"ساخت ژاپن" به پایان کار خود رسید؟

ژاپن تایمز نوشت: نگاهی به خانه خود کنید، حتما سیستم های سرگرم کننده، یخچال، مایکروفر، برنج پز، تستر، مخلوط کن، جاروبرقی، کولر گازی، سشوار، پتوی برقی و .... را می بیننید.

به گزارش روزگار نو (rouzegareno.ir)، از بهداشت شخصی گرفته تا اماده کردن غذا، سرگرمی و لوزام الکترونیکی، همگی بخشی از زندگی روزمره ما هستند.

در 50 سال گذشته، صنعت التکرونیک ژاپن از موفقیت فوق العاده ای بهره مند بود و بخش اعظمی از سهم بازار را از ماشین حساب تا مایکروفر و ضبط کننده کاست ویدیویی را در اختیار داشت.

در میان این محصولات، هیچکدام به مانند صنعت تلویزیون موفق نبود. در ژاپن به این صنعت "پادشاه لوازم خانگی" اطلاق می کردند.

این موضوع به دلیل گرانی و یا ضروری بودن آن نبود، بلکه به خاطر این بود که مردم ساعت ها به آن نگاه می کردند.

یکی از سخنگویان کارخانه ای در ژاپن، چندین سال پیش به من می گفت:  تلویزیون مانند یک بیلبورد می ماند که می توان برند را در اتاق نشیمن مشتری تبلیغ کرد.

در طول 5 سال منتهی به 2011، همه ی خانوارها در ژاپن تلویزیون انالوگ خود را با نوع دیجیتالش تعویض کردند. ایا این منجر به پولدار شدن سازندگان تلویزیون ها نشد؟ تقریبا نه.

در مقاله ای که "پایان صنعت تلویزیون ژاپن" نام داشت و در هفته نامه "شوکان دایاموند" منتشر شده بود، به وضعیت کنونی صنعت تلویزیون و اینکه نفس های آخر خود را می زند، اشاره شده بود.

تولید بیش از حد و عرضه بیش از حد منجر به سقوط قیمت شده است. هر اینچ تلویزیونی به کمتر از 1000 ین رسیده است. برای مثال، تلویزیون 32 اینج، پایین 32 هزار ین قیمت دارد.

حتی، اکثر برندهای ژاپنی که اینجا(ژاپن) فروخته می شود در خارج از کشور درست شده و از اجزا خارجی تشکیل شده است.

در نتیجه ی تصمیماتی که بیش از یک دهه پیش گرفته شد، کره جنوبی و تایوان بازار تولید LCD را در دست گرفتند و  هم اکنون 52.7 و 31 دردصد از بازار جهان را در اختیار دارند. این در حالی است که ژآپن تنها 15 درصد از سهم بازارهای جهانی را از آن خود کرده است.

هم اکنون، شواهد حاکی از این است که دیگر به برچست "ساخت ژاپن" نمی توان تکیه کرد.