دلسوزی خبرگزاری آلمان برای جانبازان شیمیایی ایران

و سیعلم الذین ظلمو ای منقلب یقلبون

باید همین سوالات و ده ها سوال دیگر ملی، اقتصادی، سیاسی و غیره را مدام برایشان یادآوری کرد.

من در قلب اروپا همواره مشاهده می کنم افرادی را که مدام مسئولین کشورشان را بخاطر رفتارشان با برخی کشورها و خصوصا ایران ملامت می کنند باور کنید عین واقعیت را می گویم و قرار نیست کسی بایت این جملات ذینفع باشد.
یکی از همکاران من می گوید "مسئولین کشور من نمایندکان طبقه ثروتمند جامعه هستند و سیاست های آنها مترادف با سیاست های آن افراد است و نه مردم"! و آنها چیزی جز همراهی آمریکا و اسرائیل نمی خواهند.
اغلب افراد تحصیل کننده اطراف من، از نکوهش دولتشان در قبال رفتارهای ناشایست می گویند و کافیست یکبار اروپا در این باره یک رفراندم آزاد بگذارند تا ببیند آنهایی که مدعی دموکراسی هستند چه پاسخی در قبال رفتار دولتمردانشان با کشورهایی همچون ایران کسب خواهند کرد.
اروپایی که امروز فقط و فقط بخاطر پیروی از دیکته آمریکا به چنین وضعی دچار شده است و جالبتر آنکه آمریکایی که این داستان را به پا کرد، خود را کنار کشیده و حالا از دردسرهای اروپا می گوید! دربغا بر عقل و حماقت بشری!

امیدوارم با بهره مندی از مدیران لایق و دلسوز در ایران، پله ترقی توسط کشور عزیزمان طی شود و مردم نیز به آسایش و آرامش بیشتری برسند

آره جالبه کشورهای تا دیروز جنایتکار وخبیث دارن ادعای دادن آزادی به سایر ملل میکننداز اون جالتر اینه که بعضی از مردم هم درتوهم اونها زندگی میکنند.

هولوکاست یعنی این

نه شرقی نه غربی.
مرگ بر دشمنان ایران.
دورود بر جان برکفان ایران اسلامی.
الهم اجل لولیک الفرج.

دوست دارم همه کسایی که این همه بلا سر عزیزامون آوردن تکه تکه کنم

خب چرا از این منظر به موضوع نگاه میکنی تابی جون؟
حالا اون اومده و کم کاری امثال شما رو که مشکلات مجروحین شیمیایی رو منتشر ( و یا حتی دنبال) نمیکنید رو جبران کرده.
اونا که (غربی ها) جنایت خودشون رو کردند و تموم! کسی هم نتونست در مقابل این جنایتشون ازشون غرامت بگیره!
اما امثال من که پدرم با گاز اعصاب جانباز شده و چند مورد هم با موج انفجار آسیب دیده و هیچ مدرک جانبازی هم نداره باید چه کار کنیم؟
الآن که صدمات جبران ناپذیری بواسطه ی همین جانبازی به اعضای خانواده ی ما تحمیل شده چی؟
من که نتونستم توی آزمون سراسری از مزایای جانبازی پدرم استفاده کنم جی؟
وقتی 6 سال حقوق پدرم بواسطه ی جانبازی ایشون قطع بود و ما به سختی روزگار میگذروندیم که این مساله به خاطر اخراج ایشون بواسطه ی عوارض جانبازی ایشون از یکی از وزارتخانه ها بود چی؟
حالا که هرچی دنبال اثبات جانبازی ایشون هستیم به نتیجه نمیرسیم چی؟
سال هایی که من برای تحصیل دور از خانه بودم و در حالی که تنها فرزند ذکور خانواده هستم و میتونستم از پدرم مراقبت کنم، اما برای بهتر شدن آینده ام مجبور به تحصیل در شهرستان بودم چی؟
الآن که پدرم هر روز وضع و حالش بدتر میشود و ما نمیتوانیم ایشان را درمان کنیم به دلیل اینکه از هیچ جا حمایت نمیشویم، و دیگر نمی توان با پدرم که بیمار است زندگی کنیم و خانه ی فرسوده ی ما در حال ویران شدن است و پول چندانی در دست نداریم چه؟
چه کسی پاسخگو به من و خانواده ام بود؟
حالا تابی جون میتونی مثل بقیه ی کامنتام، این رو هم منتشر نکنی، اما من اتمام حجت کردم.
حتی حاضرم شماره تلفنم رو هم بدم تا بیاید بیشتر تحقیق کنید.

المان و هلند و فرانسه و ... کشور هایی هستند که فقط ادعای حقوق بشر می کنند و ژست مدافع حقوق بشر می کنند و بقیه رو متهم میکنند ، در حالی که با نگاهی به تاریخ همه ی این ادعاهای واهی رنگ می بازد

از دردو رنجای هزاران هزار جانبازو شهید وشیمیایی کی خبرداره؟؟هرکی خبرداره حتمااا آلمان روهم ملتفت کنه که دفه دیگه حرف مفت نزنه 

نامردا خودشون کردن خودشونم دلسوزی می کنن.