گل باغ کشتی ایران در قاب خاطره ها
چه زیبا گفت استاد جمشید مشایخی خطاب به جوان های ایران زمین که اگر شماها تختی را ندیده اید سید محمد طباطبایی هم تختی دیگر بوده است.
شامگاه یکشنبه 28 آذرماه 1389 ملکوت علا به میزبانی میهمانی رفت که عروجش به مثابه خاموشی خورشیدی بود که پس از رفتنش ظلمت و تاریکی به سرا پرده ی جمعیتی سایه افکن.
خبر سفرش به همان منزلگاهی که جاودانه اش کرد و رجعت به جایگاه حقیقی اش همانند تیر آتشینی بود که شراره هایش جان جامعه ورزش ایران را سوزاند.و خاکسترمان را تا همیشه عمر همنشین حسرت ساخت.
حسرتی که ریشه در ناشناخته ماندنش برای تمام کسانی بود که عمری از حیات خویش را در کنارش سپری کرده بوده اند و غافل از وجود چنین گوهری نایاب روزگار می گذراندند .
گوهری که انعکاس نور از هر وجهش نمایانگر بی مهری هایی بود که روزگار از خود به او نشان داده بود. چه در زمانیکه کشتی می گرفت وبرای این مملکت افتخارآفرینی می کرد و چه در دوران مربیگری اش هیچگاه حقیقتا به انچه که استحقاقش را داشت نرسید.
جهان پهلوان سید محمد طباطبایی انسانی پاک سرشت و پاک تینت که هرگز لب به شکوه و شکایت نمی گشود . تکریم پیشکسوتان؛ بزرگترها و احترام به کوچکترها با تمام صفا و صمیمییتش همان درسی بود که از جد بزرگوراش امیر المومنین (ع) آموخته بود.
اشک ها و ناله ها و شیون ها و خیل عزاداران در روز خاک سپاری نشان از آن داشت که مرد بزرگی از میان ما رفته و روز وداع با پهلوان فرا رسیده است . چه زیبا گفت استاد چه زیبا گفت جمشید مشایخی خطاب به جوان های ایران زمین که اگر شماها تختی را ندیده اید سید محمد طباطبایی هم تختی دیگر بوده است.
چقدر سخت بود باورش که قبول کنیم دیگر در میان ما نیست یکم دی ماه 1389 روزی است که تاریخ را گواه می گیرد که آن روز مسجد نور تهران غرق در گل می شود و صندلی ها راهروها و حتی خیابان فاطمی مملو از جمعیت عزاداران و عاشقان پهلوان است.
این جا جایی است که حتی شبستان مسجد هم برای از دست دادن پهلوان می گرید آری قطعه نام آوران ،آرامگاه ابدی مردی است که بارها و بارها با همه رادمردی ها و بزرگواری هایش تا جایی که توانسته بود از هیچ کمکی در رفع مشکلات و گرفتاری های مردم دریغ نکرده بود.
و فداکاری هایش از او تکیه گاهی برای خیلی ها ساخته بود . زمانیکه از سخاوتمندی ها و جوانمردهای پهلوان صحبت می کنیم شایسته است یادآور شویم حق بر آن است تا مسئولان ورزش کشور سخاوت به خرج دهند و حداقل گوشه ای از مشکلات خانواده ان پهلوان نامی و با اخلاق ایران زمین را حل نمایند.
اما سخن آخر:
جهان پهلوان سید محمد طباطبایی رفت و اما یادش برای تمام کسانی که دوستش دارند زنده است حالا دیگر سالن ها و تشکل های ورزشی صدای پهلوان را نمی شنوند و چهره دوست داشتنی و محجوب پهلوان در قاب خاطره ها قرار گرفت. تواضع؛ فروتنی؛ صداقت, گذشت و جوانمردی و مروت به عنوان میراثی گرانبها از پهلوان به جای مانده است که بهره جستن از هریک راه رسیدن به نیک فرجامی و عاقبت به خیری را برای بازماندگان به ارمغان خواهد آورد.
روحش شاد یادش گرامی
منبع : آتی نیوز
گزارش خطا
غیر قابل انتشار: ۰
در انتظار بررسی: ۰
انتشار یافته: ۲
20 نظرسنجی
پیش بینی شما از نتیجه مذاکرات و توافق چیست؟