وقتی گاردین برای ایران سناریو می نویسد

سرویس بین الملل ـ روزنامه انگلیسی گاردین، برای کشورهای غربی که در مذاکرات هسته ای با ایران مشارکت دارند، سناریو نویسی کرد.

به گزارش «تابناک»، روزنامه انگلیسی «گاردین»، گزارشی منتشر کرده که بنا بر آن، دو سناریو مطرح کرده که اگر کشورهای غربی می خواهند ـ در هر صورت ـ در مذاکرات مستقیم با ایران برنده باشند، باید بر پایه یکی از این دو سناریو عمل کنند.

بنا بر این گزارش، سناریوی نخست در صورتی است که ایران به صورت جدی بخواهد وارد مذاکرات شود. در این صورت و در این سناریو، با توجه به اوضاع کنونی، غرب می تواند امتیازات بسیاری را از ایران درباره برنامه هسته ای این کشور بگیرد، چرا که اکنون با توجه به گزارش اخیر آژانس بین المللی انرژی اتمی که در استفاده ایران از تجهیزاتی که در ساخت بمب هسته ای کاربرد دارد، پرده برداشته، ایران دیگر نمی تواند از چین و روسیه انتظار داشته باشد از موضع هسته ای ایران در مذاکرات و در سازمان ملل حمایت کند.

افزون بر این شرایط منطقه ای نیز به زیان ایران است، زیرا ایران اکنون در حال تجربه نوعی جنگ سرد با عربستان سعودی است و در بحرین نیز ایران وضعیت بغرنجی دارد. حتی سوریه هم در موقعیتی نیست که بتواند از ایران دفاع کند؛ بنابراین، در چنین شرایطی، تنها کشوری که در منطقه موضع ایران را تقویت می کند، عراق است و کشور دیگری در این زمینه نیست!

سناریوی دوم این که ایران بخواهد در مذاکرات آینده، منویات خود را دیکته کرده و به نوعی وقت کشی کند؛ در این سناریو هم غرب مزیت های بیشتری از ایران دارد، چراکه تیم مذاکراه کننده کنونی ایران ـ که با ریاست سعید جلیلی هدایت می شود ـ بدترین تیم و غیرحرفه ای ترین (!) تیم مذاکراتی در تاریخ جمهوری اسلامی ایران است، چه، در مذاکرات استانبول، سعید جلیلی در ساعت 12 و به هنگام نماز، نشست مذاکراتی را ترک و نزدیک سه ساعت مذاکره کنندگان را معطل نگه داشت!!

افزون بر این، ایران پیش شرط هایی را در این مذاکرات تعیین کرد؛ بنابراین، چنین رویکردی از سوی ایران، چین و روسیه را قانع خواهد کرد که ایران نمی خواهد جدی وارد مذاکرات شود و این هم مزیت دیگری برای کشورهای غربی است تا تحریم شدیدتری را با همراهی چین و روسیه در سازمان ملل علیه ایران تصویب کنند.

گاردین می افزاید: اکنون بهترین زمان برای گفت وگو و گرفتن امتیاز از ایران است، چرا که اگر فردا رهبری ایران تصمیم بگیرد حمایت خود از رئیس جمهور و سعید جلیلی را پایان دهد و محافظه کاران دیگری همچون علی لاریجانی، رئیس مجلس، قدرت را در ایران به دست گیرند ـ که اطلاعاتی درباره مذاکره و چگونگی گسترش نفوذ ایران در منطقه دارد ـ آنگاه دست کشورهای غربی در مذاکرات بر پایه دو سناریوی مطرح خالی می ماند.

در این باره باید گفت، گویا در این گزارش، تحلیلگر گاردین چند نکته اساسی را مغفول نگه داشته است:

1 ـ از همان روزی که آژانس گزارش شبهه داری درباره ایران بدون ارایه سند و تنها در قالب یک گزارش 9 صفحه ای منتشر کرد، همگان دانستند که سناریوی جدیدی برای مقابله با ایران هسته ای در دست اجرا و طراحی است، به ویژه این که آژانس، از آنجا که درباره ادعای اخیر خود مدرکی نداشت، برای نخستین بار و پس از گذشت هفت سال در گزارش اخیر خود در مورد تجهیزات آلوده ایران در سال 2003 گزارش داده است؛ مساله ای که در همان زمان با مذاکرات و تعلیق مرتفع شد، ولی به تازگی و بار دیگر برای ذهنیت سازی مطرح شده است.


2 ـ گاردین مدعی شده است که چون سعید جلیلی در هنگام نماز، نشست را تعطیل کرده است، غیرحرفه ای ترین تیم مذاکراتی ایران در تاریخ جمهوری اسلامی بوده است؛ حال آن که اتفاقا نقطه قوت اصولگرایی اصیل این است که به احیای ارزش ها توسط کارگزارانش ـ چه در درون و چه در بیرون از کشور ـ بپردازد.

افکار عمومی فراموش نکرده اند که مقامات فرانسوی، به دلیل پافشاری بر سرو شراب در دیدار رئیس جمهور سابق ایران، تا لغو سفر هم پیش رفتند و با ملاحظاتی آن سفر انجام شد.

اکنون پرسش این است، وقتی کشوری چون فرانسه در یک دیدار دیپلماتیک، بودن شراب را ارزش غربی می داند و کنار گذاشتن آن را برنمی تابد و ماه ها درباره آن بحث و جدال کرده و برای طرف مقابل شرط می گذارد، اکنون رفتار دکتر جلیلی را ـ برای اقامه یک ارزش قدسی ـ غیرحرفه ای می داند؛ این رفتار «یک بام و دو هوا»ی غرب همواره بوده و اکنون نیز ادامه دارد.

3ـ نویسنده گاردین پنداشته است که حمایت رهبر انقلاب از موضع هسته ای ایران، حمایت از یک شخص است، در حالی که اگر اندک شناختی از تحولات ایران داشت، درمی یافت که حتی در دوران اصلاحات نیز مواضع هسته ای ایران بر همین منوال بود که برای گرفتن بهانه از کشورهای لجوج غربی، مدتی با شرایط آنان و درخواست آنان برای اعتمادسازی موافقت کرد و به محض اینکه ثابت شد، این کشورها چون همیشه در ادعای های خود صادق نیستند، تعلیق را کنار گذاشت.

4ـ نکته دیگر، تذکری است به کارگزاران درونی نظام که اگر زمانی هر چند محدود، به دلیل مسائل فرعی، مسائل اصلی کشور را به حاشیه ببرند و شوق خدمت را به نزاع قدرت تبدیل کنند، باید بدانند در نخستین فرصت با تک دشمن رو به رو خواهند شد و آن روزی است که پاتک به دشمن، هزینه های بسیاری به کشور تحمیل خواهد کرد.