بیانیه دانشجویی: «به عدالت گواهی دهید»
کانون اندیشه دانشجوی مسلمان دانشگاه امیرکبیر در واکنش به رخدادهای 25 بهمن بیانیه ای صادر کرد.
به گزارش «تابناک» متن این بیانیه به شرح زیر است:
بسم الله الرحمن الرحیم
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ كُونُواْ قَوَّامِينَ لِلّهِ شُهَدَاء بِالْقِسْطِ وَلاَ يَجْرِمَنَّكُمْ شَنَآنُ قَوْمٍ عَلَى أَلاَّ تَعْدِلُواْ اعْدِلُواْ هُوَ أَقْرَبُ لِلتَّقْوَى وَاتَّقُواْ اللّهَ إِنَّ اللّهَ خَبِيرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ
اى كسانى كه ايمان آوردهايد! همواره براى خدا قيام كنيد، و از روى عدالت،گواهى دهيد! دشمنى با جمعيّتى، شما را به گناه و ترك عدالت نكشاند! عدالت كنيد، كه به پرهيزگارى نزديكتر است! و از (معصيت) خدا بپرهيزيد، كه از آنچه انجام مىدهيد، با خبر است! (مائده، 8)
25 بهمن امسال، باز هم تهران و برخی دیگر از شهرهای ایران شاهد التهاباتی بود که یادآور اتفاقات تلخ بعد از انتخابات دهم ریاست جمهوری در ایران بود. اوضاعی که از میانهی آن، چیزی جز ایجاد ناامنی در فضای کشور و بغض و خصومت هیجانی در میان مردم، رهاورد دیگری نداشته است؛ و باز شاهد فضایی غبارآلود و خارج از کنترل و نظارت بودیم که در آن خاطرهی تلخ کشته شدن هموطنان و جوانان عزیز این کشور به دست افرادی مجهولالهویت، زنده شد.
چند کلمه ای سخن میگوییم خطاب به برادران و خواهران دانشجویمان که هنوز دغدغهی اسلام و احیای طریق آن عزیز سفر کرده در دل دارند و اعتراض اصلیشان، به زعم خود از ظلم و بیعدالتی حاکم در کشور است؛ دعوت می کنیم شما را به تفکر در اتفاقات اخیر. آیا واقعاً حمایت از مردم مصر و تونس و به طور کلی مسایل جهان اسلام، در رده مطالبات جنبش سبز قرار گرفته است؟
آنگاه که رهبر انقلاب در خطبههای نماز جمعه، از جنبشهای شکل گرفته در این دو کشور اعلام حمایت میکنند، آیا سیاست جمهوری اسلامی، واقعاً مخالفت با حمایت از آنها به شکل راهپیمایی یا هر شکل دیگری است؟
آیا این حرکت، نتیجهای جز تولید خوراک رسانهای در جهت بدنام کردن جمهوری اسلامی و تحت فشار قرار دادن او با توسل به قدرتهای بیگانه دارد؟ آیا حقیقتاً تصمیم گرفتهایم برای حل مسایل داخلیمان دست به دامان قدرتهای خارجی شویم؟ آیا حرکت اخیر سران جنبش موسوم به سبز را باید چیزی غیر از یک حیلت سیاسی تحلیل کرد؟ و آیا برای وصول به منافع مدنظرتان، تمسک به هر وسیلهای را جایز می دانید؟ اگر اسلام را تنها راه نجاتبخش مسلمانان ایران و جهان از مشکلات دست به گریبان می دانیم،
آیا حرکتهای اینگونه نتیجهای جز انحراف یا انفعال اسلامگرایان در منطقه در شرایط کنونی خواهد داشت؟ و از همه مهمتر، آیا این نحوهی اعتراضات، نتیجهای اصلاحی حتی در داخل کشور به دنبال خواهد داشت و جریانی از دلسوزان حقیقی کشور به راه خواهد انداخت؟
اگر پاسخ شما نیز همانند ما به پرسشهای فوق منفی است، بد نیست تجدید نظر اساسی در عملکرد جنبش صورت گیرد و حرکت بیش از یک سال و نیم آن مرور گردد؛ روند مطالبات و عایدات آن به کشور و خودِ جنبش در داخل و خارج کشور مورد بازبینی قرار گیرد و همگی ببینیم آیا در مسیر الهی پیش رفتیم یا کینهها و عداوتهای دفعتی مبنای تصمیماتمان قرار گرفته است؟
خداوند همگی ما را یاری کند تا هر چه میکنیم برای خدا خالص باشد و این نمیشود، مگر اینکه از نفسانیات بکاهیم که منشأ اختلافات در میان ما، از هوای نفس است.
و الحمد لله رب العالمین
