بیانیه دانشجویی: «به عدالت گواهی دهید»

کد خبر: ۱۴۸۷۴۳

تاریخ: ۲۷ بهمن ۱۳۸۹ - ۲۳:۲۸

کانون اندیشه دانشجوی مسلمان دانشگاه امیرکبیر در واکنش به رخدادهای 25 بهمن بیانیه ای صادر کرد.

به گزارش «تابناک» متن این بیانیه به شرح زیر است:

بسم الله الرحمن الرحیم

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ كُونُواْ قَوَّامِينَ لِلّهِ شُهَدَاء بِالْقِسْطِ وَلاَ يَجْرِمَنَّكُمْ شَنَآنُ قَوْمٍ عَلَى أَلاَّ تَعْدِلُواْ اعْدِلُواْ هُوَ أَقْرَبُ لِلتَّقْوَى وَاتَّقُواْ اللّهَ إِنَّ اللّهَ خَبِيرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ

اى كسانى كه ايمان آورده‏ايد! همواره براى خدا قيام كنيد، و از روى عدالت،گواهى دهيد! دشمنى با جمعيّتى، شما را به گناه و ترك عدالت نكشاند! عدالت كنيد، كه به پرهيزگارى نزديكتر است! و از (معصيت) خدا بپرهيزيد، كه از آنچه انجام مى‏دهيد، با خبر است! (مائده، 8)

25 بهمن امسال، باز هم تهران و برخی دیگر از شهرهای ایران شاهد التهاباتی بود که یادآور اتفاقات تلخ بعد از انتخابات دهم ریاست جمهوری در ایران بود. اوضاعی که از میانه‏ی آن، چیزی جز ایجاد ناامنی در فضای کشور و بغض و خصومت هیجانی در میان مردم، رهاورد دیگری نداشته است؛ و باز شاهد فضایی غبارآلود و خارج از کنترل و نظارت بودیم که در آن خاطره‏ی تلخ کشته شدن هموطنان و جوانان عزیز این کشور به دست افرادی مجهول‏الهویت، زنده شد.

چند کلمه ‏ای سخن می‏گوییم خطاب به برادران و خواهران دانشجویمان که هنوز دغدغه‏ی اسلام و احیای طریق آن عزیز سفر کرده در دل دارند و اعتراض اصلی‏شان، به زعم خود از ظلم و بی‏عدالتی حاکم در کشور است؛ دعوت می‏ کنیم شما را به تفکر در اتفاقات اخیر. آیا واقعاً حمایت از مردم مصر و تونس و به طور کلی مسایل جهان اسلام، در رده‏ مطالبات جنبش سبز قرار گرفته است؟

آن‏گاه که رهبر انقلاب در خطبه‏های نماز جمعه، از جنبش‏های شکل گرفته در این دو کشور اعلام حمایت می‏کنند، آیا سیاست جمهوری اسلامی، واقعاً مخالفت با حمایت از آن‏ها به شکل راهپیمایی یا هر شکل دیگری است؟

آیا این حرکت، نتیجه‏ای جز تولید خوراک رسانه‏ای در جهت بدنام کردن جمهوری اسلامی و تحت فشار قرار دادن او با توسل به قدرت‏های بیگانه دارد؟ آیا حقیقتاً تصمیم گرفته‏ایم برای حل مسایل داخلی‏مان دست به دامان قدرت‏های خارجی شویم؟ آیا حرکت اخیر سران جنبش موسوم به سبز را باید چیزی غیر از یک حیلت سیاسی تحلیل کرد؟ و آیا برای وصول به منافع مدنظرتان، تمسک به هر وسیله‏ای را جایز می دانید؟ اگر اسلام را تنها راه نجات‏بخش مسلمانان ایران و جهان از مشکلات دست به گریبان می ‏دانیم،

آیا حرکت‏های این‏گونه نتیجه‏ای جز انحراف یا انفعال اسلام‏گرایان در منطقه در شرایط کنونی خواهد داشت؟ و از همه مهم‏تر، آیا این نحوه‏ی اعتراضات، نتیجه‏ای اصلاحی حتی در داخل کشور به دنبال خواهد داشت و جریانی از دلسوزان حقیقی کشور به راه خواهد انداخت؟

اگر پاسخ شما نیز همانند ما به پرسش‏های فوق منفی است، بد نیست تجدید نظر اساسی در عملکرد جنبش صورت گیرد و حرکت بیش از یک سال و نیم آن مرور گردد؛ روند مطالبات و عایدات آن به کشور و خودِ جنبش در داخل و خارج کشور مورد بازبینی قرار گیرد و همگی ببینیم آیا در مسیر الهی پیش رفتیم یا کینه‏ها و عداوت‏های دفعتی مبنای تصمیماتمان قرار گرفته است؟
خداوند همگی ما را یاری کند تا هر چه می‏کنیم برای خدا خالص باشد و این نمی‏شود، مگر این‏که از نفسانیات بکاهیم که منشأ اختلافات در میان ما، از هوای نفس است.

و الحمد لله رب العالمین