عبور اخبار اجتماعی از نقطه تلاقی
مائده طهماسبی
کد خبر: ۲۷۴۲۵۳
| | 2048 بازدید
اخبار اجتماعي با وجود اينكه از ميزان متفاوتي از اهميت در ميان مردم و جامعه برخوردارند، اما از نظر من اخباري مرتبط با يكديگر و داراي نقطه تلاقي هستند.
پرداخت 54 درصدي هزينه هاي درمان از جيب مردم، بلاتكليف ماندن ايجاد سازمان بيمه سلامت، تصميم وزارت علوم مبني بر افزايش ظرفيت تحصيلات تكميلي دانشگاه ها، سياست افزايش جمعيت، آمار 78 درصدي پذيرش دانشجويان در دانشگاه هايي با پرداخت شهريه و از اين قبيل، همه و همه با يكديگر مرتبط هستند.
سازمان هاي بيمه گر، سلامت جامعه را در گرو خود دارند و ايجاد سازمان بيمه سلامت، مي توانست گامي موثر در جهت كاهش هزينه هاي درمان و ساماندهي تمام اين سازمان ها در يك مجموعه باشد.
اما در عمل شاهديم كه ايجاد اين سازمان پس از يك سال همچنان بلاتكليف باقي مانده و در عوض، پرداخت هزينه هاي درمان از جيب مردم به 54 درصد افزايش يافته.
آيا براي جمعيت فعلي كشور برنامه ريزي مشخصي وجود دارد؟
دولت قادر به ايجاد شرايط اشتغال براي نيروي كنوني جوان و جوياي كار در كشور نيست، با اين وجود صحبت از افزايش جمعيت مي كند و وزارت علوم نيز دست به افزايش ظرفيت مراكز دانشگاهي مي زند، بي آنكه نگاهي به سيل تحصيلكردگان بيكار در سطح جامعه بيندازد. داشتن جامعه يي تحصيلكرده و با سواد بسيار هم خوب است.
جوانان اگر تحصيل نكنند، پس چه كنند؟ اما مشروط بر اينكه پس از پايان تحصيلات جذب بازار كار شوند.
وقتي چنين شرايطي بر جامعه حاكم نيست، پس دولت تنها يك هدف دارد و آن هم دستيابي به درآمد بيشتر است.
به همين دليل است كه 78 درصد دانشجويان در دانشگاه هاي پولي پذيرفته مي شوند و دست آخر پس از چهار سال صرف وقت و هزينه، بيكار و بي هدف به دل اجتماع بازمي گردند.
نتيجه اين اخبار همه به يك نقطه مي رسند، و آن هم فقدان سيستمي قانونمند و منسجم در كشور است.
منبع: اعتماد
پرداخت 54 درصدي هزينه هاي درمان از جيب مردم، بلاتكليف ماندن ايجاد سازمان بيمه سلامت، تصميم وزارت علوم مبني بر افزايش ظرفيت تحصيلات تكميلي دانشگاه ها، سياست افزايش جمعيت، آمار 78 درصدي پذيرش دانشجويان در دانشگاه هايي با پرداخت شهريه و از اين قبيل، همه و همه با يكديگر مرتبط هستند.
سازمان هاي بيمه گر، سلامت جامعه را در گرو خود دارند و ايجاد سازمان بيمه سلامت، مي توانست گامي موثر در جهت كاهش هزينه هاي درمان و ساماندهي تمام اين سازمان ها در يك مجموعه باشد.
اما در عمل شاهديم كه ايجاد اين سازمان پس از يك سال همچنان بلاتكليف باقي مانده و در عوض، پرداخت هزينه هاي درمان از جيب مردم به 54 درصد افزايش يافته.
آيا براي جمعيت فعلي كشور برنامه ريزي مشخصي وجود دارد؟
دولت قادر به ايجاد شرايط اشتغال براي نيروي كنوني جوان و جوياي كار در كشور نيست، با اين وجود صحبت از افزايش جمعيت مي كند و وزارت علوم نيز دست به افزايش ظرفيت مراكز دانشگاهي مي زند، بي آنكه نگاهي به سيل تحصيلكردگان بيكار در سطح جامعه بيندازد. داشتن جامعه يي تحصيلكرده و با سواد بسيار هم خوب است.
جوانان اگر تحصيل نكنند، پس چه كنند؟ اما مشروط بر اينكه پس از پايان تحصيلات جذب بازار كار شوند.
وقتي چنين شرايطي بر جامعه حاكم نيست، پس دولت تنها يك هدف دارد و آن هم دستيابي به درآمد بيشتر است.
به همين دليل است كه 78 درصد دانشجويان در دانشگاه هاي پولي پذيرفته مي شوند و دست آخر پس از چهار سال صرف وقت و هزينه، بيكار و بي هدف به دل اجتماع بازمي گردند.
نتيجه اين اخبار همه به يك نقطه مي رسند، و آن هم فقدان سيستمي قانونمند و منسجم در كشور است.
منبع: اعتماد
گزارش خطا
نظرسنجی
آیا جام جهانی میتواند مانع جنگ آمریکا با ایران شود؟


