اکرمی: مشکل جامعه ما تملق گویی است
به گزارش خانه ملت، "سیدرضا اکرمی" با اشاره به تاکید مقام معظم رهبری بر داشتن نگاه واقعبینانه و پرهیز از یک سونگری، گفت: یک بحثی اخلاقی وجود دارد که به ما می گوید اگر نسبت به کسی نظرمنفی داریم نباید همه گفتار او را منفی بدانیم و درعین حال اگر نسبت به کسی نظر مثبت داریم نباید صد درصد کارها و گفتار او را مثبت اعلام کنیم.
نماینده مردم تهران، ری، شمیرانات و اسلامشهر با تاکید بر اینکه باید بین شخص و کار او تفاوت قائل شویم، افزود: ممکن است من به عنوان نماینده مجلس آدم خوبی باشم، اما دلیل نمیشود که آنچه گزارش می دهم و آنچه اجرا میکنم صد درصد درست و صحیح باشد، مگر اینکه گزارش و عملکرد من طبق قانون و قائده باشد.
آنچه واقععیت دارد باید گفته شود
عضو جامعه روحانیت مبارز با اعتقاد براینکه عدم افراط و تفریط در تایید عملکردها یک مسئله اخلاقی است، تصریح کرد: آنچه واقعیت دارد باید گفته شود.
اکرمی با بیان اینکه این روزها حتی انعکاس اخبار در روزنامهها واقعبینانه نیست، افزود: ما با عملکرد هرکسی که مسئله داریم باید درجدول وچارت خودش با او برخورد کنیم.
مشکل جامعه ما تملق گویی است
عضو فراکسیون اصولگرایان مجلس نکته دوم را وجود تملقگویی در کشور خواند و گفت: مشکل جامعه ما تملق گویی است و بدون دلیل گاهی به فردی که نمره عملکردش ۱۵ است، ۲۰ میدهیم و این نشانگر این است که برخی مواقع از اضافه گویی خوشمان میآید.
وی با تاکید براینکه تملق گویی را باید در جامعه از بین برده و واقعیتها را بگوییم، اظهار کرد: مشکلاتی چون بیکاری، گرانی، تورم و مسائلی از این قبیل باید گفته و رسیدگی شود.
حضرت آیتالله خامنهای رهبر معظم انقلاب اسلامی عصر روز یکشنبه در دیدار رؤسای قوای مجریه، مقننه و قضائیه، رئیس مجلس خبرگان، اعضای هیئت وزیران، نمایندگان مجلس، مسئولان دستگاهها و سازمانهای مختلف، ائمه جمعه و نمایندگان ولیفقیه در استانها و فرماندهان ارشد نیروهای مسلح، در سخنان بسیار مهمی با اشاره به شرایط بسیار فوقالعاده و بیسابقهی منطقه و جهان، به تبیین شرایط و جایگاه فعلی کشور با درنظرگرفتن نقاط قوت و ضعف پرداختند و تاکید کردند «در بررسی شرایط کشور، باید هم نقاط مثبت و هم نقاط منفی در کنار یکدیگر دیده شوند و از منفیگرایی یا مثبتگرایی مطلق پرهیز شود».
ایشان در همین رابطه افزودند:«البته در این نگاه کلی، بایستی واقعبینانه نگاه کنیم. خودمان را نبایستی دچار خطا بکنیم. یکسو نگری نکنیم. نقاط مثبتی داریم، نقاط منفیای هم داریم. هر دو را ببینیم. غلبهدادن نگاه منفی خلاف واقعبینی است، موجب ناامیدی است. نقطهی مقابلش هم همینجور است: یعنی غلبهدادن نگاه مثبت، بدون دیدن نقطهی منفی، این هم گمراهکننده است، موجب یک رضایتی میشود در انسان که احیاناً این رضایت، رضایت کاذب است؛ این هم درست نیست. نقاط منفی را هم باید در کنار نقاط مثبت دید.
