وقوع 31 نوع سانحه طبيعي در ايران
رييس جمعيت هلال احمر گفت: ايران با احتمال وقوع 31 سانحه طبيعي از بيش از 40 نوع سانحه طبيعي ثبت شده در جهان روبرو بوده به همين دليل مطالعه و شناخت خطرات و سوانح شهري در كشور ضروري است.
ابوالحسن فقيه روز سه شنبه در گفت و گو با ايرنا افزود:با توجه به تنوع اقليمي و شرايط طبيعي متفاوت و متنوع و همچنين عدم رعايت استانداردهاي علمي در سازهها، ايران به يكي از آسيب پذيرترين كشورهاي جهان در وقوع سوانح طبيعي تبديل شده است.
وي اظهار داشت: برنامهريزي شهري و برنامهريزي راهبردي در شهرها ميتواند براي كاهش اثرات بلاياي طبيعي در جوامع انساني به ويژه در شهرهاي بزرگ مثمرثمر باشد.
رييس جمعيت هلال احمر افزود: با توجه به گستره وسيع رخدادهاي طبيعي در كشور كه بيش از 75 درصد از انواع نمونه هاي سوانح طبيبعي را در بر مي گيرد، مديريت برنامه ريزي شهري در سانحه به عنوان يك ضرورت انكار پذير مورد توجه جمعيت هلال احمر قرار گرفته است.
اين مقام مسئول در جمعيت هلال احمر ادامه داد: در حال حاضر هزينه تحميل شده توسط بلاياي طبيعي به اقتصاد جهاني در سال، از مرز 50 ميليون دلار تجاوز ميكند كه يك سوم اين هزينه مربوط به اقدامات پيشگيري، جلوگيري و كاهش اثرات بلاياي طبيعي بوده و دو سوم ديگر آن مربوط به هزينه مستقيم خسارت هاي وارده به ساختار شهرها است.
وي به شمار تلفات سوانح طبيعي اشاره كرد و گفت: شمار تلفات سوانح طبيعي هر سال متغير است و حد متوسط آن 250 هزار نفر در سال است از اين تلفات حدود 95 درصد آن در كشورهاي جهان سوم ، جايي كه بيش از 4.2 ميليارد نفر زندگي ميكنند ، رخ ميدهد.
رييس جمعيت هلال احمر گفت: برنامه ريزي شهري توسط سازمان هاي امداد رسان كشور براي بلاياي طبيعي به ويژه در شهرهاي بزرگ كه مراكز تراكم انساني، اقتصادي و... هستند از اهميت ويژهاي برخوردار است.
وي افزود: به منظور كاهش اثرات بلاياي طبيعي در نواحي شهري، توجه برنامه ريزان شهري بايد به تمامي سطوح برنامه ريزي در قالب طراحي ساختار كالبدي شهر متمركز شود.
فقيه اضافه كرد: كاهش آسيب پذيري شهرها در برابر زلزله تنها از طريق تمهيدات ساختماني به دلايل متعدد مقدور نخواهد بود ، لذا ضروري است تمهيدات ويژه اي نيزانديشيده شود و اين تمهيدات ويژه، تمهيدات برنامهريزي شهري است.
وي گفت: كاهش آسيبپذيري شهرها در برابر حوادث طبيعي (زلزله و سيل) هنگامي تحقق خواهد يافت كه ايمني شهر در برابر خطرات، به عنوان يك هدف اساسي در تمام سطوح برنامه ريزي كالبدي (از معماري تا آمايش سرزمين ) مدنظر قرار گيرد.
