آمنه ماندگار شد

روزنامه شرق نوشت:

ششمين دو سالانه مجسمه‌سازي معاصر ايران در حالي شامگاه 23 آبان در فرهنگسراي نياوران پايان يافت كه نگار لاهوتي با مجسمه‌اي در ابعاد بزرگ از پرتره آمنه بهرامي به‌عنوان برگزيده بخش جنبي معرفي شد.

هيات‌داوران اين دوره هيچ يك از آثار را حايز رتبه اول ندانست و سه اثر «آدم و حوا» ساخته غزال پرتو، «طرز صحيح قالب‌گيري» از محمود محرومي و اثر بدون عنوان ساخته محمدرضا عزيزي را برگزيدند. همچنين هيات‌داوران پنج اثر «هيچستان» ساخته فرزين هدايت‌زاده، «ما همه فرفره گانيم و فلك فرفره باز» ساخته فرزانه مهري، اثر بدون عنوان نگار نادري‌پور، «خانه‌اي در طرف ديگر شب» ساخته كامبيز صبري و «مامه» اثر پرند مظلومي را شايسته تقدير دانست.

 بخشي از جوايز اين دو سالانه به منظور تشويق و حمايت از جوانان خلاق و فعال اين عرصه به جوانان زير 35سال اختصاص يافت. هيات‌داوران جايزه ويژه خود را به دليل يك عمر فعاليت هنرمندانه و حضور مداوم در جامعه مجسمه‌سازي به بيژن نعمتي‌شريف اهدا كرد.

اما آنچه به جذابيت اين مراسم افزود مجسمه آمنه بود كه به محض ورود به سالن نظر بسياري از بازديدكنندگان را جلب مي‌كرد.

نگار لاهوتي هنرمند اين اثر در گفت‌وگو با خبرنگار «شرق» در باره ساخت اين اثر گفت: «من تا به حال آمنه را نديده بودم و فقط تلفني از خانواده‌اش اجازه گرفتم.» در اين مراسم نگار لاهوتي و آمنه براي اولين بار يكديگر را ملاقات كردند.

 لاهوتي در پاسخ به اين سوال كه اگر قبل از ساخت مجسمه با آمنه صحبت مي‌كرد، تغييري در ساخت مجسمه او به وجود مي‌آمد؟ اضافه كرد: «من نمي‌خواستم كه شخصيت آمنه را بسازم، صورت اين دختر براي من مهم بود. كسي كه بر عكس خيلي از انسان‌هايي كه دچار اين مشكل هستند در جامعه حضور دارد.

من حتي عكس با كيفيتي هم نداشتم. عكس‌هايي از دادگاه آمنه بود كه با كيفيت پايين از اينترنت پيدا كردم. حالا كه آمنه را ديدم فوق‌العاده‌تر از چيزي بود كه تصورش را مي‌كردم.» آمنه كه تا به حال ١٩ عمل جراحي انجام داده همان شب راهي بارسلونا بود تا عمل ديگري در ناحيه سينه و شكمش انجام دهد.

 او با لمس مجسمه ساخته شده از چهره‌اش گفت: «به نظرم بسيار شبيه خودم است. وقتي دست مي‌كشم مي‌فهمم كه فاصله‌هاي اجزاي صورتم را خيلي خوب درآورده است. حتي جاي عمل پلكم را هم حس مي‌كنم.» لاهوتي قبل از مراسم گفت: «اگر جايزه‌اي برنده شوم آن را به آمنه اهدا مي‌كنم. من براي اثرم عنواني نگذاشتم؛ چون اين مجسمه به عنوان نياز ندارد و هركس مي‌تواند با آن ارتباط برقرار كند.»