ظرفیت خالی ۲۴ میلیون مترمکعبی در شبکه سیانجی
به گزارش تابناک، در حالی که افزایش بیرویه مصرف بنزین در سالهای اخیر به یکی از چالشهای اصلی بخش انرژی کشور تبدیل شده، آمارهای رسمی از وجود ظرفیتی قابل توجه در شبکه عرضه سیانجی حکایت دارد؛ ظرفیتی که با وجود توسعه زیرساختها در بیش از دو دهه گذشته، هنوز بهطور کامل به کار گرفته نشده است. اکنون در شرایطی که هزاران جایگاه عرضه سیانجی در کشور فعال است، مصرف این سوخت فاصلهای معنادار با توان بالفعل شبکه دارد؛ شکافی که به اعتقاد مسئولان، با اصلاح سیاستهای قیمتی، توسعه ناوگان دوگانهسوز و تسریع در طرحهای تبدیل، میتواند به فرصتی مؤثر برای کاهش مصرف بنزین و مدیریت ناترازی انرژی بدل شود.
بر اساس اعلام شرکت ملی پخش فرآوردههای نفتی ایران، هماکنون بیش از ۲ هزار و ۳۶۵ جایگاه عرضه سیانجی در کشور فعال است که مجموع ظرفیت عرضه آنها به حدود ۴۰ میلیون مترمکعب در روز میرسد، اما میزان مصرف فعلی این سوخت حدود ۱۶ میلیون مترمکعب در روز است.
سعید رحمانسالاری، مدیر طرح سیانجی شرکت ملی پخش فرآوردههای نفتی ایران، با اشاره به این فاصله میان ظرفیت و مصرف سیانجی، یکی از دلایل اصلی استقبال محدود از سوخت دوم را کاهش جذابیت اقتصادی آن برای مصرفکنندگان دانست و تأکید کرد که باید اختلاف قیمت معناداری میان بنزین و سیانجی برقرار باشد تا مصرفکننده به استفاده از سوخت جایگزین ترغیب شود. به گفته وی، کاهش تولید خودروهای دوگانهسوز از سوی خودروسازان نیز از دیگر عوامل اثرگذار بر افت استقبال از سیانجی در سالهای اخیر بوده است.
این در حالی است که بنا بر اعلام مدیر طرح سیانجی شرکت ملی پخش فرآوردههای نفتی ایران، اختلاف قیمت بنزین و سیانجی بهگونهای است که در صورت استفاده از سیانجی، هزینه سالانه سوخت خانوارهای پرمصرف میتواند تا ۵۰ میلیون تومان کاهش یابد؛ مزیتی اقتصادی که در صورت تقویت مشوقها و تداوم سیاستهای حمایتی، میتواند نقش تعیینکنندهای در افزایش سهم سیانجی در سبد سوخت حملونقل کشور داشته باشد.
طرح توسعه سیانجی از سال ۱۳۸۰ با هدف تنوعبخشی به سبد سوخت و کاهش وابستگی بخش حملونقل به بنزین آغاز شد و تا امروز به ایجاد یکی از گستردهترین شبکههای توزیع سوخت جایگزین در کشور انجامیده است. با این حال، آمارها نشان میدهد از ظرفیت روزانه ۴۰ میلیون مترمکعبی این بخش تنها ۱۶ میلیون مترمکعب مورد استفاده قرار میگیرد؛ موضوعی که از وجود ظرفیت خالی ۲۴ میلیون مترمکعبی در شبکه سیانجی کشور حکایت دارد.
ساختار ناوگان نیز اهمیت ویژهای دارد. به گفته مدیر طرح سیانجی شرکت ملی پخش فرآوردههای نفتی اکنون حدود ۴ میلیون و ۳۰۰ هزار خودرو بهصورت کارخانهای یا از طریق تبدیل کارگاهی دوگانهسوز شدهاند. همچنین به ازای هر یکهزار و ۶۰۰ خودرو در کشور، یک جایگاه سیانجی وجود دارد؛ نسبتی که از منظر دسترسی به زیرساخت، وضعیت نسبتاً مناسبی را نشان میدهد. با این حال، توسعه جایگاهها در برخی مناطق کمتر برخوردار همچنان در دستور کار قرار دارد و مناطقی همچون جنوب کرمان و استان سیستان و بلوچستان نیز بهتازگی به این زیرساخت متصل شدهاند.
صنعت سیانجی در ایران با وجود برخورداری از زیرساخت مناسب، هنوز تا رسیدن به نقطه بهرهبرداری کامل فاصله دارد و احیای این ظرفیت میتواند یکی از سریعترین و کمهزینهترین ابزارها برای مهار رشد مصرف بنزین باشد. در همین چارچوب، دولت توسعه خودروهای دوگانهسوز را از دو مسیر «تولید کارخانهای» و «تبدیل کارگاهی» دنبال میکند.
برآوردها نشان میدهد بهرهبرداری از این ۳۰ هزار خودرو به صرفهجویی سالانه ۲۲۰ میلیون لیتر بنزین منجر خواهد شد؛ صرفهجوییای که معادل حدود ۹۰ میلیون دلار کاهش هزینه ارزی برای اقتصاد کشور است. افزون بر این، اواخر مرداد ۱۴۰۴ نیز قرارداد دیگری برای تولید ۲۵ هزار دستگاه خودروی دوگانهسوز میان شرکت ملی پخش فرآوردههای نفتی ایران و ایرانخودرو امضا شد. هدف از اجرای این قرارداد، صرفهجویی بیش از ۵۰۰ هزار لیتر بنزین در روز است و ارزش قرارداد نیز ۱۴ میلیون و ۷۰۰ هزار دلار اعلام شده است.
