سري A در ليست B
پررنگ و لعاب ترين مسابقه باشگاهي اين هفته شنبه شب در شمال ايتاليا انجام شد. صبح فرداي پس از آن، شمايي که بازي را نديديد قطعاً مشتاق و علاقه مند، مي خواهيد بدانيد شب گذشته چه اتفاقي افتاده و نتيجه بازي چه شده است، البته خب گاهي اوقات هم اتفاق مي افتد که عکس العمل خاصي نداريد و...
به نوشته اعتماد و به نقل از گاردين، مسابقه اينتر - يوونتوس سرشاخ شدن مربيان قبلي تيم چلسي بود که براي اولين بار در يک ليگ ديگر مقابل هم صف آرايي مي کردند.
ژوزه مورينيو سرمربي قدر و با اعتمادبه نفس اينتر که زماني جانشين رانيري در چلسي شد اين بار به ايتاليا آمد تا قدرتش را به همتاي شکست خورده اش در انگليس نشان دهد.
تماشاي اين مسابقه مي توانست هيجان و حرارت زيادي داشته باشد اما ظاهراً آن روزها گذشته است.
چيزي حدود 15 سال، شبکه هاي مختلف انگليسي، مسابقات سري A را پخش مي کردند و قديمي ترها يادشان مي آيد که از اواخر دهه 80 تا اواسط دهه 90 تيم هاي ايتاليايي در فوتبال باشگاهي جهان پادشاهي مي کردند و آبروي فوتبال دنيا بودند.
تابستان 1992، وقتي ليگ برتر انگليس همکاري اش را با گروه تلويزيوني اسکاي آغاز کرد، اين امکان به همه هواداران فوتبال داده شد تا از طريق شبکه هاي تلويزيوني ماهواره يي و البته Channel4، بتوانند به شکل مستقيم بازي هاي باشگاهي ايتاليا را عصرهاي يکشنبه تماشا کنند و عبارت Gollazzo از همان روزها وارد دايره واژگان انگليسي ها شد.
بهترين بازيکنان دنيا در ايتاليا بازي مي کردند و تماشاي رقابت ستارگان بي نظيري مانند روبرتو باجو، مارکو فان باستن، گابريل باتيستوتا و فرانکو بارزي که فوتبال را به شکلي هنري و آرتيستي ارائه مي دادند بسيار دلچسب و هيجان انگيز بود.
نمونه ها و مثال هايي هست که گاهي علاقه مندان فوتبال درخواست پخش مجدد بازي سمپدوريا و لاتزيو را حتي براي سومين بار مي کردند؛ چيزي که شايد امروز براي بازي منچستر و چلسي اتفاق بيفتد. آمار و شواهد حاکي از آن است که مسابقات سري A سه ميليون بيننده انگليسي ثابت داشت و اين در حالي بود که براي مسابقات داخلي آمار، عدد يک ميليون بيننده ثابت را نشان مي داد.
امروز، فوتبال ايتاليا روي پرده نمايش نيست و سخت است که بتوان دليل قاطعي براي آن پيدا کرد. خريد حق پخش تلويزيوني مسابقات تا حد زيادي حول محور بازي هاي ليگ برتر و لاليگا مي گردد و اين براي فوتبال ايتاليا که روزي در صدر پربيننده ترين ها بود فاجعه بزرگي است.
گاتزتا دلواسپورت به نقل از فابيو ليچاري مي نويسد؛ «حالا ما در پله دوم ايستاده ايم. انگليس و اسپانيا قدرت اول جذب مخاطب هستند و ايتاليا و آلمان به همراه فرانسه در مکان دوم قرار دارند.
مورينيو هفته گذشته هنگامي که برخي از رسانه هاي ايتاليايي به اين موضوع پرداخته بودند و عصبي و ناراضي به نظر مي آمدند با توجه به اينکه ايتاليايي ها بسيار حساس و متعصب به اين مساله هستند، گفت؛«فوتبال ايتاليا شبيه بقيه دنيا نيست، خانواده من در پرتغال تا نيمه شب منتظر مي مانند تا يک مسابقه از سري A را تماشا کنند در حالي که به راحتي مي توانند در ساعت هفت شب بازي ضعيف و غيرجذاب ختافه مقابل وايادوليد را ببينند.
من شخصاً به فوتبال ايتاليا علاقه زيادي دارم و به آن به چشم يک محصول نگاه مي کنم اما مردم در اقصي نقاط دنيا اين طور نيستند، مخصوصاً در آسيا که حق پخش مسابقات ايتاليا چندان فروخته نشده است.
دلايل خوبي موجود است که بفهميم چرا سري A به اين شکل در چالش محبوبيت و اقبال عمومي افتاده؛
-فساد و تباني؛ هنوز دادگا ه ها و پرونده هاي فساد معتبرترين و معروف ترين باشگاه هاي ايتاليايي در جريان است و به پايان نرسيده، يوونتوس، ميلان و فيورنتينا همچنان درگير پرونده هاي کالچو پولي اند.
-هوليگانيسم؛ در سال 2007 دو مورد مرگ هواداران در نتيجه خشونت فوتبال در ايتاليا اتفاق افتاد. درگيري ميان هواداران و پليس پس از مسابقات هميشه جزء دردسرهاي بزرگ برگزارکنندگان مسابقات کالچو بوده.
-تاکتيک؛ استايل و شيوه فوتبال انگليس و اسپانيا از ديدگاه مخاطب بين المللي، جذاب تر و متهورانه تر از کالچوي سنتي است. ضمن اينکه ستاره ها و استعدادهاي اعجاب انگيز دهه 90 هم ديگر در مجموعه فوتبال ايتاليا حضور ندارند و همين دوست داشتن فوتبال ايتاليا را مشکل مي کند.
- نظر مطبوعات؛ همه مسابقات از شبکه هاي تلويزيوني ايتاليايي پخش مي شود. حتي به نظر مي رسد حق پخش تلويزيوني اين مسابقات مبلغ چندان چشمگيري هم نباشد. از نظر مطبوعاتي ها تماشاي مسابقات از طريق گيرنده هاي تلويزيوني هم ارزان تر است، هم راحت تر و هم ايمن تر،
جيمز ريچاردسون که سال هاي زيادي مفسر فوتبال ايتاليا در تلويزيون هاي انگليسي زبان بوده، مي گويد؛«امروزه نکات منفي زيادي در فوتبال ايتاليا مشاهده مي شود. پيش از اين بهترين فوتباليست هاي دنيا در کالچو حضور داشتند اما اتفاقات زيادي افتاد و اين محبوبيت را در ميان هواداران بين المللي فوتبال کمرنگ کرد.»
و اين تصوير مايوس کننده يي از فوتبال ايتاليا است.
اما ليچاري نويسنده ورزشي گاتزتا همچنان معتقد است مشکل عمده کم شدن مخاطبان فوتبال ايتاليا به علت کمرنگ شدن پرستيژ فوتبال ملي اين کشور است؛ اتفاقي که پس از قهرماني آتزوري ها در جام جهاني کم کم در حال جبران شدن است؛«ما ديگر نمي توانيم زيکو، مارادونا، بوسنيک و باجو را بخريم و به باشگاه ها بفرستيم.» اما اين يک چرخه زماني است که نمي توان از آن گريخت. اين چرخه حالا به نفع فوتبال انگليس است؛ چرخه يي که بر مدار مالکان غيرانگليسي مولتي ميلياردر مي چرخد و کسي نمي داند چه اتفاقي مي افتد.
