جلیلی در برنامه «راز»:
رسانهها بازی را جدی گرفته و مسائل جدی را به بازی گرفته اند
از بس آدمهای فعال، با استعداد و دغدغهمند از سراسر کشور معرفی نشده و همه چیز را معطوف به تهران کردهایم، الان متأسفانه برای بسیاری از شهرستانیها، تهران و تهران نشینی تبدیل به یک اسطوره شده که.../ مثلا اگر کسی روزنامه کیهان را بخواند، درباره صدها چهره منفی سیاسی، فرهنگی و... اخبار و اطلاعات میگیرد، ولی نمیتواند مثلا درباره ده چهره حزباللهی و اثرگذار در جبهه انقلاب اطلاعات کسب کند.
سرویس فرهنگی ـ امروز نبود عدالت رسانهای و بی توجهی به اولویتهای جبهه فرهنگی انقلاب، موجب شده تا رسانهها، بازیها ـ سرگرمی ها ـ را جدی گرفته و مسائل جدی را به بازی بگیرند.
به گزارش «تابناک»، وحید جلیلی از فعالان جبهه فرهنگی انقلاب و مدیر نشریه «راه» که به همراه علی محمد مودب، از شعرا و نویسندگان جوان کشورمان در برنامه پنجشنبه شب «راز» ـ که با اجرای نادر طالب زاده از شبکه چهار روی آنتن میرود ـ شرکت کرده بود، با بیان این مطلب گفت: جریان روشنفکری از همان آغاز انقلاب با رویکردی انکارگرایانه با جلوههای فرهنگی انقلاب اسلامی برخورد کرد، به گونهای که امروز می بینیم فرعیات جای اصلها را در رسانه گرفتهاند.

وی در ادامه این برنامه که محور آن «جبهه فرهنگی انقلاب، تهدیدات و فرصتها» بود، افزود: هرچند بیان تهدیدات یک روش برای تحریک انگیزههاست، ولی الان ضعف اصلی جبهه انقلاب بیتوجه به فرصتها و اغتنام آن است، چراکه تبیین فرصتها و ظرفیتها میتواند به شکل فزاینده ای تولید انگیزه و نوآوری کند.
جلیلی گفت: همین امر سبب شده تا یک جوان دغدغهمند ایرانی بیش از آنکه با اصحاب فرهنگی جبهه انقلاب آشنا باشد، به سبب تکرار بیش از حد عناصر جبهه مقابل، بیشتر با آنها آشنا باشد و برای همین، از ظرفیتهای ایجابی خود غافل بماند، چنانکه امروز در رسانه خیلی کمتر اثری از جغرافیا، تاریخ و فرهنگ ایرانی ـ اسلامی در تولیدات فرهنگی دیده میشود.
علی محمد مودب، دیگر مهمان برنامه در تأیید این سخن گفت: با آنکه همین الان کارهای بسیار خوبی در حوزه ادبیات، داستان و رمان انجام میگیرد، باز هم کارهای سلبی ما بیش از کارهی ایجابی است و ما افزون بر اینکه توان دشمن را میدانیم و همیشه هم از آن مینالیم، ولی کمتر به دنبال به کار گرفتن ظرفیتهای خود برای تولید محصولات فرهنگی هستیم.

طالب زاده نیز در ادامه این بحث گفت: کارهای ایجابی ما به ویژه در تولیدات تلویزیونی و سینمایی معمولا محدود و مقطعی است و تداوم ندارد؛ افزون بر اینکه عموما از نوآوری کمتری بهره میگیرد و یکی از دلایل آن هم این است که افراد و چهرههای صاحب ایده و فکر در این عرصهها، کمتر در رسانه دیده و شنیده میشوند و عملا در یک بایکوت نامریی هستند.
جلیلی در ادامه گفت: در همین باره، چندی پیش، یادداشتی نوشتم با نام «دشمن شناسان دوست فراموش» و در آن به همین نکته اشاره کردم که برخی از دوستان از فرط تلاش در حوزه دشمن شناسی، عملا از داشتهها غافل شده و مثلا در حالی که تمام شیطان پرستان و... را میشناسند، شهید بزرگ شهر و محله خود را نمی شناسند که به نظرم این یک آسیب بزرگ است.
وی از روزنامه کیهان در تأیید گفته خود مثال زد و افزود: مثلا اگر کسی روزنامه کیهان را بخواند، درباره صدها چهره منفی سیاسی، فرهنگی و... اخبار و اطلاعات میگیرد، ولی نمی تواند مثلا درباره ده چهره حزباللهی و اثرگذار در جبهه انقلاب اطلاعات به دست آورد؛ چرا؟ چون بیشتر از حد متعارف به دنبال شناخت بدیها رفتهایم، در حالی که اغتنام فرصتها باید اصل بر دشمن شناسی باشد.
طالب زاده ادامه داد: باید آدمهای درست ما در همه حوزهها اعم از داستان، موسیقی، شعر، سینما و... به خوبی دیده و شنیده شوند، به این دلیل که این کارها میتواند روح افزا و امید بخش بوده و اعتماد به نفس را بالا ببرد.

مودب در همین باره گفت: از بس آدمهای فعال، با استعداد و دغدغهمند از سراسر کشور معرفی نشده و همه چیز را معطوف به تهران کردهایم، الان متاسفانه برای بسیاری از شهرستانیها، تهران و تهران نشینی تبدیل به یک اسطوره شده که پیامدهای منفی آن در همه حوزههای فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی و... دیده می شود.
طالبزاده در ادامه گفت: الان رسانه ملی، ظرفیت نقدهای اصلاحی را دارد و فضا برای کار وجود دارد و برای همین، دیگر وقت بازیگوشی نیست و باید از همه ظرفیتها برای تقویت جبهه فرهنگی انقلاب بهرهبرداری کرد. در واقع همان گونه که رهبر انقلاب بر لفظ «جبهه» فرهنگی و «جنگ» نرم تأکید دارند، این نشان دهنده یک جدال و مبارزه سنگین در عرصه فرهنگی است که باید همه توان خود را به آن معطوف کنیم.
جلیلی در پایان با اشاره به این نکته که همان گونه که در جبهه نظامی باید مجموعه عوامل دست به دست هم بدهند و همه عوامل حضور داشته باشند تا موفقیت حاصل شود، در حوزه فرهنگی هم باید همین اتفاق بیفتد؛ یعنی حلقه توزیع با تمام قدرت به میدان بیاید و تولیدات را به دست مخاطب برساند، در حالی که الان کمتر این اتفاق میافتد و تریبون در بسیاری از جاها از جمله همین رسانه ملی در اختیار جبهه فرهنگی انقلاب نیست و بلکه در اختیار عناصر خارج از این جبهه است که مودب نیز در تکمیل این حرف جلیلی گفت، الان در رسانه به اشتباه گمان میکنند که سرگرمیها بیشتر جذاب است، در حالی که آن باید به مقدار خود باشد، چرا که امروز مسائل جدی و بررسی آنها به مراتب، جذابیت بیشتری برای مخاطب دارد.
به گزارش «تابناک»، وحید جلیلی از فعالان جبهه فرهنگی انقلاب و مدیر نشریه «راه» که به همراه علی محمد مودب، از شعرا و نویسندگان جوان کشورمان در برنامه پنجشنبه شب «راز» ـ که با اجرای نادر طالب زاده از شبکه چهار روی آنتن میرود ـ شرکت کرده بود، با بیان این مطلب گفت: جریان روشنفکری از همان آغاز انقلاب با رویکردی انکارگرایانه با جلوههای فرهنگی انقلاب اسلامی برخورد کرد، به گونهای که امروز می بینیم فرعیات جای اصلها را در رسانه گرفتهاند.

وی در ادامه این برنامه که محور آن «جبهه فرهنگی انقلاب، تهدیدات و فرصتها» بود، افزود: هرچند بیان تهدیدات یک روش برای تحریک انگیزههاست، ولی الان ضعف اصلی جبهه انقلاب بیتوجه به فرصتها و اغتنام آن است، چراکه تبیین فرصتها و ظرفیتها میتواند به شکل فزاینده ای تولید انگیزه و نوآوری کند.
جلیلی گفت: همین امر سبب شده تا یک جوان دغدغهمند ایرانی بیش از آنکه با اصحاب فرهنگی جبهه انقلاب آشنا باشد، به سبب تکرار بیش از حد عناصر جبهه مقابل، بیشتر با آنها آشنا باشد و برای همین، از ظرفیتهای ایجابی خود غافل بماند، چنانکه امروز در رسانه خیلی کمتر اثری از جغرافیا، تاریخ و فرهنگ ایرانی ـ اسلامی در تولیدات فرهنگی دیده میشود.
علی محمد مودب، دیگر مهمان برنامه در تأیید این سخن گفت: با آنکه همین الان کارهای بسیار خوبی در حوزه ادبیات، داستان و رمان انجام میگیرد، باز هم کارهای سلبی ما بیش از کارهی ایجابی است و ما افزون بر اینکه توان دشمن را میدانیم و همیشه هم از آن مینالیم، ولی کمتر به دنبال به کار گرفتن ظرفیتهای خود برای تولید محصولات فرهنگی هستیم.

طالب زاده نیز در ادامه این بحث گفت: کارهای ایجابی ما به ویژه در تولیدات تلویزیونی و سینمایی معمولا محدود و مقطعی است و تداوم ندارد؛ افزون بر اینکه عموما از نوآوری کمتری بهره میگیرد و یکی از دلایل آن هم این است که افراد و چهرههای صاحب ایده و فکر در این عرصهها، کمتر در رسانه دیده و شنیده میشوند و عملا در یک بایکوت نامریی هستند.
جلیلی در ادامه گفت: در همین باره، چندی پیش، یادداشتی نوشتم با نام «دشمن شناسان دوست فراموش» و در آن به همین نکته اشاره کردم که برخی از دوستان از فرط تلاش در حوزه دشمن شناسی، عملا از داشتهها غافل شده و مثلا در حالی که تمام شیطان پرستان و... را میشناسند، شهید بزرگ شهر و محله خود را نمی شناسند که به نظرم این یک آسیب بزرگ است.
وی از روزنامه کیهان در تأیید گفته خود مثال زد و افزود: مثلا اگر کسی روزنامه کیهان را بخواند، درباره صدها چهره منفی سیاسی، فرهنگی و... اخبار و اطلاعات میگیرد، ولی نمی تواند مثلا درباره ده چهره حزباللهی و اثرگذار در جبهه انقلاب اطلاعات به دست آورد؛ چرا؟ چون بیشتر از حد متعارف به دنبال شناخت بدیها رفتهایم، در حالی که اغتنام فرصتها باید اصل بر دشمن شناسی باشد.
طالب زاده ادامه داد: باید آدمهای درست ما در همه حوزهها اعم از داستان، موسیقی، شعر، سینما و... به خوبی دیده و شنیده شوند، به این دلیل که این کارها میتواند روح افزا و امید بخش بوده و اعتماد به نفس را بالا ببرد.

مودب در همین باره گفت: از بس آدمهای فعال، با استعداد و دغدغهمند از سراسر کشور معرفی نشده و همه چیز را معطوف به تهران کردهایم، الان متاسفانه برای بسیاری از شهرستانیها، تهران و تهران نشینی تبدیل به یک اسطوره شده که پیامدهای منفی آن در همه حوزههای فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی و... دیده می شود.
طالبزاده در ادامه گفت: الان رسانه ملی، ظرفیت نقدهای اصلاحی را دارد و فضا برای کار وجود دارد و برای همین، دیگر وقت بازیگوشی نیست و باید از همه ظرفیتها برای تقویت جبهه فرهنگی انقلاب بهرهبرداری کرد. در واقع همان گونه که رهبر انقلاب بر لفظ «جبهه» فرهنگی و «جنگ» نرم تأکید دارند، این نشان دهنده یک جدال و مبارزه سنگین در عرصه فرهنگی است که باید همه توان خود را به آن معطوف کنیم.
جلیلی در پایان با اشاره به این نکته که همان گونه که در جبهه نظامی باید مجموعه عوامل دست به دست هم بدهند و همه عوامل حضور داشته باشند تا موفقیت حاصل شود، در حوزه فرهنگی هم باید همین اتفاق بیفتد؛ یعنی حلقه توزیع با تمام قدرت به میدان بیاید و تولیدات را به دست مخاطب برساند، در حالی که الان کمتر این اتفاق میافتد و تریبون در بسیاری از جاها از جمله همین رسانه ملی در اختیار جبهه فرهنگی انقلاب نیست و بلکه در اختیار عناصر خارج از این جبهه است که مودب نیز در تکمیل این حرف جلیلی گفت، الان در رسانه به اشتباه گمان میکنند که سرگرمیها بیشتر جذاب است، در حالی که آن باید به مقدار خود باشد، چرا که امروز مسائل جدی و بررسی آنها به مراتب، جذابیت بیشتری برای مخاطب دارد.
گزارش خطا
غیر قابل انتشار: ۲
در انتظار بررسی: ۰
انتشار یافته: ۳۳
مسایلی که کم اهمیت است را پر اهمیت نشان داده و به مسایل مهم با کم توجه بر خورد می کند
همه ی این ها برای این است که تلویزیون ما هدف و ایدئولوژیک خودش را فراموش می کند
این رسانه باید صدای انقلاب اسلامی باشد و فقط یک رسانه متوسط و معمولی است.
بازی را جدی گرفته و مسائل جدی را به بازی گرفته اند
یعنی اگر مسائلی مانند لزوم اشتغال زایی شادی سازی محیط اجتماعی احیای امنیت اجتماعی نظم و قانون مداری و کاهش تشریفات زائد اداری را مد نظر قرار دهند حتی برفرض اگرهم رسانه ها مقصر باشند دیگر دلیل یا بهانه ای برای سوژه سازی های کاذب نخواهند داشت.
مثلا
اگر یک رسانه اعلام کند قیمت خودروی صادراتی بجای دوبرابر بودن نصف قیمت همان خودرو در داخل کشور است خائن محسب میشود.
تا کی سیما می خواهد به جای ترویج مطالبه عدالت و نقدهای اساسی به مسولین دنبال طنز و ترویج دغدغه های پوچ و گمراه کننده امثال عادل در برنامه 90 و و100و 200 برود؟
برای من مخاطب جالب این هست که یک حکومت، تمام رسانه های تبلیغاتی و خصوصا صداوسیمای انحصاری را در اختیار دارد، آموزش و پرورش و دانشگاه رو در اختیار داره، قدرت نظامی داره، ماهواره ها رو جمع میکنه و ..... اما هنوز هم می شینند توی تلویزیون میگن هیچ کاری نکردیم!!!
لطفا در مورد طنز های سکولار هم بنویسید
شاد کردن دل مومن بسیار ثواب دارد ولی با چه قیمتی
در آیه اول سوره همزه خداوند تکلیف خود را با مسخره کنندگان مشخص کرده است
متاسفانه در کشور اسلامی ایران صدا و سیما توانست دین را از هنر جدا کند و برنامه های غیر دینی را با کیفیت و جذاب تولید کند و برعکس برنامه های دینی و مذهبی را خسته کننده بسازد
چند روز دیگه عید فطر است
در ایام اعیاد و مراسمات مذهبی کمدی کلاسیک پخش کند و با چند فیلم هالیوودی گاه خشن مراسمات مذهبی ما را برای مردم به تصویر کشیده و با چند مجری آرایش کرده که به حرفهای خود ایمان ندارند و بطور مصنوعی بازی میکنند اسلام را به تصویر بکشد
خداییش وقتی همزمان یک شبکه در حال پخش سریال طنز است و دیگری در حال پخش فیلم هالیوودی و دیگری در حال پخش کمدی کلاسیک است خانواده اجازه میدهد صحبتهای (به قول بچه خانواده تکراری و کسل کننده ) یک برنامه مجری محور مذهبی را ببینیم
سئوال اساسی
کمی فکر کنیم بعد از 32 سال، عمد است یا غفلت ؟؟؟؟ بی تدبیری و بی مایه گی است یا برنامه ریزی شده و طراحی دقیق ؟!!!
البته گاهی اوقات با بودجه مجلس و سفارش بعضی ها آفتاب از مغرب میزند و مختارنامه یا آخرین سردار یا ولایت عشق ساخته میشود ولی نه تنها کافی نیست بلکه هجمه برنامه های سکولار بسیار زیاد است مثلا در انیمیشن هایی که برای کودکان پخش میشود مذهب کاملا فراموش شده است
مصرف گرایی که همواره نقطه ضعف غرب میشمردیم در صدا و سیما به شدت تبلیغ حساب شده با علوم روانشناسی میشود ولی دین و مذهب بصورت سنتی یک میز گرد با یک مجری و یک روحانی انجام میشود و سلایق افراد خانواده اجازه دیدن همین را هم نمیدهد چون کودک و نوجوان ما سکولار شده است و برنامه مذهبی برایش کسل کننده است و ما نیز پاسوز آنها هستیم
چند روز دیگه عید فطر است
کمدی کلاسیک پخش میکنند و با چند فیلم هالیوودی گاه خشن مراسمات مذهبی ما را برای مردم به تصویر کشیده و با چند مجری آرایش کرده که به حرفهای خود ایمان ندارند و بطور مصنوعی بازی میکنند اسلام را به تصویر میکشند و البته خواننده گان به نان و نوایی میرسند این یعنی عید فطر
نظرسنجی
آیا جام جهانی میتواند مانع جنگ آمریکا با ایران شود؟



