائه شده به واحدبعد از صدور پروانه بهره‌برداری می‌باشد که از طریق اتصال به درگاه بهین یاب ارائه خدمات دارد.

فصل ۲. جواز تأسیس ظرفیت‌های تولید

ماده ۲. موضوعات سرمایه‌گذاری اولویت بندی آن‌ها بر اساس برنامه راهبردی صنعت معدن و تجارت (از قبیل رعایت خط مشی‌های آمایش سرزمین، برنامه راهبردی استان، سیاستهای کلان وزارت و اشتغال) و همکاری معاونت‌های تخصصی به تفکیک شهرستان‌ها تعیین شده و توسط معاونت برنامه‌ریزی اعلام می‌شود.

تبصره۱. اولویت بندی موضوعات سرمایه‌گذاری دردو گروه اولویت و بدون اولویت (به ترتیب با عناوین الف و ب) انجام می‌شود.

تبصره ۲. جوزاهایی که شامل چند موضوع سرمایه‌گذاری بوده و یکی از موضوعات بدون اولویت باشد، جواز با اولویت ب صادر خواهد شد.

تبصره ۳. تغییر اولویت جوازهای صادر شده امکانپذیر نمی‌باشد.

ماده۳. در صورتی که برای تعیین اولویت موضوع، شرایطی اعم از مواردی که در جواز درج شده ویا درج نمی‌شوند تعیین شده باشد، احراز شرایط به عهده سازمان خواهد بود مگر درم واردی که صراحتا بررسی شرایط به عهده ستاد وزارتخانه گذاشته شده باشد.

ماده۴. چنانچه برای اخذ جواز تأسیس یک رشته فعالیت نیاز به شرایط خاصی باشد این شرایط با هماهنگی م عاونت‌های تخصصی وتأیید معاونت برنامه‌ریزی درسامانه اعلام و ملاک صدور مجوز خواهد بود.

ماده۵. جواز تأسیس بای ایجاد ظرفیتهای جدید، بازسازی، نوسازی، انتقال، توسعه و تکمیل ظرفیتهای تولیدی صادر می‌شود. اطلاعات درج شده در جواز تأسیس عبارتنداز: شناسه کسب و کار، شماره و تاریخ ثبت دبیرخانه، اولویت سرمایه‌گذاری و شرایط مربوطه، نام دارنده جواز و شناسه حقیقی یا حقوقی آن، فهرست موضوعات سرمایه‌گذاری ویامحصولات، پیش بینی سرمایه‌گذاری، پیش بینی اشتغال، پیش بینی ظرفیت، ارزش ماشین آلات داخلی وخارجی، مدت اعتبار، دوره اعلام گزارش پیشرفت پروژه، پیمانکار متا (در صورت لزوم)

تبصره۱. صدور جواز تأسیس در مناطق آزاد ویژه اقتصادی به عهده مدیر عامل منطقه می‌باشد.

تبصره۲. در صورتی که سرمایه‌گذار قبل از درخواست جواز تأسیس برخی از امکانات احداث واحد (از قبیل زمین، ساختمان و...) را تهیه نموده باشد، پس از درخواست جواز تأسیس و تأیید سازمان، جواز تأسیس با پیشرفت متناسب با امکانات آماده شده صادر می‌شود.

ماده۶. با توجه به سیاست‌های اقتصادی کشور سازمان مجاز است جواز تأسیس را برای اشخاص حقوقی صادر نماید. در صورتی که مرجع ثبت اشخاص حقوقی، ثبت شخصیت حقوقی را ملزم به داشتن مجوز نماید، سازمان می‌تواند پس از بررسی درخواست متقاضی جواز تأسیس و تأیید نهایی درخواست صادر کند.

دستورالعمل سرمایه‌گذاری

پیش از صدور جواز، موافقت صدور جواز تأسیس را به مرجع مربوطه اعلام نماید. بدیهی است این موافقت فقط برای ثبت شخصیت حقوقی اعتبار خواهد داشت.

تبصره۱. در صورت تمایل سرمایه‌گذار صدور جواز تأسیس برای اشخاص حقیقی بلامانع است. در زمان صدور جواز می‌بایست تأکید گردد متقاضی تا زمان صدور پروانه بهره‌برداری فرصت دارد نسبت به حقوقی شدن اقدام نماید.

تبصره ۲. سازمان مجاز است جوازهای تأسیس را که به نام اشخاص حقیقی صادر شده پس از تغییر به شخصیت حقوقی تمدید نماید.

تبصره ۳. تمدید جواز تأسیس برای اشخاص حقیقی بلامانع است.

تبصره ۴. جواز تأسیس با مالکیت چند شخص حقیقی و یا چند شخص حقوقی صادر نمی‌گردد.

ماده ۷. صدور جواز تأسیس ظرفیت‌های تولیدی جدید با حجم سرمایه‌گذاری بالا مشروط به اجرا توسط پیمانکاران متا با رتبه متناسب می‌باشد.

تبصره ۱. رقم سرمایه‌گذاری و نوع رشته فعالیت‌هایی که می‌بایست جواز آن‌ها با شرط اجرا توسط پیمانکاران متا صادر شوند، توسط دفتر سرمایه‌گذاری اعلام خواهد شد.

تبصره ۲. ضوابط رتبه‌بندی، تناسب حجم سرمایه‌گذاری با حداقل رتبه و مرجع (یا مراجع) معتبر رتبه بندی پیمانکاران متا توسط دفتر سرمایه‌گذاری اعلام می‌گردد.

تبصره ۳. متقاضیانی که تجربه و دانش کافی برای احداث ظرفیت تولید مورد نظر را داشته باشند می‌توانند با دریافت رتبه موقت (صرفا برای انجام‌‌ همان پروژه) بدون واگذاری کار به پیمانکاران متا نسبت به احداث ظرفیت تولید خود اقدام نمایند. تعیین صلاحیت و رتبه این متقاضیان با ضوابط ساده تری که توسط دفتر سرمایه‌گذاری اعلام می‌شود، انجام می‌گردد.

تبصره ۴. مجری پروژه سرمایه‌گذاری (پیمانکار متا و یا خود متفاضی) در جواز تأسیس درج شده و جزء شرایط صدور جواز تأسیس می‌باشد.

ماده ۸. صدور جواز تأسیس برای برخی رشته فعالیت‌ها و با حجم سرمایه‌گذاری معین مشروط به احراز حداقل رتبه اعتبار مالی و رتبه بنگاه توسط متقاضی می‌باشد.

تبصره ۱. میزان سرمایه‌گذاری و نوع رشته فعالیت‌هایی که می‌بایست با رتبه بندی جواز آن‌ها صادر شود، توسط دفتر سرمایه‌گذاری اعلام خواهد شد.

تبصره ۲. تعیین ضوابط رتبه بندی، تناسب حجم سرمایه‌گذاری با حداقل رتبه و تعیین مرجع (یا مراجع) معتبر رتبه بندی توسط دفتر سرمایه‌گذاری با همکاری معاونت‌های تخصصی انجام می‌شود.

ماده ۹. صدور جواز تأسیس برای ایجاد واحد صنعتی در مناطق جغرافیایی ممنوعه (جز برای موارد استثناء شده براساس مصوبات مراجع ذیصلاح در این رابطه مانند هیأت وزیران) مجاز نمی‌باشد.

تبصره ۱. صدوز جواز تأسیس برای صنایع نوین (صنعت سبز) بر اساس مصوبه شماره ۹۹۷۵۷ مورخ ۱۳۸۸. ۵. ۱۸ هیأت وزیران در داخل شهرکهای صنعتی بلامانع است. مصادیق صنایع نوین توسط مرکز پژوهش، توسعه فناوری و صنایع نوین تعیین و اعلام می‌شود.

تبصره ۲. صدور جواز برای توسعه، بازسازی، نوسازی و تکمیل واحدهای دارای پروانه بهره‌برداری، در عرصه موجود واحد، که در محدوده‌های موضوع این ماده مستقر هستند، با تأیید سازمان محیط زیست مجاز می‌باشد.

ماده ۱۰. جواز تأسیس ملاک ارائه هر گونه خدمات به پروژه توسط وزارت صنعت، معدن و تجارت و سایر دستگاه‌های مرتبط می‌باشد.

تبصره ۱. استعلام‌های قبل از صدور جواز تأسیس برای متقاضی از شمول این ماده مستنی است.

ماده۱۱. تغییرات جواز برای محل استقرار، نام مالک، رشته فعالیت مرتبط، ظرفیت و اطلاعات طرح (از قبیل سرمایه‌گذاری، زیربنا، مشخصات ماشین آلات، مواد اولیه) پس از درخواست متقاضی در سامانه و انجام استعلام‌های لازم امکانپذیر است. تغییرات درخواست شده اگر به گونه‌ای باشد که اولویت و یا شرایط صدور جواز را تغییر دهد جواز قبلی ابطال و جواز جدید صادر می‌گردد.

ماده ۱۲. تغییر مالکیت جواز تأسیس با درخواست متقاضی در سامانه امکان‌پذیر می‌باشد. متقاضی موظف است پس از انتقال مالکیت نسبت به ارائه مدارک انتقال رسمی کلیه امکانات و تسهیلات وابسته به جواز تأسیس اقدام نماید.

ماده ۱۳. معاونت برنامه‌ریزی مسئول نظارت بر حسن اجرای مفاد مواد مندرج در این فصل خواهد بود.

فصل ۳. احداث (اجرای پروژه)

ماده ۱۴. سرمایه‌گذار موظف است در دوره‌های زمانی قید شده در جواز تأسیس نسبت به اعلام پیشرفت فیزیکی و مالی پروژه در سامانه اقدام نماید. پیشرفت فیزیکی پروژه پس از تأیید سازمان ملاک عمل برای وزارت و سایر دستگاههای مرتبط (از جمله بانک‌ها، شهرک‌های صنعتی و...) می‌باشد. در صورت عدم ارائه گزارش پیشرفت فیزیکی و مالی، پروژه غیر فعال محسوب شده و شناسه کسب و کار آن نیز غیر فعال خواهد شد.

تبصره ۱. دوره ارائه گزارش پیشرفت فیزیکی و مالی برای پروژه‌های عادی هر ۶ ماه و برای پروژه‌های مهم توسط دفتر سرمایه‌گذاری اعلام می‌شود.

تبصره ۲. در صورت نیاز، ضوابط تعیین پیشرفت پروژه و نحوه احراز آن توسط دفتر سرمایه‌گذاری اعلام می‌شود.

ماده ۱۵. اعتبار جواز تأسیس صادر شده ۱۲ ماه می‌باشد.

ماده ۱۶. برای پروژه‌های غیر فعال، با درخواست متقاضی و تأیید سازمان تمدید جواز تأسیس صورت می‌پذیرد. تمدید جواز تأسیس منوط به ارائه گزارش پیشرفت فیزیکی و مالی و تأیید آن توسط سازمان می‌باشد، مدت اعتبار جواز تمدید شده ۱۲ ماه می‌باشد.

ماده ۱۷. جواز تأسیس با احراز شرایط زیر باطل می‌گردد:

۱. پیشرفت فیزیکی پروژه طی دو سال ثابت باشد.

۲. سرمایه‌گذار در یک سال پیشرفت فیزیکی خود را اعلام ننماید.

۳. جواز تأسیس پروژه‌هایی که بیش از ۳ سال از تاریخ صدور آن‌ها گذشته باشد و پیشرفت فیزیکی آن‌ها کمتر از ۲۰ درصد باشند.

تبصره ۱. اطلاعات جوازهای تاسیسی که به دلایل فوق و یا درخواست متقاضی باطل می‌شوند، به مراجع مربوطه اعلام خواهد شد تا نسبت به تعیین تکلیف و بازگرداندن امکانات، تسهیلات و تخقیفات ارائه شده (از جمله زمین) اقدام نمایند.

تبصره ۲. پس از ابطال جواز، در صورت تمایل متقاضی به اجرای مجدد پروژه جواز تأسیس جدید با شرایط و ضوابط زمان ارائه درخواست، صادر گردد.

ماده ۱۸. برای انجام حمایت‌های مالی (از قبیل معرفی به بانک برای دریافت تسهیلات، پرداخت یارانه سود برای تسهیلات بانکی یا تسهیلات بازار سرمایه و سایر موارد مشابه) معاونت برنامه‌ریزی موظف است در هر سال با همکاری معاونت‌های تخصصی، جدول حداقل درصد پیشرفت فیزیکی پروژه به تفکیک اولویت‌های سرمایه‌گذاری و نیاز مناطق به ضرورت ایجاد اشتغال را تهیه و جهت اجرا به سازمان‌ها ابلاغ نماید.

تبصره ۱. حمایت از پروژه‌های دارای اولویت «الف» (جواز تأسیس نوع «الف») پس از صدور جواز تأسیس امکانپذیر است، اما پرداخت تسهیلات بانکی مشروط به کسب پیشرفت‌های ذکر شده در جدول ابلاغی خواهد بود. جوازهای دارای اولویت «ب» پس از کسب پیشرفت‌های ذکر شده در جدول ابلاغی مورد حمایت (از جمله معرفی به بانک) قرار خواهند گرفت.

تبصره ۲. ضرورت ایجاد اشتغال صنعتی، معدنی و تجاری در برنامه راهبردی صنعت، معدن و تجارت (بر اساس خط مشی‌های آمایش سرزمین، نرخ بیکاری و سایر سیاست‌های وزارت) به تفکیک شهر و یا شهرستان تعیین شده و توسط معاونت برنامه‌ریزی اعلام می‌شود.

تبصره ۳. معاونت برنامه‌ریزی مجاز است برای معرفی واحد‌ها و پروژه‌ها به بانک، بخشی از اختیارات خود را به سازمانهای استانی تفویض نماید. میزان سقف تسهیلات برای معرفی توسط سازمان‌های استانی و دفتر سرمایه‌گذاری، هر سال توسط معاونت برنامه‌ریزی تهیه و همراه با جدول مذکور در این ماده ابلاغ می‌گردد.

ماده ۱۹. معرفی واحد‌ها و پروژه‌ها برای تخصیص اعتبارات و منابع داخلی استان که توسط سازمانهای استانی صورت می‌پذیرد می‌بایست منطبق با برنامه راهبردی استانی و سیاست‌های وزارت باشد.

ماده ۲۰. معاونت برنامه‌ریزی مسئول نظارت بر حسن اجرای مفاد مواد مندرج در این فصل خواهد بود.

ماده ۲۱. پس از اتمام مراحل احداث و تولید آزمایشی، بازدید و ظرفیت سنجی توسط سازمان انجام می‌شود. در صورت دریافت مجوز‌ها، تأییدیه‌ها و رعایت ضوابط، پروانه بهره‌برداری جهت ظرفیت تولید ایجاد شده صادر می‌شود.

تبصره ۱. تولید آزمایشی به منزله نصب و راه اندازی ماشین الات و تجهیزات مرتبط با تولید محصول است.

تبصره ۲. تولید آزمایشی برای رشته فعالیت‌هایی که نیاز به مجوز از وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی و سازمان استاندارد و تحقیقات صنعتی ایران دارند ضروری نبوده و تولید به اندازه‌ای که بر اساس آن بتوان ظرفیت سنجی پروانه بهره‌برداری را انجام داد کفایت می‌نماید.

تبصره ۳. در صورت نیاز، دوره و شرایط تولید ازمایشی به تفکیک رشته فعالیت‌ها توسط معاونت‌های تخصصی تعیین و از طریق سامانه اعلام می‌گردد.

تبصره ۴. برای واحدهای تولید کننده خودرو، آماده بودن خط مونتاژ بدنه، خط رنگ، خط مونتاژ نهایی و مراحل تست برای صدور پروانه بهره‌برداری الزامی است.

تبصره ۵. چنانچه برای اخذ پروانه یک رشته فعالیت نیاز به شرایط، استعلام و یا تأییدیه‌های خاصی باشد، این موارد با هماهنگی معاونت‌های ذیربط در سامانه اعلام و ملاک صدور پروانه بهره‌برداری خواهد بود.

ماده ۲۲. صدور پروانه بهره‌برداری برای ظرفیت‌های تولیدی که در زمین و یا ساختمان استیجاری (با حداقل دوره اجاره یک ساله) اعم از داخل شهرک و یا خارج شهرک مستقر شده‌اند بلامانع است.

تبصره ۱. قرارداد اجاره می‌بایست در مراکز رسمی با کد رهگیری سامانه املاک و مستغلات و یا دفا‌تر اسناد رسمی تنظیم شده باشد.

ماده ۲۳. در صورتی که بخشی از ظرفیت تولید (برخی از خطوط یا مراحل تولید) آماده بهره‌برداری باشد، صدور پروانه بهره‌برداری برای بخش‌های مذکور امکانپذیر می‌باشد. با تکمیل سایر بخش‌ها، پروانه صادر شده اصلاح خواهد شد. جواز تأسیس در این موارد ابطال نگردیده و تابع ضوابط جاری جواز تأسیس خواهد بود.

ماده ۲۴. برای واحدهای دارنده پروانه بهره‌برداری که نسبت به افزایش ظرفیت یا تولید محصولات جدید (اعم از اینکه با محصول قبلی همگن باشد یا نباشد) اقدام نموده‌اند، مشروط به رعایت ضوابط جواز تأسیس (مانند دریافت جواز توسعه)، پروانه بهره‌برداری جدید صادر می‌گردد. در پروانه بهره‌برداری جدید اطلاعات فعلی بنگاه (مانند ظرفیت و اشتغال جدید ایجاد شده) ثبت می‌گردد. برای محصولات همگن ظرفیت جدید ناشی از جمع ظرفیت قبلی و ظرفیت جدید ایجاد شده می‌باشد.

تبصره ۱. پروانه قبلی این واحد‌ها باطل و پروانه جدید جایگزین می‌گردد.

تبصره ۲. جمله «این پروانه بهره‌برداری با توجه به پروانه بهره‌برداری....... شماره........ مورخ...... و با مبلغ سرمایه‌گذاری ناشی از جواز توسعه شماره.......... مورخ......... صادر گردیده است».

تبصره ۳. در صورت رعایت مفاد تبصره ۲ ماده ۹، صدور پروانه بهره‌برداری جدید برای واحدهای موضوع تبصره مذکور بلامانع است.

ماده ۲۵. در اصلاح پروانه‌های بهره‌برداری (ناشی از اجرای طرح‌های توسعه و یا تکمیل) بروز رسانی سرمایه‌گذاری قبلی واحد که در سوابق پروانه قبلی ذکر شده است مجاز نمی‌باشد. میزان سرمایه‌گذاری واحد به تفکیک زمان‌های صدور در سوابق و پرونده بنگاه ذخیره خواهد شد.

ماده ۲۶. به منظور حمایت از ارتقا و تکمیل ظرفیت واحد صنعتی و نیز سهولت در اجرای پروژه‌های بازسازی و نوسازی ماشین آلات، شرایط تشویقی زیر برای واحد صنعتی می‌تواند لحاظ گردد:

۱. استفاده از معافیت‌های تعیین شده در این دستورالعمل

۲. استفاده از معافیت‌های مالیاتی بعد از صدور پروانه بهره‌برداری اصلاح شده

۳. امکان استفاده از منابع مالی در اختیار وزارت و برای موضوعات سرمایه‌گذاری که توسعه آن‌ها در اولویت می‌باشد.

ماده ۲۷. پروانه بهره‌برداری برای واحدهای فعال صنعتی فاقد جواز تأسیس که درخواست صدور این مجوز را دارند، پس از ارائه درخواست صدور پروانه در سامانه، تکمیل فرم‌های مربوطه و با رعایت کلیه مقررات این دستورالعمل صادر می‌گردد.

تبصره ۱. رعایت ممنوعیت صدور پروانه بهره‌برداری در محدوده‌های ممنوعه (جز برای موارد استثناء شده بر اساس مصوبات مراجع ذیصلاح مانند هیأت وزیران) ضروری است.

تبصره. تاریخ صدور پروانه بهره‌برداری واحدهایی که قبلا فعال بوده‌اند، به منزله تاریخ شروع فعالیت نبوده و این تاریخ به صورت مجزا در سامانه و پروانه ثبت می‌گردد.
ماده ۲۸. صدور پرونه بهره‌برداری برای صنایع نوین (صنعت سبز) که قبل از تاریخ ۱۳۸۸. ۵. ۱۸ احداث شده و آماده بهره‌برداری می‌باشند بر اساس مصوبه شماره ۹۹۷۵۷ مورخ ۱۳۸۸. ۵. ۱۸ هیأت وزیران بلامانع است.

تبصره ۱. شرایط احراز قدمت فعالیت واحدهای صنایع نوین به شرح زیر می‌باشد:

۱. ارائه تأییده از سازمان تامین اجتماعی و یا وزارت امور اقتصادی و دارایی

۲. اسناد و مدارک معتبر مربوط به فروش تولیدات

۳. تصویر گزارش‌های بازدید از واحد تولیدی از سوی سازمان‌های دولتی (در صورت انجام بازدید)

۴. تأیید تشکل مربوطه مبتنی بر احداث واحد تولیدی (در صورت وجود تشکل)

۵. گواهی محل استقرار واحد صنعتی در مناطق مجاز با تأیید بخشداری یا شهرداری

ماده ۲۹. کلیه محصولاتی که جزء فرایند اصلی خط تولید نبوده و به عنوان ماده اولیه و یا خدمات جانبی خط تولید محسوب می‌شوند به عنوان محصول جانبی تلقی شده و در پروانه بهره‌برداری با ذکر شیفت کاری و ظرفیت منظور می‌گردد.

ماده ۳۰. پروانه بهره‌برداری از تاریخ صدور پنج سال اعتبار دارد و برای تمدید اعتبار، اطلاعات واحد مجددا مورد ارزیابی قرار گرفته و در پروانه جدید اصلاحات احتمالی (به جز تاریخ بهره‌برداری) درج می‌شود.

تبصره ۱. برای تمدید پروانه بهره‌برداری نیاز به استعلام از سایر دستگاه‌ها نبوده و فقط اطلاعاتی از قبیل اشتغال، ظرفیت تولید و ماشین آلات واحد بروز می‌گردد.

تبصره ۲. بروز رسانی اطلاعات سرمایه‌گذاری واحد در پروانه‌های جدید مجاز نمی‌باشد.

تبصره ۳. اطلاعات و پروانه‌های قبلی واحد در سوابق و پرونده بنگاه ذخیره و حفظ گردیده و جزء لاینفک واحد تلقی می‌شود، ولی اطلاعات پروانه‌های جدید ملاک آمار، برنامه‌ریزی و هرگونه اقدام خواهد بود.

ماده ۳۱. پروانه بهره‌برداری صرفا برای اشخاص حقوقی صادر می‌شود. در صورتی که سرمایه‌گذار شخصیت حقوقی نباشد و مرجع ثبت اشخاص حقوقی، ثبت شخصیت حقوقی را ملزم به داشتن مجوز نماید، سازمان می‌تواند در صورت احراز شرایط صدور پروانه بهره‌برداری، پیش از صدور پروانه، معرفی لازم به مرجع مربوطه را صادر نماید. بدیهی است این معرفی فقط برای ثبت شخصیت حقوقی اعتبار خواهد داشت.

ماده ۳۲. ظرفیت سنجی برای تعیین حداکثر ظرفیت تولید کلیه رشته فعالیت بر اساس ماشین آلات نصب شده، برای سه شیفت (۲۸۰ روز کاری، راندمان ۸۰ درصد) و ۵ هزار ساعت در سال محاسبه می‌گردد.

تبصره ۱. تعویض و اصلاح ظرفیت پروانه بهره‌برداری واحدهای موجود بر این اساس و با رعایت ضوابط و معیارهای استقرار صنایع بلامانع است.

تبصره ۲. در مواردی که با توجه به ماهیت صنعت، استمرار تولید طی روزهای بیشتری از سال ضرورت دارد، ظرفیت مشابه موارد زیر محاسبه می‌گردد.

۱. صنایع سیمان (تا۳۳۰ روز کاری با راندمان ۸۰ درصد) ۶۵۰۰ ساعت

۲. صنایع شیشه (تا ۳۶۰ روز کاری با راندمان ۸۰ درصد) ۷۰۰۰ ساعت

ماده ۳۳. صدور پروانه بهره‌برداری بر اساس ماده ۱۳ فصل سوم قانون نحوه جلوگیری از آلودگی هوا مورخ ۱۳۷۴. ۲. ۲۷ موکول به تأیید محل استقرار با رعایت ضوابط و معیارهای سازمان حفاظت محیط زیست می‌باشد.

تبصره ۱. بر اساس ماده ۷ قانون رفع برخی از موانع تولید و سرمایه‌گذاری‌های صنعتی، چنانچه سازمان محیط زیست طی یک ماه به استعلام‌های صدور پروانه بهره‌برداری پاسخ ندهد، سازمان‌ها موظفند نسبت به صدور پروانه بهره‌برداری اقدام نمایند.

ماده ۳۴. اطلاعات درج شده در پروانه بهره‌برداری عبارتند از: شناسه کسب و کار، تاریخ بهره‌برداری، تاریخ صدور و شماره ثبت دبیرخانه، نام دارنده پروانه و شناسه حقوقی، فهرست و ظرفیت موضوعات سرمایه‌گذاری و یا محصولات، انباشت سرمایه‌گذاری ناشی از اجرای پروژه، اشتغال موجود در زمان راه‌اندازی، مدت و پایان اعتبار و دوره اعلام آمار تولید.

تبصره ۱. تاریخ صدور پروانه بهره‌برداری به منزله تاریخ بهره‌برداری و شروع فعالیت واحد می‌باشد.

ماده ۳۵. اصلاح پروانه شامل هر گونه تغییر نام و مالکیت بر اساس درخواست متقاضی در سامانه و تأیید سازمان صورت می‌پذیرد.

تبصره ۱. تغییر نام پروانه بهره‌برداری با تنظیم سند قطعی انتقال و صلح نامه رسمی انتقال پروانه بهره‌برداری و نیز ارائه آگهی رسمی تأسیس و یا آگهی آخرین تغییرات آن صورت می‌پذیرد.

تبصره ۲. برای تغییر نام شرکت با دریافت آگهی تغییر نام روزنامه رسمی کشور، نام جدید بر روی پروانه درج می‌گردد.

تبصره ۳. در صورت استیجاری بودن محل فعالیت، قرارداد اجاره می‌بایست در مراکز رسمی با کد رهگیری سامانه املاک و مستغلات و یا دفا‌تر اسناد رسمی تنظیم شده باشد.

تبصره ۴. اصلاحیه‌های این ماده توسط سامانه در پروانه ثبت و درج می‌شود. انجام اصلاحات به صورت ستی بر روی پروانه مجاز نبوده و باعث ابطال و خدشه در اسناد می‌گردد.

ماده ۳۶. ارائه خدمات به واحدهای دارنده کارت شناسایی و گواهی فعالیت صنعتی نظیر واحدهای دارای پروانه بهره‌برداری انجام شده و شناسایی و هویت این واحد‌ها منوط به داشتن شناسه کسب و کار و فعال بودن این شناسه می‌باشد.

تبصره ۱. تغییر نوع تولید، توسعه، افزایش عرصه و اعیان برای واحدهای موضوع این ماده، در صورت انتقال واحد به شهرک‌های صنعتی مجاز می‌باشد.

تبصره۲. صدور کارت شناسایی و گواهی فعالیت صنعتی المثنی برای واحدهای دارنده این مجوزف پس از طی مراحل پیش بینی شده بلامانع می‌باشد.

ماده ۳۷. پروانه بهره‌برداری واحدهایی که تا تاریخ ۳۱ آذر ۱۳۹۱ صادر شده‌اند، می‌بایست با ساختار جدید و همراه با شناسه کسب و کار تا آخر سال ۱۳۹۳ بروز رسانی شوند.

تبصره ۱. پروانه بهره‌برداری واحدهای تولیدی مشمول این ماده از ابتدای سال ۱۳۹۴ فاقد اعتبار می‌باشد.

تبصره ۲. پروانه بهره‌برداری جدید برای واحدهای تولیدی موضوع این ماده، ترجیحا برای اشخاص حقوقی صادر می‌شود.

تبصره ۳. اطلاعات پروانه‌هایی که بر اساس این ماده صادر می‌شود شامل اطلاعات جدید از قبیل مکان، مالکیت، ظرفیت تولید و اشتغال می‌باشد. بروز رسانی تاریخ بهره‌برداری و اطلاعات سرمایه‌گذاری در پروانه‌های جدید مجاز نمی‌باشد.

تبصره ۴. در بروزرسانی پروانه‌های بهره‌برداری جدید نیاز به استعلام از سایر دستگاه‌ها نمی‌باشد.

تبصره ۵. با توجه به ضرورت یکپارچه سازی مجوز‌ها، واحدهایی که دارای کارت شناسایی و گواهی فعالیت صنعتی می‌باشند ساماندهی می‌گردند. برای تعیین تکلیف رشته فعالیت‌ها و واحدهای مشمول این تبصره و بر اساس ضوابط، چند حالت از قبیل صدور پروانه، انتقال به شهرک و غیره امکانپذیر می‌باشد. ضوابط و زمان اجرای این تبصره پس از اخذ مجوزهای لازم، توسط معاونت امور صنایع و اقتصادی با هماهنگی معاونت برنامه‌ریزی تهیه و اعلام می‌گردد.

ماده ۳۸. بر اساس ماده ۱۲ آیین نامه اجرایی قانون ممنوعیت به کارگیری اسامی، عناوین و اصطلاحات بیگانه، سازمان‌ها موظفند پیش از صدور پروانه بهره‌برداری نسبت به اطلاع رسانی به متقاضیان برای تغییر نام مؤسسه یا محصولات خود و گزینش نام فارسی اقدام نمایند.

ماده ۳۹. تغییر محل واحد صنعتی به منزله احداث واحد صنعتی جدید تلقی گردیده که مراحل صدور جواز تأسیس تا پروانه بهره‌برداری برای آن می‌بایست طی شده و موافقت سازمان مبدا و مقصد نیز اخذ شود.

تبصره ۱. پس از طی مراحل انتقال، پروانه قبلی واحد ابطال و پروانه جدید با مشخصات جدید واحد صادر می‌شود. در پروانه جدید قید می‌گردد که این پروانه جایگزین قبلی می‌باشد.

تبصره ۲. بروز رسانی اطلاعات سرمایه‌گذاری واحد مجاز نمی‌باشد در صورت انجام سرمایه‌گذاری جدید، میزان سرمایه‌گذاری بنگاه به تفکیک زمان در سوابق و پرونده بنگاه ذخیره خواهد شد.

ماده ۴۰. سازمان می‌تواند در هر یک از موارد زیر نسبت به ابطال پروانه بهره‌برداری واحد اقدام نمایند:

۱. واحدهایی که فاقد امکانات تولید از قبیل مکان، ماشین آلات و یا سایر عوامل اصلی تولید بوده و نتوان آن‌ها را به عنوان یک واحد یا کارگاه فعال تولیدی شناسایی و تلقی نمود.

۲. درخواست مالک پروانه بهره‌برداری و موافقت سازمان.

۳. در صورتی که واحد نسبت به اعلام و بروزرسانی اطلاعات خود در سامانه‌های وزارت اقدام ننماید. در این حالت پروانه و شناسه کسب و کار واحد تعلیق و پس از اخطار به واحد و شش ماه فرصت، پروانه ابطال شده و اطلاعات آن در سامانه ثبت می‌گردد.

ماده ۴۱. در هر یک از این حالات فوق بازدید از محل واحد، تهیه گزارش توجیهی کامل مبنی بر دلایل ابطال پروانه و ارسال اخطاریه به دارنده پروانه بهره‌برداری توسط سازمان الزامی است. پس از طی مراحل اشاره شده در این ماده پروانه و شناسه کسب و کار واحد ابطال می‌گردد.

ماده ۴۲. پروانه بهره‌برداری واحدی که ظرفیت تولید داشته ولی تولید ندارد، با اطلاع واحد به سازمان به حالت راکد در می‌آید. چنانچه یک سال از زمان این رکود گذشته باشد و واحد بدون توجیه منطقی فعال نگردد، پروانه بهره‌برداری واحد باطل می‌گردد.

ماده ۴۳. تولید بدون کارخانه با رعایت ضوابط و دریافت شناسه کسب و کار رسمیت می‌یابد. محصول تولیدی با این روش، یک محصول جدید محسوب می‌شود که رعایت استاندارد‌ها در مورد آن الزامی است.

تبصره ۱. واحد تولید بدون کارخانه می‌تواند دارای مکان برای مونتاژ و یا بسته بندی باشد که در این صورت مکان استقرار مانند سایر ظرفیت‌های تولیدی شامل ضوابط مربوطه می‌باشد. آزمایشگاه، بخش تحقیق و توسعه و طراحی مهندسی واحدهای تولید بدون کارخانه مشمول این ضوابط نمی‌شوند.

تبصره ۲. واحدهای تولید بدون کارخانه مشمول استفاده از مشوق‌ها و حمایت‌ها می‌باشد.

ماده ۳۴. تولید بدون مکان ثابت (مانند کشتی‌های صیادی که پس از صید اقدام به بسته بندی و فرآوری می‌نمایند) با رعایت ضوابط و دریافت شناسه کسب و کار رسمیت می‌یابد. محصول تولیدی با این روش، یک محصول جدید محسوب می‌شود که رعایت استاندارد‌ها در مورد آن الزامی است.

تبصره ۱. واحدهای تولید بدون مکان ثابت مشمول استفاده از مشوق‌ها و حمایت‌ها می‌باشند.

ماده ۴۵. در زمان صدور پروانه بهره‌برداری واحدهای صنعتی کوچک و خرد، چنانچه برای واحد جواز صنفی تولیدی صادر شده باشد مجوز صنفی باطل شده تلقی می‌گردد.

ماده ۴۶. صدور همزمان پروانه بهره‌برداری و جواز صنفی تولیدی برای یک واحد تولیدی ممنوع است.

تبصره ۱. ظرف مدت سه ماه از تاریخ ابلاغ این دستورالعمل، ضوابط جداسازی صنف و صنعت توسط معاونت برنامه‌ریزی با همکاری معاونت‌های تخصصی و معاونت بازرگانی داخلی تهیه و اعلام می‌گردد.

تبصره ۲. صدور جواز صنفی تولیدی برای واحدهایی که مشمول صنعت می‌گردند ممنوع است.

ماده ۴۷. معاونت امور صنایع و اقتصادی و معاونت امور معادن و صنایع معدنی بر اساس حوزه مدیریت مسئول نظارت بر حسن اجرای مفاد مواد مندرج این فصل خواهد بود.

فصل ۵. معافیت‌ها یا تخفیفات گمرکی

معافیت موضوع بند «غ» ماده ۱۱۹ قانون امور گمرکی

ماده ۴۸. صدور احکام معافیت‌های گمرکی بر اساس بند «غ» ماده ۱۱۹ قانون امور گمرکی برای ماشین آلات مورد نیاز خطوط تولیدی صنعتی و معدنی صورت می‌پذیرد.

ماده ۴۹. ماشین آلات تولیدی که بر اساس انواع مجوز (از قبیل جواز تاسیس، پروانه بهره‌برداری، کارت شناسایی، گواهی فعالیت صنعتی، گواهی کشف و پروانه اکتشاف) توسط واحدهای تولیدی صنعتی و معدنی وارد می‌شود، به تشخیص وزارت (بر اساس مراحل کاری تعریف شده) از پرداخت حقوق ورودی معاف است.

تبصره ۱. برای بررسی درخواست معافیت واحدهای موضوع این ماده، داشتن شناسه کسب و کار و فعال بودن این شناسه الزامی است.

تبصره ۲. در صورتی که این قبیل ماشین آلات به استفاده دیگری غیر از موارد تعیین شده از طرف وزارت برسد، عمل قاچاق محسوب می‌شود.

تبصره ۳. واحدهای تولیدی دارای کارت شناسایی، برای ماشین آلات وارداتی خود جهت جایگزینی، مشروط به عدم افزایش ظرفیت و در سایر موارد پس از انتقال به شهرک صنعتی مصوب شامل این معافیت خواهند گردید.

تبصره ۴. واحدهای تولیدی دارای گواهی فعالیت صنعتی صرفا پس از انتقال به شهرک صنعتی مصوب شامل این معافیت می‌گردند.

ماده ۵۰. امکان استفاده از معافیت گمرکی برای ورود ماشین آلات و تجهیزات خارجی دارندگان جواز تأسیس نوع «ب» که از تسهیلات بانکی با معرفی این وزارت استفاده ننموده‌اند با رعایت سایر شرایط بلامانع است. در صورت نیاز رشته فعالیت‌هایی که جواز تأسیس آن‌ها ضرورتی به اعمال معافیت ندارد با هماهنگی معاونت‌های تخصصی و معاونت برنامه‌ریزی تعیین و توسط معاونت امور صنایع و اقتصادی اعلام می‌گردد.

ماده ۵۱. بررسی درخواست‌ها در خصوص استفاده از معافیت پرداخت حقوق ورودی، شامل ماشین آلات و ابزارآلات خط تولید صنعتی و معدنی به غیر از قطعات یدکی می‌باشد.

ماده ۵۲. واحدهای تولید کننده ماشین آلات و تجهیزات بر اساس عقد قرارداد با واحدهای موضوع ماده قبل که برای تامین ماشین آلات و تجهیزات اقدام به واردات نمایند با رعایت سایر موارد مندرج در این بخش مشمول معافیت می‌گردند.

ماده ۵۳. ماشین آلات و تجهیزات دست دوم (مستعمل) وارداتی مشمول استفاده از تسهیلات معافیت این دستور‌العمل نمی‌باشند.

تبصره ۱- موارد استثنا با پیشنهاد معاونت امور صنایع و اقتصادی و تصویب وزیر صنعت، معدن و تجارت مشمول استفاده از معافیت مندرج در این فصل می‌گردند.

ماده ۵۴- ماشین آلات و تجهیزات وارداتی توسط واحدهای غیرتولیدی، فعالیت تجاری محسوب شده و مشمول معافیت‌های این فصل نمی‌باشند.

ماده ۵۵- ماشین آلات و تجهیزات وارداتی مربوط به خط تولید جهت آموزش پرسنل با رعایت سایر موارد مندرج در این فصل مشمول معافیت می‌گردند.

ماده ۵۶- مدارک مورد نیاز جهت صدور معافیت از پرداخت حقوق ورودی ماشین آلات خط تولید شامل مجوز، شناسه کسب و کار فعال، تصویر ثبت سفارش و سیاهه اولیه (پروفرومای اولیه)، تصویر فاکتور خرید (اینویس)، تصویر بارنامه حمل و قبض انبار گمرکات جمهوری اسلامی ایران، اخذ تعهد محضری برای نصب ماشین آلات در واحد تولیدی ذیربط (تائید گواهی امضاء توسط دفا‌تر اسناد رسمی ملاک عمل می‌باشد)، اعلامیه فروش ارز و احراز عدم ساخت می‌باشد.

تبصره ۱. در مواردی که ترخیص ماشین آلات وارداتی در چهارچوب قوانین و مقررات مربوطه بدون گشایش اعتبار انجام شده باشد نیاز به ارائه اعلامیه فروش ارز نمی‌باشد.

تبصره ۲. فهرست موارد مشمول معافیت (عدم ساخت در داخل کشور) توسط معاونت امور صنایع و اقتصادی تهیه و از طریق سامانه در اختیار سازمان قرار می‌گیرد.

تبصره ۳. در خصوص مواردی که در فهرست تبصره ۲ نیامده و اطمینان از ساخت آن‌ها در کشور حاصل نمی‌باشد، سازمان حسب مورد از معاونت امور صنایع و اقتصادی استعلام می‌نمایند.

ماده ۵۷- مسئولیت صدور مجوز معافیت واحدهای تولیدی هر استان که در چهارچوب مواد این بخش انجام می‌شود به عهده رئیس سازمان استان بوده و بر انجام تعهدات متقاضی نظارت خواهد داشت.

تبصره ۱. صدور مجوز معافیت این فصل قابل تفویض به ادارات شهرستانی تابعه استان نمی‌باشد.

۵- ب) معافیت موضوع ماده ۱۲۱ قانون امور گمرکی

ماده ۵۸. حقوق ورودی قطعات و لوازم و موادی که برای مصرف در ساخت یا مونتاژ یا بسته بندی اشیاء یا مواد یا دستگاه‌ها وارد می‌گردد در مواردی که مشمول ردیفی از جدول تعرفه شود که مجموعا ماخذ حقوق ورودی آن بیشتر از جمع ماخذ حقوق ورودی شیء یا ماده یا دستگاه آماده باشد به تشخیص و نظارت وزارت به ماخذ حقوق ورودی شیء یا ماده یا دستگاه آماده مربوط وصول خواهد شد. در صورتی که این قبیل کالا به مصرف دیگر غیر از مصرف تعیین شده از طرف وزارتخانه صنعتی ذیربط برسد عمل قاچاق محسوب می‌شود.

ماده ۵۹. واحدهای تولیدی دارنده مجوز از وزارت شامل پروانه بهره‌برداری، کارت شناسایی و گواهی فعالیت صنعتی در زمینه تولید کالاهای مندرج در مجوز یاد شده، مشمول این بخش می‌باشند.

تبصره ۱. واحدهای دارای جواز تأسیس و طرح‌های توسعه‌ای که به مرحله تولید آزمایشی رسیده باشند مشمول این بخش می‌باشند.

تبصره ۲. برای برسی درخواست واحدهای موضوع این ماده، داشتن شناسه کسب و کار و فعال بودن این شناسه الزامی است.

ماده ۶۰. بررسی درخواست‌های واصله در خصوص استفاده از تسهیلات ماده ۱۲۱ قانون امور گمرکی صرفاً برای مواد اولیه، قطعات، تجهیزات و لوازم بسته بندی جهت ساخت و مونتاژ و بسته بندی مشمول این فصل می‌باشد.

ماده ۶۱. واردات قطعات و تجهیزات مورد نیاز ماشین آلات و تجهیزات خطوط تولید صنعتی و معدنی و قطعات و لوازم یدکی که جهت ارایه خدمات پس از فروش وارد می‌شوند، مشمول تسهیلات این فصل نمی‌باشند.

تبصره ۱. واردات اجزاء، قطعات و تجهیزات مستعمل وارداتی مشمول تسهیلات این دستورالعمل نمی‌باشد.

تبصره ۲. در نظر گرفتن تناسب مواد اولیه، لوازم و قطعات وارداتی با محصول نهایی و میزان و میزان مواد اولیه، لوازم و قطعات وارداتی بر اساس میانگین مصرف دو سال قبل با توجه به آمار تولید ثبت شده واحد تولیدی در سامانه‌های وزارت می‌باشد.

ماده ۶۲. مدارک لازم جهت صدور مجوز استفاده از تسهیلات ماده ۱۲۱ قانون امور گمرکی شامل مجوز، شناسه کسب و کار فعال، تصویر ثبت سفارش (پروفرما)، تصویر فاکتور خرید (اینویس)، اعلامیه فروش ارز و تصویر بارنامه حمل و قبض انبار گمرکات جمهوری اسلامی ایران می‌باشد.

تبصره ۱. در مواردی که مواد اولیه قطعات و تجهیزات در چهارچوب قوانین و مقررات مربوطه بدون گشایش اعتبار انجام شده باشد نیاز به ارایه اعلامیه فروش ارز نمی‌باشد.

ماده ۶۳. در صورت نیاز فهرست موارد مستثنی از شمول م ادامه ۱۲۱ قانون امور گمرکی توسط کمیته‌ای با مسئولیت معاونت امور صنایع و اقتصادی و با هماهنگی سایر معاونت‌های مرتبط تهیه و به سازمان‌ها اعلام می‌شود.

ماده ۶۴. در صورت ضرورت، کمیته مذکور در ماده قبل، فهرست واحدهای تولیدی که به لحاظ شرایط خاص، مجوز استفاده از تسهیلات ماده ۱۲۱ قانون امور گمرکی آن‌ها توسط واحدهای ستادی و در چهارچوب مفاد این دستورالعمل صادر خواهد شد را تهیه و به معاونت‌های یاد‌ شده و سازمان‌ها اعلام می‌نماید.

ماده ۶۵. مسئولیت صدور مجوز معافیت واحدهای تولیدی هر ساستان که در چهارچوب مواد این بخش انجام می‌شود به عهده رئیس سازمان استان بوده و بر انجام تعهدات متقاضی نظارت خواهد داشت.

تبصره ۱. صدور مجوز از محل این دستورالعمل قابل تفویض به ادارات و نمایندگی‌های شهرستان‌های تابعه استان نمی‌باشد.

ماده ۶۶. سازمان موظف است گزارش مجوزهای صادره را به صورت دوره‌ای به معاونت امور صنایع و اقتصادی ارسال نمایند.

۵-ج) موارد کلی

ماده ۶۷. بعد از راه اندازی سامانه الکترونیکی صدور معافیت‌ها که توسط معاونت امور صنایع و اقتصادی اعلام خواهد شد، صدور مجوزهای موضوع این فصل صرفاً از طریق سامانه امکان پذیر بوده و صدور هر گونه مجوز معافیت خارج از سامانه فاقد اعتبار خواهد بود.

ماده ۶۸. تمامی تفویض اختیارات صورت گرفته بر اساس دستورالعمل‌های ۴/۷۰۰۵ و ۷۰۰۶ کماکان به قوت خود باقی است.

ماده ۶۹. معاونت امور صنایع و اقتصادی مسئول نظارت بر حسن اجرای مفاد مواد مندرج در این فصل خواهد بود.

فصل ۶. شناسه کسب و کار

ماده ۷۰. برای هر یک از کسب و کار بنگاه‌های دارای مجوز از وزارت صنعت، معدن و تجارت، یک شناسه کسب و کار تخصیص داده می‌شود این شناسه به منزله هویت و فعالیت بنگاه بوده و ارایه هر گونه خدمتی به بنگاه‌ها توسط وزارت صنعت، معدن و تجارت و سایر دستگاه‌ها فقط بر مبنای شناسه کسب و کار انجام می‌شود.

ماده ۷۱. شناسه کسب و کار بر روی مجوز‌ها (اعم از صنعتی، معدنی، صنفی و خدماتی و سایر مجوز‌ها مانند کارت شناسایی و گواهی فعالیت صنعتی) و مستندات بنگاه درج می‌شود. نداشتن این شناسه به منزله عدم اعتبار مجوز می‌باشد.

تبصره ۱. با ابطال هر مجوزی شناسه کسب و کار آن مجوز نیز باطل خواهد شد.

ماده ۷۲. برای طرح‌های توسعه چنانچه منجر به صدور جواز و یا پروانه شده و طرح در‌‌ همان مکان اجرا گردد، شناسه کسب و کار موقت صادر می‌شود. پس از ساماندهی (موضوع تبصره ۵ ماده ۳۷ این دستورالعمل) و تعیین تکلیف این گونه واحد‌ها، شناسه کسب و کار واحد تثبیت می‌شود.

ماده ۷۴. هر گونه خدمات و تسهیلات ارایه شاه به واحدهای بخش صنعت، معدن و تجارت (از قبیل ثبت سفارش، اختصاص ایران کد برای محصولات، معرفی برای تخصیص سوخت، معرفی برای تسهیلات، بررسی درخواست در ستاد تسهیل امور و پشتیبانی از واحدهای تولیدی، ثبت نامه در دبیرخانه، معرفی واحد برای دریافت هرگ گونه خدمت به دستگاه‌ها و سایر موارد و خدمات ارایه شده به واحد‌ها) در ستاد وزارتخانه، کلیه سازمان‌های استانی و سازمان‌ها، موسسات و شرکت‌های تابعه منوط به ارایه شناسه کسب و کار خواهد بود.

تبصره ۱. واحدهایی که از این وزارت مجوز فعالیت دارند مشمول این ماده می‌گردند.

ماده ۷۵. کلیه سازمان‌ها و واحدهای تابعه وزارت موظفند در سامانه‌ها و سیستم‌های اطلاعاتی مورد استفاده خود شناسه کسب و کار را درج نمایند.

ماده ۷۶. دبیرخانه ستاد وزارت و نیز کلیه سازمان‌های تابعه ستادی و استانی موظفند هنگام ثبت مکاتبات متقاضیان، شناسه درج شده در مکاتبات را کنترل و ضمن تأیید صحت شناسه کسب و کار درج شده، از فعالیت بودن آن اطمینان خاطر حاصل نمایند.

ماده ۷۷. ارایه خدمات به واحدهایی که شناسه کسب و کار آن‌ها به صورت غیرموجه (از قبیل عدم ارایه اطلاعات)، غیرفعال شده است مجاز نمی‌باشد.

ماده ۷۸. شناسه کسب و کار واحدهایی که تعطیل موقت اعلام شده‌اند تا تایخ ۱/۷/۹۲ حالت غیرفعال داشته و از آن به بعد یکی از شرایط زیر خواهد داشت:

۱. در صورت درخواست و ارایه مستندات از سوی واحد و تشخیص و تأییدسازمان، شناسه کسب و کار واحد مذکور تا تاریخ راه اندازی غیرفعال خواهد بود و باطل نمی‌گردد. در صورت فعال شدن واحد شناسه واحد نیز فعال می‌گردد.

۲. در صورت عدم درخواست واحد و یاعدم تشخیص و تأیید سازمان مبنی بر فعال نشدن واحد، شناسه کسب و کار آن واحد ابطال خواهد شد.

ماده ۷۹. کلیه واحدهای صنعتی بالای ۵۰ نظر کارکن و کلیه واحدهای معدنی، موظفند آمار تولید، توزیع، ذخیره، اشتغال و صادرات خود را (در صورت داشتن محصولات صادراتی) به همراه سایر اطلاعات مورد نیزا به صورت ماهیانه و از طریق سامانه‌های اعلامی، در اختیار وزارت قرار دهند.

ماده ۸۰. سایر واحدهایی که مشمول ماده فوق نمی‌باشند موظفند آمار و اطلاعات تولید، توزیع، ذخیره، اشتغال و صادرات خود را هر سه ماه یکبارو از طریق سامانه‌های اعلامی در اختیار وزارت قرار دهند.

ماده ۸۱. شناسه واحدهای موضوع ماده ۷۹ در صورتی که آمار خود را به صورت ۳ ماه متوالی و یا ۴ ماه متناوب در یک دوره زمانی یک ساله ارایه ننمایند غیرفعال خواهد شد. شناسه واحدهای موضوع ماده ۸۰ در صورتی که آمار خود را حداکثر ۲ ماه پس از اتمام فصل قبل ارایه ننمایند غیر فعال خواهد شد.

ماده ۸۲. شناسه واحدهایی که به صورت فصلی فعالیت می‌نمایند و نیز آن دسته از واحدهایی که به دلایلی در مقطع خاصی از زمان قادر به تولید نمی‌باشند (از قبیل عملایت بازسازی و نوسازی، انتقال مکان، مشکلات مالکیتی، مشکلات زیست محیطی، کمبود نقدینگی، مشکلات بازار عرضه و تقاضا و مواد اولیه، مشکلات تأمین منابع انرژی، حوادث غیرمترقبه و مشکلات نیروی انسانی) با درج وضعیت فعالیت و علت عدم تولید در سامانه موبطوه و تأیید سازمان استانی فعال خواهد ماند.

ماده ۸۳. دفتر آمار و فرآوری داده‌ها موظف است نسبت به انتشار و اطلاع رسانی آمار و اطلاعات مورد نیاز برای ذی‌نفعان اعم از بنگاه‌ها، سرمایه‌گذاران، پژوهشگران و ع. امل اجرایی از طریق پایگاه اطلاعات و خدمات وزارت صنعت، معدن و تجارت (بهین یاب) اقدام نمایند.

تبصره ۱. کلیه سازمان‌های تابعه، معاونت‌ها و سازمان‌های استانی موظفند نسبت به یکپارچه سازی گزارش‌ها و اطلاعات خود برای ارایه به ذینفعان در این سامانه اقدام نمایند.

ماده ۸۴. معاونت برنامه‌ریزی مسئولن نظارت بر حسن اجرای مفاد مندرج در این فصل خواهد بود.

فصل ۷. سامانه سرمایه‌گذاری

ماده ۸۵. کلیه تعاملات لازم برای اطلاع رسانی و ارائه خدمات و صدور مجوزهای مطرح شده در این دستورالعمل از طریق درگاه اطلاعات و خدمات صنعت، معدن و تجارت (بهین یاب به نشانی www. behinyab. ir) انجام می‌شود.

ماده ۸۶. اطلاعات درگاه بهین یاب در حکم اعلام رسمی از سوی وزارت بوده و پس از اعلام آن، اعمال هر گونه محدودیت و یا ادعای هر گونه تسهیلات خارج از موارد اعلام شده در پایگاه ممنوع می‌باشد.

ماده ۸۷. بر اساس ماده ۷۰ قانون برنامه پنجم تاکید گردیده فعالیت‌های اقتصادی که نیازمند اخذ مجوز از دستگاه‌های متعدد می‌باشند، دستگاه اصلی موضوع فعالیت، وظیفه مدیریت یکپارچه، هماهنگی و اداره امور اخذ و تکمیل و صدور مجوز را بر عهده خواهد داشت و از طریق ایجاد پنجره واحد به صورت حقیقی و یا در فضای مجازی با مشارکت سایر دستگاه‌های مرتبط اقدام نمایند و دستگاه‌های فرعی صدور مجوز موظفند نسبت به ارائه خدمات از طریق استقرار نماینده تام الاختیار در محل پنجره‌های واحد و یا در فضای مجازی اقدام و همکاری لازم را به عمل آورند. لذا متقاضی پس از دریافت جوایز تأسیس بر اساس اعلام وزارت موظف است در زمان‌های مقرر نسبت به دریافت سایر مجوز‌های مرتبط که به موجب قوانین و مقرات دریافت آن‌ها چه در دوران احداث و چه در دوران بهره‌برداری الزامی شده است، از طریق سامانه سرمایه‌گذاری اقدام نماید.

ماده ۸۸. ثبت و تأییدی اطلاعات مربوطه به فرآیندهای صدور مجوز واحدهای تولیدی از طریق سامانه نرم افزاری مدیریت فرآیند که متصل به درگاه بهین یاب است انجام می‌گردد و صدور هر نوع مجوز خارج از این سامانه فاقد اعتبار خواهد بود.

تبصره ۱. افزودن هر گونه توضیح به صورت دستی، در مجوز‌های صادر شده از طریق سامانه ممنوع بوده و مجوز‌هایی که به این ترتیب صادر و اصلاح شوند فاقد اعتبار می‌باشد.

ماده ۸۹. مدارک مورد نیاز برای هر مجوز و فرآیندهای مرتبط با آن اعم از تأسیس و بهره‌برداری بر اساس فرم‌های سامانه اعلام می‌شود.

ماده ۹۰. دفتر سرمایه‌گذاری موظف است نسبت به ایجاد سطح دسترسی بر روی سامانه مربوطه برای عوامل اجرایی، به منظور معرفی الکترونیکی متقاضیان (استعلام از دستگاه‌های مرتبط با صدور مجوز و دریافت پاسخ استعلام) به سازمان‌های درونی و بیرونی مرتبط با موضوع سرمایه‌گذاری اقدام نماید.

ماده ۹۱. دفتر آمار و فرآوری داده‌ها موظف است نسبت به ایجاد بخش استعلام برای ارائه اطلاعات حقوقی و رسمی به دستگاه‌های مرتبط (از قبیل بانک مرکزی، بانک‌های عامل، گمرک و...) اقدام نمایند. از تاریخ راه اندازی سامانه، این اطلاعات برای تمام دستگاه‌ها قابل استفاده و استناد می‌باشد و استعلام کتبی از وزارت به منظور دریافت اطلاعات مورد نیاز واحد‌ها ضرورتی ندارد.

ماده ۹۲. معاونت برنامه‌ریزی موظف است در سامانه بهین یاب کلیه اطلاعات مربوطه از قبیل موضوعات سرمایه‌گذاری، اولویت‌ها، ضوابط، قوانین و مقررات، تسهیلات ارائه شده، محدودیت‌های آن و فهرست مجوز‌های مورد نیاز را در اختیار متقاضیان سرمایه‌گذاری قرار دهد.

ماده ۹۳. پس از ابلاغ این دستورالعمل فقط در مورد موضوعات و محصولاتی جواز تأسیس صادر خواهد شد که در درگاه ثبت، بررسی و تعیین اولویت گردیده باشند. در صورتی که موضوع و محصول مورد نظر متقاضی سرمایه‌گذاری در این درگاه موجود نباشد، متقاضی می‌تواند درخواست خود را جهت بررسی توسط سامانه ثبت و ارسال نماید تا پس از بررسی و تأیید، امکان انتخاب موضوع و محصول را داشته باشد.

ماده ۹۴. تأیید و ثبت هر گونه اطلاعات در این سامانه رسمیت داشته و مسئولیت حقوقی برای کاربران این سامانه خواهد داشت. اظهار اطلاعات نادرست (مانند میزان پیشرفت پروژه، آمارهای تولیدی و...) خدشه در اسناد رسمی تلقی گردیده و برابر ضوابط و مقررات با آن برخورد خواهد شد.

ماده ۹۵. بر اساس بند ۱۱ ماده ۴۶ اصلاحی قانون مالیات‌های مستقیم مصوب ۱۳۸۰، تبصره ۵۱ قانون بودجه سال ۱۳۶۴ و تصویب نامه شماره ۸۳۹۸ مورخ ۲/۶/۱۳۷۲ هزینه صدور جواز تأسیس و پروانه بهره‌برداری با هر میزان سرمایه‌گذاری به شرح زیر می‌باشد که می‌بایست به حساب خزانه و معین واریز گردد:

۱. هزینه صدور جواز تأسیس و پروانه بهره‌برداری مبلغ یکصد هزار ریال به عنوان حق تمبر می‌باشد.

۲. به میزان نیم در هزار سرمایه ثابت طرح و حداکثر معادل یک میلیون ریال بابت جواز تأسیس دریافت می‌گردد.

۳. هزینه تمدید جواز تأسیس پنجاه هزار ریال می‌باشد.

تبصره ۱. در صورت اصلاح قانون و تعیین ضوابط جدید برای هزینه‌های موضوع این ماده، میزان هزینه‌های جدید از سوی وزارت اعلام می‌شود.

ماده ۹۶. برخی از مراحل اجرای فرآیند‌ها از قبیل بررسی اطلاعات، بازدید‌ها، دریافت مدارک و ارزیابی درخواست برای صدور مجوز‌ها می‌تواند برون سپاری شده و توسط دفا‌تر پیشخوان خدمات دولت، تشکل‌های تخصصی و یا شرکت‌های دارای صلاحیت انجام شود.

تبصره۱. صدور مجوز‌ها تنها از طریق سامانه سرمایه‌گذاری و با امضای رئیس سازمان معتبر خواهد بود.

تبصره ۲. معاونت مسئول در هر فصل از این دستورالعمل می‌توانند بر اساس سیاست‌های وزارتخانه نسبت به تعیین مراحل قابل واگذاری، ضوابط اجرایی، نحوه نظارت و مجیان ذیصلاح اقدام نموده و موارد را جهت اجرا به سازمان‌های استانی ابلاغ نمایند.

فصل ۸. تصویب و اصلاح

ماده ۹۷. شمول این دستورالعمل در مورد حوزه‌هایی از فعالیت تولیدی می‌باشد که بر اساس قوانین، مقررات و تفاهمات صورت گرفته بین دستگاهی مسئولیت آن به عهده وزارت گذاشته شده است.

ماده ۹۸. از تاریخ ابلاغ این دستورالعمل، دستورالعمل‌های ۴۰۱۸. ۱، ۵۰۰۲. ۹، ۷۰۰۵. ۴، ۷۰۰۶، ۶۰. ۱۵۰۷۸ و کلیه ابلاغ‌های مرتبط با موضوعات این دستورالعمل از قبیل شیوه نامه‌های فولاد، خودرو و موتورسیکلت ملغی بوده و ملاک عمل تمام فعالیت‌های مرتبط با حوزه سرمایه‌گذاری، این دستور‌العمل می‌باشد.

تبصره ۱. دستورالعمل صدور مجوزهای تولید نرم افزار معتبر می‌باشد.

ماده ۹۹. هر گونه تغییر در این دستورالعمل می‌بایست با پیشنهاد مشترک معاونت برنامه‌ریزی، معاونت امور صنایع و اقتصادی، معاونت امور معادن و صنایع معدنی و تأیید وزیر صنعت، معدن و تجارت صورت پذیرد.

تبصره ۱. در مواردی که مفاد مواد و تبصره‌های این دستورالعمل دارای ابهام بود و یا نیاز به تعیین شیوه نامه و یا تفسیر دارد، معاونت‌های مسئول در هر فصل موظفند موارد مربوطه را تهیه و به سازمان‌ها اعلام نمایند.

ماده ۱۰۰. این دستورالعمل در هشت فصل و صد ماده تهیه و به تصویب وزیر صنعت، معدن و تجارت رسیده و از تاریخ ابلاغ لازم الاجرا می‌باشد.