صنایع دستی چینی صنایع دستی نیست

رئیس اتحادیه سراسری صنایع دستی کشور با بیان اینکه ضعف ما در خصوص جایگزینی صنایع دستی چینی به جای صنایع دستی کشورمان به خاطر نبود زیرساخت‌های برنامه‌ریزی شده در کشور است، گفت: صنایع دستی چینی موجود در بازار اصلاً صنایع دستی نیست.

منوچهر عبدلی در گفت‌وگو با فارس در خصوص راهکارهای مقابله با ورود صنایع دستی چینی به کشور اظهار داشت: بحث تجارت موضوعی است که باید مؤلفه‌های مختلف را با همدیگر رعایت کرد.

وی ادامه داد: در خصوص ورود کالاها مانند کالاهای چینی بحثی که پیش می‌آید این است که کالاها چه جایگاه و چه وضعیتی دارد.

عبدلی افزود: بیشتر محصولاتی که به نام صنایع دستی چینی به ایران وارد می‌شود اصلاً صنایع دستی نیست یعنی ۸۰ تا ۹۰ درصد این صنایع ماشینی است و ۱۰ تا ۲۰ درصد آن صنایع دستی تلفیقی است که یا کشور ما آن را ندارد یا صنایع دست‌ساز را با قیمت و کیفیت بالاتر می‌سازد.

رئیس اتحادیه سراسری صنایع دستی کشور عنوان کرد: بنابر این اگر ورود صنایع چینی انجام شده است با سیاست و شناخت بازار وارد شده ضمن اینکه این صنایع دستی تلفیقی ارزان‌قیمت به اسم صنایع دستی وارد شده است و در واقع این محصولات صنایع دستی نیست، بلکه کار ماشین است.

عبدلی افزود: برای جلوگیری از ورود کالاهای چینی چند عامل مهم است؛ اولین موضوع تعرفه‌ها است که باید میزان تعرفه بالاتر رود تا از صنایع دستی حمایت شود و جایگاه خود را حفظ کرده و تداوم دهد.

وی ادامه داد: موضوع دوم مقوله فرهنگی است چرا که صنایع دستی ما نقوش و ساختار زیباتری دارد؛ در برخی از جوامع مانند کشور هندوستان اگر کالای چینی به آن کشور برود و قیمت آن ۲۰ روپیه باشد و در مقابل صنعت دست هندی‌ها ۱۰۰ روپیه باشد باز هم آن شخص هندی صنعت دست کشور خود که ۱۰۰ روپیه است را می‌خرد و کالای چینی را نمی‌خرد و اجازه خرید به خود را نمی‌دهد.

عبدلی بیان کرد: بحث مقولات فرهنگی فقط بحث قیمت نیست بنابراین در این خصوص ساختار فرهنگی هم مهم است و روانشناسی اجتماعی، ساختارهای اجتماعی و اقتصادی افراد نیز مطرح است.

رئیس اتحادیه سراسری صنایع دستی کشور تأکید کرد: ضعف ما در خصوص جایگزینی صنایع دستی چینی به جای صنایع دستی ما به خاطر نبود زیرساخت‌های برنامه‌ریزی شده در کشور است ضمن اینکه هم‌اکنون کالای ما در نمایشگاه چین از 2 تا ۵ برابر قیمت هم جایگاه دارد.

در کشور سیستم توزیع صنایع دستی نداریم

عبدلی گفت: در بحث صنایع دستی چینی، صنایع دستی، ترکیبی و تلفیقی آنها شبکه توزیع داخل کشور دارند و سفارتی با ۶۵۰ نیرو برای آنها کار می‌کنند که کار رصد بازار را انجام می‌دهد ولی ما در کشور خود سیستم توزیع صنایع دستی نداریم.

وی خاطر نشان کرد: از سال 84 که شرکت سهامی صنایع دستی منحل شد جایگزینی برای این شرکت به وجود نیامد و وقتی که ما در کشور شبکه توزیع صنایع دستی نداریم فرآورده‌ صنعتگر ما چگونه جای دیگر عرضه شود؛ آیا ساختاری وجود دارد که این کار را انجام دهد.

رئیس اتحادیه سراسری صنایع دستی کشور بیان کرد: صنعتگر منفرد که نمی‌تواند صنعت دست خود را بفروشد بنابراین ما به ساختارهای تشکیلاتی نیاز داریم و اگر این ساختارها شکل بگیرد می‌توان هم توزیع صنایع دستی را بالا و هم قیمت تمام شده را پایین آورد.

عبدلی با بیان اینکه صنعتگر تا تولید کند و تولید خود را بفروشد و پول آن را دریافت کنند، حداقل 3 ماه طول می‌کشد، گفت: اگر این چرخه و شبکه توزیع در کشور درست شود قیمت تمام شده صنایع دستی پایین می‌آید.

وی عنوان کرد: ما انتظار داریم صنعتگر در کشور فروشنده، بازاریاب، تدارک‌چی و نمایشگاه‌دار باشد.

عبدلی در پایان خاطر نشان کرد: دولت باید کمک ساختار یافته در زمینه صنایع دستی داشته باشد و کمک دولت باید به گونه‌ای باشد که حمایت آن شامل همه افراد در هر جای کشور شود و این حمایت به همه برسد.