بیامو 735i؛ آخرین مدیر جوانی که هنوز بلد است کتوشلوار بپوشد و بعد از جلسه گاز بدهد
یک زمانی پشت آمپرهای بیامو شبها میدرخشیدند. عقربههای نارنجیرنگ آرام روی صفحههای مشکی حرکت میکردند و راننده فقط با یک نگاه میفهمید موتور در چه حالی است. نه خبری از انیمیشنهای عجیب بود، نه نمایشگرهایی که اندازه تلویزیون خانه مادربزرگ شدهاند. آن روزها خودروها را برای رانندگی میساختند و نمایشگرها فقط ابزار بودند، نه شخصیت اصلی داستان. اما دنیا عوض شده است. حالا حتی در لوکسترین سدانهای آلمانی هم جای آن نشانگرهای دوستداشتنی را صفحات عظیم دیجیتالی گرفتهاند؛ مانیتورهایی که گاهی بیشتر از خودرو جلب توجه میکنند. با این حال، وسط تمام این تغییرات، هنوز رگهای از روح قدیمی بیامو در سری ۷ جدید دیده میشود. مخصوصاً در نسخه ۷۳۵i مدل ۲۰۲۶؛ خودرویی که تلاش میکند بین سنت و آینده، بین رانندگی و تکنولوژی، و بین وقار و شیطنت آلمانی تعادل برقرار کند.
کد خبر: ۱۳۷۴۹۵۸
| | 4127 بازدید
به گزارش تابناک؛ بیامو سری ۷ همیشه جایگاه ویژهای در میان محصولات این شرکت داشته است. اگر سری ۳ را قلب تپنده برند بدانیم و سری ۵ را مدیر موفق و میانهروی خانواده، سری ۷ بدون تردید رئیس هیئتمدیرهای است که قرار است تمام توان مهندسی باواریا را به نمایش بگذارد. این خودرو از همان ابتدا ویترین فناوریهای جدید، لوکسترین امکانات و پیشرفتهترین دستاوردهای فنی بیامو بوده و نسل جدید نیز از این قاعده مستثنا نیست.
نسل فعلی سری ۷ از روز نخست با طراحی متفاوت و بحثبرانگیزش توجهها را به خود جلب کرد. جلوپنجره عظیم، چراغهای دو بخشی و ابعاد چشمگیر بدنه باعث شدند عدهای آن را تحسین کنند و عدهای دیگر از جسارت بیش از حد طراحان انتقاد داشته باشند. اما یک حقیقت را نمیتوان انکار کرد؛ این خودرو در خیابان قابل چشمپوشی نیست. طول بیش از پنج متر و سی سانتیمتری، قامت کشیده و حجم قدرتمند بدنه باعث شده ۷۳۵i بیشتر شبیه یک کشتی لوکس آلمانی باشد تا یک سدان معمولی. این دقیقاً همان چیزی است که بیامو میخواسته؛ خودرویی که صرفاً دیده نشود، بلکه حضورش احساس شود.
در بازاری که مرسدس S کلاس هنوز با وقار سنتی و شخصیت اشرافی خود شناخته میشود، سری ۷ راه متفاوتی را انتخاب کرده است. مرسدس وارد اتاق میشود و همه به احترامش سکوت میکنند، اما بیامو وارد میشود و همه سرشان را برمیگردانند تا ببینند چه اتفاقی افتاده است. این تفاوت فلسفه دو غول آلمانی را بهخوبی نشان میدهد؛ یکی نماد وقار سنتی و دیگری نماد جاهطلبی مدرن.
با باز کردن درها و ورود به کابین، حجم تکنولوژی حاضر در خودرو بلافاصله توجه را جلب میکند. داشبورد تقریباً به یک نمایشگر عظیم تبدیل شده است. صفحه پشت فرمان دیجیتال، نمایشگر خمیده مرکزی و نسل جدید سیستم iDrive فضایی خلق کردهاند که بیشتر به اتاق فرمان یک جت خصوصی شباهت دارد تا کابین یک خودرو. راستش را بخواهی هنوز هم دلم برای آن نشانگرهای نارنجیرنگ قدیمی تنگ میشود؛ همان عقربههایی که شبها زیر نور ملایم داشبورد جان میگرفتند و بخشی از هویت بیامو بودند. اما واقعیت این است که زمانه عوض شده و سری ۷ جدید یکی از پیشرفتهترین محیطهای دیجیتال صنعت خودرو را در اختیار راننده قرار میدهد.
کیفیت ساخت کابین در بالاترین سطح ممکن قرار دارد. چرمهای نرم و خوشدوخت، تریمهای فلزی، قطعات کریستالی نورانی و دقت مثالزدنی مونتاژ باعث شده هر بخشی که لمس میکنی حس کیفیت و ارزش را منتقل کند. اما فراتر از کیفیت، چیزی که واقعاً تأثیرگذار است فضای داخلی خودروست. سرنشینان عقب با فضایی روبهرو هستند که بیشتر به کلاس بیزینس یک پرواز بینالمللی شباهت دارد. صندلیها راحت، فضای پا فراوان و سکوت کابین در سطحی است که گاهی فراموش میکنی در حال حرکت هستی. در جهانی که هر روز پر سر و صداتر میشود، سکوت به یکی از لوکسترین کالاهای ممکن تبدیل شده و سری ۷ آن را بهخوبی ارائه میدهد.
اما اشتباه است اگر تصور کنیم ۷۳۵i صرفاً یک سالن پذیرایی متحرک است. زیر کاپوت این خودرو یکی از دوستداشتنیترین ساختههای مهندسی آلمان قرار گرفته است؛ یک موتور شش سیلندر خطی سه لیتری توربوشارژ که با سیستم هیبرید خفیف همراه شده است. موتورهای شش سیلندر خطی همیشه بخشی از هویت بیامو بودهاند. آنها نرمتر از موتورهای چهار سیلندر عمل میکنند، تعادل ذاتی فوقالعادهای دارند و صدایی تولید میکنند که هنوز هم میتواند هر علاقهمند به خودرو را سر ذوق بیاورد.
این پیشرانه در ۷۳۵i حدود ۲۸۶ اسب بخار قدرت تولید میکند. شاید این عدد در دورانی که خودروهای برقی هزار اسب بخاری هر روز معرفی میشوند چندان هیجانانگیز به نظر نرسد، اما تجربه واقعی رانندگی چیز دیگری میگوید. قدرت در این خودرو با آرامش و وقاری مثالزدنی تحویل داده میشود. هیچ خشونت یا هیجان مصنوعیای در کار نیست. خودرو بدون کوچکترین فشار و تنش شتاب میگیرد و همین حس بیدردسر بودن، بخشی از تعریف واقعی لوکسگرایی است. لوکس بودن همیشه به معنای سریعترین بودن نیست؛ گاهی یعنی هیچ تلاشی احساس نشود.
گیربکس هشت سرعته اتوماتیک نیز یکی از بهترین نمونههای موجود در بازار است. تعویض دندهها آنقدر نرم و دقیق انجام میشود که اغلب متوجه عملکرد آن نخواهی شد. انگار خودرو از قبل تصمیم تو را حدس میزند و خودش را با شرایط تطبیق میدهد. این همان مهندسی نامرئی است که در خودروهای ممتاز دیده میشود؛ فناوریای که حضورش را حس میکنی، اما عملکردش هرگز مزاحمت ایجاد نمیکند.
با وجود ابعاد بزرگ و وزن قابل توجه، ۷۳۵i در جاده رفتاری دارد که گاهی قوانین فیزیک را زیر سؤال میبرد. روی کاغذ با خودرویی بیش از دو تنی روبهرو هستیم که طول آن از بسیاری از شاسیبلندها بیشتر است. منطقی این است که چنین خودرویی در پیچها سنگین و کند عمل کند. اما بیامو هیچوقت چندان به منطق رایج علاقه نداشته است. سیستم تعلیق تطبیقی، فرمانپذیری چرخهای عقب و مجموعهای از سامانههای کنترلی باعث شده این سدان بزرگ بسیار چابکتر از آن چیزی باشد که ابعادش نشان میدهد.
همینجا تفاوت اصلی سری ۷ با رقیب سنتیاش یعنی S کلاس آشکار میشود. مرسدس بیش از هر چیز روی آرامش و آسایش تمرکز میکند و گاهی احساس میکنی میخواهد راننده را به یک مسافر تبدیل کند. اما بیامو هنوز معتقد است کسی باید پشت فرمان باشد و از رانندگی لذت ببرد. هنوز هم بخشی از شخصیت خودرو بر محور راننده شکل گرفته و این موضوع در دنیای امروز که بسیاری از خودروها به سمت خودکار شدن حرکت میکنند، ارزش ویژهای دارد.
مصرف سوخت خودرو نیز با توجه به ابعاد و تواناییهایش منطقی ارزیابی میشود. سیستم هیبرید خفیف کمک میکند فشار کمتری به موتور وارد شود و بازدهی کلی بهبود پیدا کند. البته واقعیت این است که هیچکس سری ۷ را برای صرفهجویی در هزینه سوخت خریداری نمیکند. همانطور که کسی یک ساعت مکانیکی لوکس را فقط برای فهمیدن زمان نمیخرد. بعضی چیزها فراتر از کاربرد صرف هستند و سری ۷ نیز دقیقاً یکی از همانهاست.
امروز بازار خودروهای لوکس بیش از هر زمان دیگری در حال تغییر است. خودروهای برقی قدرتمندتر میشوند، کراساوورها سهم بیشتری از بازار را تصاحب میکنند و نسل جدید مشتریان بیش از صدای موتور به کیفیت نرمافزار اهمیت میدهند. اما با وجود همه این تحولات، هنوز خودروهایی مانند ۷۳۵i وجود دارند که یادآوری میکنند مهندسی کلاسیک آلمانی کاملاً از بین نرفته است. شاید دیگر خبری از آن صفحه کیلومترهای نارنجیرنگ افسانهای نباشد، شاید نمایشگرها جای عقربهها را گرفته باشند و شاید نرمافزارها بیش از گذشته اهمیت پیدا کرده باشند، اما زیر تمام این لایههای دیجیتالی هنوز همان روح قدیمی بیامو زنده است.
روحی که عاشق تعادل است. عاشق ترکیب سرعت و وقار. عاشق ساختن خودروهایی که هم مدیرعامل یک شرکت بزرگ را راضی کنند و هم رانندهای را که بعد از یک روز طولانی کاری هنوز دلش میخواهد پیچ آخر جاده را کمی سریعتر از حد معمول رد کند؛ و شاید همین موضوع باعث میشود ۷۳۵i هنوز یک بیامو واقعی باشد؛ سدان بزرگی که کتوشلوار رسمی پوشیده، اما ته ذهنش هنوز به رانندگی فکر میکند. مرسدس بنز در چنین موقعیتی احتمالاً کنار شومینه مینشیند و روزنامه میخواند، اما بیامو هنوز یقه پیراهنش را کمی باز میکند، آستینهایش را بالا میزند و یادش میآید که جاده برای رانده شدن ساخته شده است.
گزارش خطا
نظرسنجی
پیش بینی شما از نتیجه مذاکرات و توافق چیست؟