در سالگرد عروج فرماندهان و دانشمندان شهید؛ معماران اقتدار و آینده ایران

برخی انسان‌ها تنها در زمانه خود زندگی نمی‌کنند؛ آنان با اندیشه، مجاهدت، دانش و فداکاری خویش، مسیر آینده یک ملت را شکل می‌دهند و پس از رفتن نیز همچنان در تاریخ اثر می‌گذارند. سالگرد شهادت جمعی از فرماندهان و دانشمندان شهید ایران اسلامی، فرصتی است برای بازخوانی نقش مردانی که عمر خود را وقف دفاع از اسلام، ایران، انقلاب اسلامی و امنیت ملت ایران کردند.

امروز یاد و نام فرماندهان و دانشمندان شهیدی چون شهید غلامعلی رشید، شهید محمد باقری، شهید حسین سلامی، شهید امیر علی حاجی‌زاده، شهید غلامرضا محرابی، شهید مهدی ربانی، شهید محمدمهدی طهرانچی، شهید فریدون عباسی و دیگر شهیدان سرافراز این راه را گرامی می‌داریم؛ مردانی که هر یک به‌تنهایی یک سرمایه راهبردی برای ایران اسلامی بودند و مجموعه آنان، بخشی از منظومه اقتدار ملی ایران را شکل می‌دادند.

این شهیدان را می‌توان «فرماندهان دانشمند» و «دانشمندان نظامی» نامید؛ زیرا در مکتب انقلاب اسلامی، فرماندهی صرفاً به معنای اداره میدان نبرد نیست و دانش نیز تنها در آزمایشگاه و دانشگاه معنا پیدا نمی‌کند. آنان در نقطه تلاقی علم، حکمت، ایمان، مدیریت، آینده‌نگری و مجاهدت قرار داشتند. برخی در میدان‌های نبرد و برخی در مراکز علمی و پژوهشی فعالیت می‌کردند، اما همگی در یک مأموریت مشترک سهیم بودند: ساختن ایران قوی، مستقل، امن و پیشرفته.

شهید غلامعلی رشید نماد تفکر راهبردی و طراحی کلان دفاعی بود؛ فرماندهی که فراتر از میدان نبرد، آینده تهدیدها و الزامات امنیت ملی را می‌دید. شهید محمد باقری نمونه‌ای از عقلانیت راهبردی، نظم فکری و نگاه جامع به مسائل دفاعی و امنیتی کشور بود. شهید حسین سلامی روحیه انقلابی، اعتماد به نفس ملی و اراده ایستادگی در برابر سلطه‌طلبی را نمایندگی می‌کرد. شهید حاجی‌زاده در توسعه توان بازدارندگی و ارتقای قدرت دفاعی کشور نقشی تاریخی ایفا کرد و شهیدان محرابی و ربانی نیز از چهره‌های اثرگذار در طراحی، برنامه‌ریزی و هدایت ساختارهای دفاعی جمهوری اسلامی ایران بودند.

در کنار این فرماندهان، دانشمندانی چون شهید دکتر فریدون عباسی و شهید دکتر محمدمهدی طهرانچی نیز نماد پیوند علم و جهاد بودند. آنان نشان دادند که استقلال علمی، بخشی جدایی‌ناپذیر از استقلال سیاسی و امنیتی کشور است. این دانشمندان شهید با تلاش خستگی‌ناپذیر خود در عرصه‌های علمی و فناورانه، سهمی ماندگار در پیشرفت علمی و راهبردی ایران بر جای گذاشتند و ثابت کردند که جهاد علمی نیز همچون جهاد نظامی، میدان دفاع از عزت و آینده کشور است.

ویژگی مشترک همه این شهیدان، جمع میان ایمان، دانش، تعهد، اخلاص و مسئولیت‌پذیری بود. آنان نه صرفاً مدیر و نه صرفاً دانشمند بودند؛ بلکه انسان‌هایی بودند که دانش را در خدمت آرمان، قدرت را در خدمت عدالت، و مسئولیت را در خدمت مردم قرار دادند. به همین دلیل است که شهادت آنان، صرفاً فقدان چند شخصیت برجسته نیست، بلکه از دست دادن بخشی از حافظه راهبردی، ظرفیت علمی و تجربه تاریخی کشور محسوب می‌شود.

اما سنت الهی آن است که خون شهیدان، پایان راه نیست. شهیدان می‌روند، اما اندیشه، مکتب، تجربه و آرمان آنان باقی می‌ماند و نسل‌های جدید را به حرکت وامی‌دارد. همان‌گونه که فرماندهان و دانشمندان شهید نسل‌های پیشین، الهام‌بخش این شهیدان بودند، این عزیزان نیز الهام‌بخش نسل‌های آینده فرماندهان، دانشمندان، مدیران و جوانان ایران خواهند بود.

امروز در سالگرد عروج این فرماندهان دانشمند و دانشمندان مجاهد، با احترام و افتخار بر آنان درود می‌فرستیم و با آرمان‌هایشان تجدید عهد می‌کنیم؛ آرمان حفظ استقلال ایران، اعتلای اسلام، پیشرفت علمی، اقتدار دفاعی و ساختن آینده‌ای شایسته برای ملت ایران.

سلام و درود خدا بر شهیدان؛ بر آنان که با علم، ایمان، جهاد و فداکاری، از مرزهای جغرافیایی، علمی، فرهنگی و امنیتی ایران پاسداری کردند و نام خود را در تاریخ این سرزمین جاودانه ساختند.

جاودان باد نامشان، پررهرو باد راهشان و الهام‌بخش باد یادشان.