گفتهها و ناگفتههای روزنامههای صبح امروز
احمدینژاد حرف «اعتماد» و «کیهان» را یکی کرد
این شاید برای نخستین بار باشد که عباس عبدی و حسین شریعتمداری ـ که در دو گروه متفاوت روزنامهنگاری کشورمان هستند ـ در یک روز یادداشتهایی با تیترهای مشابه و فحوای مشترک منتشر کنند؛ اما این از خاصیتهای اقدامات رئیس جمهور است که حتی موجب میشود در یک روز، موضع کیهان و اعتماد در قبال عملکرد او یکسان شود.
کد خبر: ۲۷۵۶۰۴
| | 34567 بازدید
با این که محمود احمدینژاد از سفر معروف نیویورک خود بازگشته، هنوز واکنشها و موضعگیریها درباره سخنانش در نیویورک ادامه دارد. مهمترین این رخدادها، روز گذشته بود که نخست سردار نقدی و سپس علی اکبر ولایتی مشاور مقام معظم رهبری به آن واکنش نشان دادند که سخنان علی اکبر ولایتی را میشد در صفحات نخست بسیاری از روزنامهها دید که تأکید کرده بود، هرگونه تغییر سیاستی درباره آمریکا وابسته به تصمیمگیری مقام معظم رهبری است. افزون بر این، موضوع افزایش بهای دلار در روز گذشته تا مرز ۲۸۰۰ تومان و گذر سکه از یک میلیون و صد هزار تومان، موضوع دیگری بود که البته با توجه به روند صعودی هفتههای گذشته، قابل پیش بینی بود؛ اما به هر حال، خوراک روزنامههای صبح امروز را فراهم کرده بود و تصویر بهمنی و معاونش در صفحات نخست بسیاری از روزنامهها دیده میشد که وعدهٔ شکستن مقاومت بازار ارز را داده بودند.

نگاهی به تیترهای روزنامههای صبح امروز
هرچند تصویر یک صفحه نخست روزنامه قدس، مربوط به نوام چامسکی است، دو تیتر مهم این روزنامه، مربوط به اوضاع نابسامان اقتصادی و بازار است.
«سودجویان بازار کاغذ را مچاله میکنند» و «دولت به آشفته بازار خودرو پایان دهد»، دو تیتر صفحه نخست این روزنامه است.
تیتر یک روزنامه کیهان هم مربوط به یکی از گزارشهای روزنامه فایننشال تایمز است که از قول این روزنامه خبر داده، «سخنان نتانیاهو عقب نشینی مفتضحانه مقابل ایران بود».
روزنامه مغرب همه نیم صفحه خود را به تصویری از سید محمد خاتمی اختصاص داده و با اشاره به سخنان رئیس دولت اصلاحات در جمع خانواده شهدای مازندران، از اعلام مانیفست وی خبر داد و از تیتر «با براندازان رابطه نداریم» برای گزارش خود کمک گرفت.
روزنامه ملت ما به سراغ گزارش مرکز تحقیقات صارم رفته و از «عوارض پارازیت بر سلامت مردم» سخن به میان آورده است.
روزنامه وطن امروز هم با اشاره به خروج گروهک منافقین از لیست گروههای تروریستی توسط آمریکا، تیتر «تشکر منافقین از کلینتون» را روی تصویر نیم صفحهای هیلاری کلینتون قرار داده است.
همشهری با تیتر «۵۴ کیلومتر بزرگراه بدون چراغ قرمز» به استقبال خبر بهرهبرداری کامل از سه بزرگراه زینالعابدین، همت و خرازی رفته است.
روزنامه آرمان در صفحه نخست خود با تصاویری از نجفقلی حبیبی و اشرف بروجردی، گفتوگوهای انتخاباتی را با این دو انجام داده است؛ اما یکی از تیترهای جالب این روزنامه از قول سعید حدادیان است که اعلام کرده، «بعید نیست همین روزها محکوم شوم».
روزنامه آفتاب یزد هم گزارشی از خانوادههایی که با رئیس جمهور به نیویورک رفتهاند با تیتر «از آقازاده احمدینژاد تا پسر وزیر بهداشت» به چاپ رسانده است.
روزنامه ابتکار، یکی از چندین و چند روزنامهای بود که با تصویری از علی اکبر ولایتی به واکنش وی به بحثها پیرامون رابطه با آمریکا پرداخته و مینویسد: «رابطه با آمریکا در اختیارات رئیسجمهور نیست».
روزنامه اطلاعات هم با تیتر «سیاست ایران درباره رابطه با آمریکا توسط رهبر معظم انقلاب تعیین میشود» به استقبال این خبر رفته است.
روزنامه اعتماد در گزارشی به «پشت پرده اجرایی نشدن فاز دوم هدفمندی یارانهها» پرداخته است.
روزنامه ایران همچنان پیگیر وضعیت جوانفکر است و در شماره امروز خود، با انتشار تصویری از وی در کنار رئیسجمهور از چهار ابهام در بازداشت وی سخن به میان آورده است.
تصویر نخست تهران امروز هم متعلق به بهمنی و معاونش مینو کیانی است که از «وعده شکستن مقاومت بازار ارز» سخن گفتهاند؛ این روزنامه در تیتر دیگری از «دورنمای دلار ۱۷۰۰ تومانی در بودجه ۹۲» پرده برداشته است.

اشتراک نظر عباس عبدی و حسین شریعتمداری درباره احمدینژاد
شاید گمان این کمی سخت باشد، ولی عباس عبدی و حسین شریعتمداری، امروز در دو روزنامه اعتماد و کیهان، دو یادداشت با تیترهای تقریبا مشابه و موضع کاملا مشترک نوشتهاند.
روز گذشته، واکنشها درباره سخنان رئیسجمهور در نیویورک و ابراز تمایل ایشان برای گفتوگوی مستقیم با آمریکا، واکنشهای گوناگونی را به همراه داشت که مهمترین آنها، سخنان علی اکبر ولایتی، مشاور مقام معظم رهبری بود که البته این ماجرا، دستمایه گزارشها و یادداشتهایی در روزنامههای صبح امروز شد که در ادامه به آن میپردازیم.
اما عبدی و شریعتمداری در یادداشتهای گفته شده، با اشاره به اینکه چرا به رغم ابراز تمایل چندباره رئیس جمهور به مذاکره مستقیم با آمریکا، این پیشنهاد از سوی دولتمردان آمریکایی جدی گرفته نشد، میگویند که سیاستمداران آمریکایی هم میدانند که رئیس جمهور ایران در این زمینه تصمیمگیر نهایی نیست و ابراز تمایل او پشتوانه قابل توجهی ندارد.
شریعتمداری در کیهان در یادداشتی با نام «چرا جدی گرفته نشد؟!» مینویسد: «مگر نه اینکه مذاکره مستقیم با ایران، آرزوی چندین و چند ساله دولتمردان آمریکایی بوده و هست؛ پس علت چه بود که از ابراز تمایل رئیس جمهور کشورمان استقبال نکردند؟! پاسخ دشوار نیست و با پوزش از آقای احمدینژاد باید گفت، دولتمردان آمریکایی، پیشنهاد آقای احمدینژاد را بدون پشتوانه تلقی کردهاند، چرا که آنها نیز به خوبی میدانند آقای احمدینژاد، اگرچه رئیس جمهور و یکی از مسئولان بلندپایه جمهوری اسلامی ایران است، ولی اتخاذ تصمیم درباره مذاکره یا رابطه با آمریکا در حوزه مسئولیت و اختیارات قانونی ایشان نیست، بلکه مطابق اصل یکصد و دهم قانون اساسی، تعیین سیاستهای کلان نظام بر عهده رهبری است و رهبر معظم انقلاب نیز بارها به صراحت و با ارائه دلایل منطقی و مستندات خالی از ابهام، مخالفت خود را با مذاکره و رابطه ایران و آمریکا اعلام کردهاند؛ بنابراین، علی رغم آنکه پیشنهاد آقای احمدینژاد برای دولتمردان آمریکایی یک «امتیاز طلایی» تلقی شده و تحقق آرزوی سالها بر زمین مانده آنان بود، ولی میدانستند این پیشنهاد فاقد پشتوانه است و نهایتا میتواند در حد و اندازه تمایل شخصی ایشان تلقی شود و نه تصمیم برخاسته از خواست مردم و اراده نظام. دقیقا به همین علت است که ابراز تمایل آقای احمدینژاد به مذاکره و برقراری رابطه با آمریکا از سوی دولتمردان آمریکایی «جدی» و «قابل اعتنا» ارزیابی نمیشود».
عباس عبدی هم در شماره امروز اعتماد در یادداشتی با نام «چرا کسی جدی نگرفت؟» مینویسد: «یکی از این موارد اظهار آمادگی رییس دولت ایران برای مذاکره با ایالات متحده آمریکا و بهبود روابط فیمابین بود. این دیدگاه فقط از سوی برخی نمایندگان مجلس با اعتراض مواجه شد، ولی نکته مهم آن بود که سیاستمداران به ویژه در دولتهای غربی و نیز وسایل ارتباط جمعی، اهمیتی برای آن قائل نشدند. در حالی که انتظار میرفت بیان این موضوع همچون بمب خبری ـ البته نه از نوع بمب نتانیاهو! ـ در جهان منفجر شود و به صدر اخبار جهانی برود. شاید کمیته سیاستگذاری و تبلیغاتی دولت نیز منتظر چنین واکنشی بودند، در حالی که هیچ کس به آن اهمیت چندانی نداد. دلیل این برخورد چه بود؟ شاید بتوان گفت که دلیل اصلی بیتوجهی به این اظهارات، فاقد پشتوانه دانستن آن از سوی محافل سیاسی بود. به عبارت دیگر، منابع مطلع سیاسی یا حتی غیرمطلعان به خوبی میدانند که رییس دولت ایران در موقعیت و مقامی نیست که قادر به اتخاذ چنین تصمیمی و انجام آن باشد. در واقع ما به ازای قدرتی که باید اجرای این سیاست را تضمین کند، نزد او وجود ندارد».عبدی در ادامه یادداشت خود با اشاره به اینکه چرا بمبهای خبری رئیس جمهور آنچنان که در ایران میترکند، در نیویورک صدا نکرد، مینویسد: «مشکل دولت این است که از شیوهها و ابزاری که برای بیان مطالب در داخل سود میجوید، در روابط بینالمللی هم از همانها استفاده میکند، ولی توجه چندانی نمیشود که اگر در داخل به هر دلیلی نتوان بیاعتباری این شیوهها را نشان داد، در سطح بینالملل قضیه متفاوت خواهد بود. وقتی که در یک گفتوگو وضع اقتصادی ایران را بهتر از اروپا و آمریکا معرفی میکنیم، مخاطب خارجی چگونه این موضوع را تحلیل میکند. اگرچه ما و رسانههای ایرانی در داخل کشور به شنیدن این نوع اظهارات عادت داریم و کار چندانی هم نمیتوانیم درباره آنها انجام دهیم، ولی رسانههای خارجی چنین نیستند».
روزنامه ابتکار از دیگر روزنامههایی بود که امروز ماجرای واکنش به سخنان رئیس جمهور را دستمایه گزارش خود قرار داده و مینویسد: «همزمان با بازگشت محمود احمدینژاد از هشتمین و آخرین سفرش به نیویورک و اجلاس سازمان ملل برخی از سخنان مطرح شده از سوی وی در جریان گفتوگو با رسانههای آمریکایی با واکنشهای منفی در داخل کشور مواجه شده است. احمدینژاد در گفتوگو با حداقل سه رسانه آمریکایی از آمادگی تهران برای برقراری ارتباط و مذاکره با آمریکاییها با قید شرایطی سخن گفته بود. این اعلام آمادگی اما روز گذشته از سوی دکتر علی اکبر ولایتی مشاور مقام معظم رهبری در امور بینالملل، یکی از معاونان رئیس قوه قضائیه و همچنین رئیس کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی کشور تکذیب شد، تا جایی که دکتر ولایتی در پاسخ به گفتههای رئیس جمهور اعلام کرد که هر تغییری در رابطه ایران با آمریکا باید از طرف مقام معظم رهبری اعلام شود».
روزنامه تهران امروز هم در گزارشی با نام «واکنشها به زمزمه مذاکره با آمریکا» با اشاره به سخنان رئیس جمهور در آمریکا و روایت مواضع مقام معظم رهبری در سالهای ۷۶ و ۸۵ درباره رابطه با آمریکا در بخشی به واکنشها به زمزمه مذاکره با آمریکا میپردازد و مینویسد: «هر چند طرح این دست مواضع از سوی محمود احمدینژاد رئیسجمهور کشورمان تازگی نداشت، ولی باز هم این سخنان جنجالآفرین شد. بسیاری از چهرههای سیاسی طی چند روز اخیر نسبت به این موضع واکنش نشان داده و خواستار توضیح رئیسجمهور در این رابطه شدند. ۲۵نماینده مجلس روز چهارشنبه مواضع دولت درباره مذاکره با آمریکا را نامناسب دانستند و به رئیس جمهوری تذکر کتبی دادهاند. این نمایندگان در تذکر خود گفتهاند، موضع محمود احمدینژاد در خصوص مذاکره با آمریکا با راهبرد عزت، مصلحت و حکمت کشور ناسازگار است. دولت در واکنش به این انتقادات تاکنون سکوت پیشه کرده است. واکنش تند مقامات به مواضع دولت در رابطه با مذاکره با آمریکا در حالی صورت میگیرد که هر سال و در مدت سفر احمدینژاد به نیویورک این مسأله مطرح میشود. در طی هفت سال گذشته، هر بار که در آمریکا حاضر شد، به این مسأله دامن زده و برای گفتوگو با مقامات ایالات متحده آمریکا اعلام آمادگی کرده است.
به رغم آنکه این اظهارات هر ساله با واکنش منفی مواجه شده و این نکته که تصمیمگیری در این رابطه در حوزه وظایف رئیسجمهور نیست، ولی احمدینژاد اصرار دارد هر بار که در نیویورک حاضر شد، نسبت به این موضوع اعلام آمادگی کند. حال آن که در جریان سفر امسال رئیسجمهور به نیویورک اتفاق تازهای افتاد که قابل توجه بود. رامین مهمانپرست که در قامت سخنگو و دستیار ویژه وزیر امور خارجه کشورمان همراه رئیسجمهور بود، از سوی عدهای ضد انقلاب مورد ضرب و شتم قرار میگیرد و ایالات متحده آمریکا که مسئول مستقیم حفاظت از جان مهمانان اجلاس سازمان ملل متحد است، با بیتفاوتی هر چه تمامتر از کنار آن میگذرد».
و سرانجام این که روزنامه جوان در گزارشی به مواضع انفعالی برخی دولتمردان از گذشته تاکنون در قبال امریکا پرداخته و با تیتر «حرف سازش هرگز، گاوچرانها جریتر میشوند» در صفحه نخست خود جای داده و در آن مینویسد: «خروج گروهک منافقین از لیست سازمانهای تروریستی ایالات متحده، در حالی صورت گرفته که محمود احمدینژاد رئیسجمهور کشور در آخرین سفر خود به نیویورک به عنوان رئیسجمهور منفعلانهترین مواضع چندین ساله خود را در سخنرانیاش در محافل مختلف خبری اتخاذ کرد و حتی با صراحت از ابراز تمایل شخصیاش برای برقراری ارتباط با ایالات متحده نیز سخن گفت. تمام اینها دست در دست یکدیگر داد تا ایالات متحده با مشاهده عقبنشینی نماینده رسمی جمهوری اسلامی، نام یکی از دشمنان دیرینه کشورمان را از لیست سازمانهای تروریستی خارج کند. این موضوع را میتوان اولین سور آمریکا به مواضع انفعالی احمدینژاد دانست».گزارش خطا
نظرسنجی
پیش بینی شما از نتیجه مذاکرات و توافق چیست؟


