ایران «باتلاق چسبنده» نیروی زمینی آمریکا خواهد بود/ مساحت ایران دو برابر افغانستان، چهار برابر عراق و پنج برابر ویتنام است

به گزارش سرویس بین الملل تابناک، «لس آنجلس تایمز» در مقاله‌ای نوشته است: «رئیس‌جمهور ترامپ از دیرباز علیه جنگ‌های بی‌پایان موضع‌گیری می‌کرد.

او برای سال‌ها، چه در مقام رئیس‌جمهور و چه در مقام نامزد انتخاباتی، رقبای انتخاباتی و روسای جمهور پیشین را با تیتر‌های شاخص خود به باد انتقاد می‌گرفت و دخالت‌های آنها را «اتلاف کامل وقت» (افغانستان)، «بزرگ‌ترین اشتباه تاریخ کشور» (عراق) و «احمقانه» (اوکراین) می‌خواند.

با این حال، به نظر می‌رسد او اکنون در یک جنگ بی‌پایان از آنِ خود گرفتار شده است.

از روز‌های نخست کارزار آمریکا و اسرائیل علیه ایران، ترامپ و مقاماتش اصرار داشتند که این ماجراجویی در خارج از کشور استثنا خواهد بود و درگیری طی چند هفته پایان می‌یابد.

اکنون، پس از ۴/۵ ماه، با نوسانات طاقت‌فرسای شروع و توقف بین آتش‌بس و جنگ، آمریکا جنگی را ادامه می‌دهد که نه پایانی برای آن متصور است و نه حتی تعریف روشنی از اینکه پایان قابل قبول چیست.

در هفته گذشته، آتش‌بس فروپاشید و آمریکا و ایران روزانه امواجی از حملات را تبادل کردند که منجر به کشته شدن دو نظامی آمریکایی در روز جمعه شد، زمانی که موشک‌های بالستیک ایران به پایگاه هوایی موفق‌السلط در اردن، که دارایی‌ها و پرسنل آمریکایی در آن مستقر هستند، اصابت کرد.

روز یکشنبه، همزمان با حملات هوایی بیشتر آمریکا و ایران، ارتش آمریکا اعلام کرد که یک نظامی روز شنبه در عراق در جریان انفجار کنترل‌شده مهمات منفجرنشده از یک پهپاد انتحاری ایرانی، کشته شده است.

کشته‌شدگان در اردن اولین تلفات جنگی از زمان توافق آتش‌بس آمریکا و ایران بودند. به گفته فرماندهی مرکزی آمریکا، یک سرباز دیگر نیز همچنان مفقود است.

به گفته پنتاگون با احتساب آخرین تلفات، ۱۷ نظامی آمریکایی از آغاز جنگ کشته و بیش از ۴۳۰ نفر زخمی شده‌اند.

در ایران، به گفته مقامات بهداشتی ایران، حداقل ۵۷ نفر در سه هفته گذشته در حملات آمریکا (شهید) و بیش از ۵۱۷ نفر زخمی شده‌اند. شمار (شهدا) از ابتدای جنگ به بیش از ۳۵۰۰ نفر رسیده و بیش از ۲۷۰۰۰ نفر زخمی شده‌اند.

ایالات متحده در پاسخ به کشته شدن نظامیان آمریکایی، حملات هوایی بیشتری را علیه ایران انجام داده و سپاه پاسداران را هدف قرار داده است.

نظامیان آمریکا و اسرائیل - به روایت ترامپ و مقامات مختلف - نیروی دریایی و پدافند هوایی ایران را نابود، لایه‌های متعددی از رهبری آن را از بین برده و ده‌ها هزار هدف را در سراسر کشور بمباران کرده‌اند.

با وجود این فشار نظامی و اصرار ترامپ بر اینکه اعضای رهبری ایران «می‌خواهند توافق کنند» (او از آغاز جنگ حداقل ۴۶ بار گفته است که توافقی در دست است)، تهران از تسلیم کردن ذخایر هسته‌ای یا زرادخانه‌های موشکی خود خودداری کرده و به حمایت از متحدان منطقه‌ای خود ادامه می‌دهد.

ایران همچنین با مسدود کردن تنگه هرمز، آبراه حیاتی که پیش از جنگ یک پنجم نفت و گاز طبیعی جهان از آن عبور می‌کرد، نقطه فشار جدیدی را برای مقابله با دشمنان ایجاد کرده است؛ و با هدف قرار دادن کشور‌هایی که دارایی‌های نظامی آمریکا را میزبانی می‌کنند، دامنه جنگ را گسترش داده است.

ترامپ متعهد شده است که بمباران‌ها را به زیرساخت‌های غیرنظامی مانند نیروگاه‌ها و پل‌ها گسترش دهد و به گفته خودش، این کار را در تلاش برای وادار کردن ایران به مذاکره دوباره انجام می‌دهد.

او همچنین نیرو‌های بیشتری را به خاورمیانه اعزام کرده است. به گفته سنتکام، اکنون ۵۰،۰۰۰ نیرو در منطقه، همراه با ۲۰ کشتی جنگی و صد‌ها جنگنده حضور دارند.

فرماندهی مرکزی آمریکا، که عملیات در منطقه را نظارت می‌کند، از اظهار نظر درباره استقرار نیرو‌ها خودداری کرد، اگرچه روز یکشنبه نیویورک تایمز گزارش داد که آمریکا جنگنده‌های اف-۱۶ را از آلمان و جنگنده‌های رادارگریز اف-۳۵ را از بریتانیا به منطقه می‌فرستد.

برای ناظران، این اقدامات نشانه آن است که ترامپ در دام تشدید درگیری گرفتار می‌شود.

آندریاس بوم، کارشناس خاورمیانه و مدرس حقوق بین‌الملل در دانشگاه سنت گالن سوئیس می‌گوید: از دیدگاه ترامپ، ساده‌ترین راه برای نشان دادن اراده و قدرت، بمباران ایران و دیدن نتیجه آن است.» 

اگرچه این حملات از نظر تاکتیکی چشمگیر به نظر می‌رسند، اما از نظر استراتژیک به او کمکی نکرده‌اند.

بوم گفت: در واقعیت، این وضعیت را تغییر نمی‌دهد، زیرا ایرانی‌ها عقب‌نشینی نمی‌کنند؛ و اگر موفقیت تاکتیکی را با موفقیت استراتژیک اشتباه بگیرید، در هیچ نوع جنگی به جایی نخواهید رسید.»

ولی نصر، استاد دانشکده مطالعات بین‌المللی پیشرفته دانشگاه جانز هاپکینز می‌گوید: تشدید تنش از سوی واشنگتن قطعاً واکنش مشابهی از تهران به دنبال خواهد داشت. 

نصر گفت: ایران در اینجا حق رای دارد. ایران می‌تواند با بستن باب‌المندب، تنگه حیاتی که دریای سرخ را به اقیانوس هند متصل می‌کند، تنش را افزایش دهد. همچنین می‌تواند حملات به زیرساخت‌های کشور‌های حوزه خلیج فارس را گسترش دهد - اقداماتی که اثرات موج‌دار حتی بزرگتری را در بازار‌های جهانی ایجاد می‌کند.

وی افزود: ترامپ فکر می‌کرد جنگ‌های خاورمیانه مانند ونزوئلا خواهد بود: یک عملیات بزرگ رفت و برگشت بدون جنگ طولانی؛ و واقعیت این است که نتیجه معکوس داشته است.

ترامپ اولین رئیس‌جمهور آمریکایی نیست که فکر می‌کند یک درگیری خارجی طولانی نخواهد شد. چه در ویتنام، افغانستان یا عراق، رهبران آمریکا نیرو‌هایی را برای عملیاتی اعزام کردند که فکر می‌کردند هفته‌ها یا ماه‌ها طول می‌کشد و هشدار‌ها درباره اینکه در اشغال‌های چندساله گرفتار خواهند شد را نادیده گرفتند.

در صورت اعزام نیرو‌های زمینی، ایران یک باتلاق به‌ویژه چسبنده خواهد بود. مساحت این کشور - حدود ۱،۶۴۷،۰۰۰ کیلومتر مربع - بیش از دو برابر افغانستان، تقریباً چهار برابر عراق و پنج برابر ویتنام است - کشور‌هایی که آمریکا در آنها برای غلبه بر دشمنانی که به اندازه دشمنانش در ایران مجهز و احتمالاً از نظر ایدئولوژیک باانگیزه نبودند، تلاش کرد.

در همین حال، برای رئیس‌جمهوری که وعده اصلی سیاست خارجی‌اش «نه به جنگ‌های بیشتر» بود، افزایش تعداد تلفات، همراه با خسارات فزاینده‌ای که ایران به دارایی‌ها و متحدان آمریکا وارد می‌کند، شکاف‌هایی را در حمایتی که ترامپِ به‌نظرِ «تِفلون‌گونه» از هوادارانش دریافت می‌کرد، آشکار کرده است.

مقلدان سابق «آمریکا را دوباره بزرگ کن» (MAGA)، از جمله چهره‌های شاخص محافظه‌کار مانند تاکر کارلسون، مگین کلی و الکس جونز، قبلاً بر سر جنگ و سایر مسائل علیه رئیس‌جمهور موضع گرفته‌اند؛ و چهره‌های جمهوری‌خواهی که آینده خود را به ترامپ گره زده بودند، تا زمانی که جنگ ادامه دارد، از شکست در انتخابات میان‌دوره‌ای می‌ترسند.

اگر مذاکرات از سر گرفته شود، مشخص نیست که ترامپ و حلقه مذاکره‌کنندگانش آیا استقامت یا تخصص خدمات خارجی لازم برای دستیابی به توافق را دارند.

پس از همه، توافق دوران اوباما در سال ۲۰۱۵ با هدف مهار برنامه هسته‌ای ایران ۶۰۰ روز و صد‌ها دیپلمات و کارشناس فنی برای مذاکره نیاز داشت.

با تکیه ترامپ بر افراد غیرمعمول مانند دامادش جارد کوشنر و سرمایه‌دار املاک استیو ویتکاف، ناگفته نماند که او بدنه دیپلماتیک را تضعیف کرده است، دستیابی به توافقی در آن مقیاس بعید به نظر می‌رسد.

نصر می‌گوید: همه چیز به حال و هوای یک مرد بستگی دارد. این سیستم نیست که تصمیم می‌گیرد؛ این کشور نیست که تصمیم می‌گیرد. این یک مرد است و بستگی دارد که در یک نقطه خاص از زمان چه احساسی داشته باشد.

تهران نیز ممکن است با توجه به سابقه ترامپ، تمایل کمتری به مذاکره با او داشته باشد: در دوره اول ریاست‌جمهوری‌اش، او از توافق هسته‌ای خارج شد و دستور ترور قاسم سلیمانی، فرمانده ارشد ایرانی را صادر کرد.

نهاد‌های اجرای قانون و اطلاعاتی آمریکا برای سال‌ها شواهدی از تلاش‌های ایران برای هدف قرار دادن ترامپ را ردیابی کرده‌اند که از آغاز جنگ این سیگنال‌ها افزایش یافته است.

در دوره دوم ریاست‌جمهوری‌اش، او - دو بار - در جریان مذاکرات، کارزار‌های بمباران علیه ایران را آغاز کرد؛ و ایران آمریکا را به نقض مکرر آتش‌بس آوریل و تفاهم‌نامه امضا شده در ژوئن متهم کرد.

وقتی روز یکشنبه از ترامپ در مورد اعلام ایران مبنی بر عدم پایبندی به تفاهم‌نامه در شبکه NewsNation سوال شد، گفت: «برای من اصلاً مهم نیست.»

علی واعظ، مدیر پروژه ایران در گروه بین‌المللی بحران، گفت که چنین عواملی به فرمولی برای درگیری طولانی‌مدت منجر می‌شود.

وی گفت: این یک جنگ بی‌پایان در حال شکل‌گیری است، و دلیلش این است که ترامپ ثابت کرده است که مذاکره با او غیرممکن است.

اگر توافقی به سطحی از تفاهم‌نامه - که مسائل دشوارتر را به مذاکرات بعدی موکول کرده بود - از مسیر خارج شود، گزینه‌ای جز چرخه‌های مکرر خشونت وجود ندارد.

واعظ گفت: وقتی ثابت کردید که دیپلماسی کار نمی‌کند، پس فقط جنگ باقی می‌ماند.