نقش امام و رهبری در مدیریت قوی بحران ها
نماینده مردم قزوین،آبیک و البرز در مجلس شورای اسلامی مدیریت قوی بحران ها را از ویژگی های اصلی یک رهبر دینی خواند و گفت:امام خمینی(ره) و رهبر معظم انقلاب با مدیریت قوی در زمان وقوع بحران های مختلف، انقلاب اسلامی ایران را از نابودی نجات دادند.
به گزارش ایرنا، حجت الاسلامˈسید مرتضی حسینیˈ درک فوق حسی از شرایط و عدم نگرانی از بحران ها را از پیش شرط های تحلیل درست عنوان کرد و افزود: این ویژگی ها تنها از عهده رهبران دینی بر می آید و سایرین از ان بی بهره اند.
وی با اشاره به درک فوق العاده امام خمینی(ره) از شرایط اضافه کرد: ایشان با همین درک حسی توانست برحل بسیاری از بحران ها فائق آید.
حسینی ادامه داد: ایشان در دهه چهل با تشبیه اسرائیل به یک غده سرطانی برقراری صلح در خاورمیانه را تنها مشروط بر نابودی اسرائیل دانست که گرچه این نظر در آن زمان دوراز باور بنظر می رسید اما باگذشت چندین سال ، این پیش بینی تحقق یافت.
وی پیش بینی انقلاب اسلامی، پیروزی ایران درجنگ تحمیلی و جنگ صدام با کشورهای دیگر را نیز از دیگر نمونه هایی برشمرد که امام راحل بدرستی وقوع آن را پیش بینی کرده بودند.
نماینده قزوین در مجلس در ادامه از مقام معظم رهبری نیز از دیگر رهبران مدبر و بادرایت در حل بحران ها نام برد و افزود:ایشان نیز در موارد بسیاری با درکی قوی تحلیل های بسیار درستی از رخدادهای سیاسی داشته اند.
حسینی با اشاره به جنگ اول عراق و آمریکا اظهار داشت:این جنگ علی رغم اینکه منجر به دودستگی در هیات حاکمه ایران مبنی بر حمایت از صدام یا عدم حمایت از او شد اما رهبر معظم انقلاب با معرفی این جنگ به نام جنگ کرکس ها با هوشمندی مثال زدنی ضمن اتخاذ تدبیر بی طرفی ، جنایت های هردوطرف را یادآور شد.
نماینده مردم قزوین در مجلس شورای اسلامی تصریح کرد:رهبر معظم انقلاب در حمله آمریکا به افغانستان نیز با اعلام اینکه در هیچ ائتلافی که رهبری آن با آمریکاست وارد نمی شود یکی دیگر از تدابیر خود را بخوبی نشان داد.
حسینی خاطرنشان کرد: حضرت آیت اله خامنه ای اخیرا نیز در قضیه تحولات کشور سوریه برخلاف تمایل برخی از افراد مبنی بر رهاکردن سوریه قاطعانه عمل کرده و خوشبختانه هم اکنون اوضاع این کشور در حال حل شدن است.
نماینده مردم قزوین،آبیک و البرز در مجلس شورای اسلامی مدیریت قوی رهبری در بحران ها مربوط به تنها رهبران دینی دانست و افزود:این موضوعی است که سایر رهبران از آن بی بهره بوده و همیشه در تحلیل درست رویدادهای سیاسی و اجتماعی چند گام از رهبران دینی عقب هستند.
