میگ-۳۵؛ آخرین نفس یک افسانه یا گزینهای واقعی برای آسمان ایران؟
گاهی یک جنگنده بیشتر از آنکه یک محصول باشد، تبدیل میشود به یک تلاش؛ تلاشی برای زنده نگه داشتن یک نام. میگ-۳۵ دقیقاً همین است، ادامهای بر داستان طولانی میگ-۲۹، اما در دنیایی که دیگر قواعدش عوض شده. برای ایران، این پرنده فقط یک گزینه خرید نیست، یک سؤال است؛ آیا هنوز میشود روی چنین جنگندهای حساب کرد یا این فقط یک قدم دیگر در گذشته است که با رنگ و لعاب جدید عرضه شده؟
به گزارش تابناک ؛ وقتی به میگ-۳۵ نگاه میکنی، در واقع داری به نسخهای عمیقاً ارتقاءیافته از همان Mikoyan MiG-۲۹ نگاه میکنی. همان پلتفرم پایه، همان فلسفه طراحی، اما با یک تلاش جدی برای رساندنش به استانداردهای نسل جدید. روسها این پروژه را با این هدف جلو بردند که بتوانند یک جنگنده چندمنظوره سبکتر و ارزانتر نسبت به سوخوهای سنگینتر مثل Su-۳۵ ارائه دهند، چیزی که هم صادراتی باشد و هم بتواند در نیروی هوایی خودشان نقش مکمل بازی کند.

از نظر ظاهری، اگر کسی خیلی دقیق نباشد، ممکن است میگ-۳۵ را با نسخههای جدیدتر میگ-۲۹ اشتباه بگیرد. همان فرم بدنه، همان ورودیهای هوای مشخص، همان چهرهای که برای اهلش آشناست. اما زیر این بدنه، تغییرات قابل توجهی اتفاق افتاده. اینجا دیگر با یک جنگنده دهه ۸۰ طرف نیستیم، حداقل روی کاغذ.
مهمترین تغییر، در قلب الکترونیکی این پرنده است. میگ-۳۵ به رادار آرایه فازی فعال یا همان AESA مجهز شده، چیزی که در مدلهای قدیمیتر اصلاً وجود نداشت. این رادار، که با نام Zhuk-A شناخته میشود، میتواند همزمان چندین هدف را در فاصلههای قابل توجه کشف و رهگیری کند. در دنیای امروز که نبردهای هوایی بیشتر از فاصله دور شکل میگیرند، این یک تغییر حیاتی است.

در کنار رادار، سیستمهای اپتیکی و جستجوی فروسرخ هم بهروزرسانی شدهاند. یعنی جنگنده فقط به امواج راداری وابسته نیست و میتواند اهداف را بهصورت پسیو هم شناسایی کند. این در محیطهای جنگ الکترونیک که رادارها ممکن است کور شوند، یک مزیت مهم محسوب میشود.
از نظر پیشرانه، میگ-۳۵ از نسخه بهبودیافته موتورهای RD-۳۳ استفاده میکند، که هم رانش بیشتری دارند و هم عمر عملیاتی بهتری نسبت به مدلهای قدیمیتر. این موتورها به جنگنده اجازه میدهند به سرعتی در حدود ۲.۲۵ ماخ برسد. اما مهمتر از سرعت، نسبت رانش به وزن و قابلیت مانور است. میگ-۳۵ همچنان یکی از چابکترین جنگندههای کلاس خودش محسوب میشود، مخصوصاً اگر به نسخههایی که نازلهای متحرک (Thrust Vectoring) دارند نگاه کنیم.
شعاع رزمی این جنگنده به حدود ۱۰۰۰ تا ۱۵۰۰ کیلومتر میرسد و با استفاده از مخازن سوخت خارجی یا سوختگیری هوایی، این عدد میتواند بیشتر هم بشود. این یعنی برای مأموریتهای منطقهای و حتی نیمهدوربرد، گزینه قابل قبولی است.

در بخش تسلیحات، میگ-۳۵ عملاً یک پلتفرم چندمنظوره کامل است. میتواند انواع موشکهای هوا به هوا، از مدلهای کوتاهبرد حرارتی گرفته تا موشکهای میانبرد و حتی برخی نمونههای دوربرد را حمل کند. در کنار آن، توانایی استفاده از تسلیحات هوا به سطح، بمبهای هدایتشونده و موشکهای ضدکشتی را هم دارد. یعنی فقط یک رهگیر نیست، یک جنگنده چندنقشه واقعی است.
اما حالا برسیم به بخش مهمتر، چیزی که برای تو مهمتر از همه این اعداد است: آیا این جنگنده واقعاً برای ایران گزینهای جدی است یا فقط یک اسم روی میز؟
اینجاست که داستان کمی پیچیده میشود.
از یک طرف، ایران بهوضوح نیاز به نوسازی ناوگان هوایی خود دارد. بخش زیادی از جنگندههای فعلی یا مربوط به قبل از انقلاب هستند یا مثل میگ-۲۹، به نسلهای قدیمیتر تعلق دارند. در چنین شرایطی، هر گزینهای که بتواند این فاصله تکنولوژیک را کم کند، روی کاغذ جذاب است.
میگ-۳۵ از نظر فنی، نسبت به میگ-۲۹ یک جهش محسوب میشود. رادار بهتر، اویونیک مدرنتر، تسلیحات متنوعتر و عمر عملیاتی بالاتر. برای کشوری که قبلاً با خانواده میگ-۲۹ کار کرده، این یک مزیت است؛ چون زیرساخت، تجربه و بخشی از دانش فنی از قبل وجود دارد.

اما از آن طرف، یک واقعیت تلخ هم هست. میگ-۳۵ خودش هم در روسیه آنطور که باید و شاید جا نیفتاده. تعداد تولیدش محدود بوده، سفارشهای داخلی زیاد نیست و در بازار صادراتی هم موفقیت بزرگی نداشته. این یعنی حتی خود سازنده هم هنوز آن را بهعنوان یک ستون اصلی نپذیرفته.
برای ایران، خرید چنین جنگندهای فقط یک تصمیم فنی نیست، یک تصمیم استراتژیک است. باید به پشتیبانی بلندمدت، تأمین قطعات، بهروزرسانیهای آینده و هزینههای عملیاتی نگاه کند. خرید یک جنگندهای که خودش هنوز در مسیر تثبیت است، ریسک دارد.
از طرف دیگر، گزینههای دیگری هم در بازی هستند. جنگندههایی مثل Su-۳۵ که سنگینتر، قدرتمندتر و امتحانپسدادهتر هستند. طبیعی است که در مقایسه با آنها، میگ-۳۵ کمی در سایه قرار بگیرد.
با این حال، نمیشود گفت این گزینه کاملاً منتفی است. اگر بحث هزینه، دسترسی و سرعت تحویل مطرح باشد، میگ-۳۵ میتواند بهعنوان یک گزینه میانی مطرح شود. نه بهترین، نه بدترین، بلکه یک انتخاب عملیاتی.
باید این را پذیرفت که میگ-۳۵ بیشتر از آنکه یک انقلاب باشد، یک تکامل است. تلاشی برای زنده نگه داشتن یک پلتفرم قدیمی در دنیای جدید. این تلاش قابل احترام است، اما کافی بودنش بستگی به این دارد که از آن چه انتظاری داشته باشی.
برای ایران، این جنگنده میتواند یک قدم رو به جلو باشد، اما نه آن جهشی که همهچیز را تغییر دهد. چیزی بین گذشته و آینده، دقیقاً مثل خود داستانش؛ و اینجاست که تصمیم سخت میشود. چون گاهی انتخابها بین خوب و بد نیست، بین «کافی» و «بهتر» ، البته ایران زیرساخت مورد نیاز برای این هواپیما با توجه مشترک بودن زیرساخت عملیاتی میگ 35 و میگ 26 را دارد ، اما در اصل باید ببینیم که روس ها آیا این جنگنده را به می فروشند یا نه .
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
سوخو ۳۵ روسیه به ایران نمی دهد
من فکر میکنم خرید نمونه روسی قطعا بهتر از چینی هست، ولی حداقل پنجاه عدد نیاز کشور هست
ااین روس ها برای ایران از هر کشوری نا...مر د تر بودند
من شکه شدم فهمیدم ۵۰۰ نفر. ببشتر روس در نیروگاه بوشهر کار میکنه. اونوقت سوخو ۳۵ بده؟ اس سیصذ ها رو قفل کرد. چرا روی روسیه حساب میکنید؟
هم مقاله مفید و عالی، هم نظر بعضی از دوستان
یک مشکل دیگه هم که دارن برای بحث تعمیر و نگهداری مازولار نیستن که بتوان آن را بعد از ابزوز اشکال سریع عملیاتی کرد
یک محصول چینی ممکنه جذاب باشه ولی عمرا دوام و تجربه ساخت روسیه رو داشته باشه. جینی ها هر جند از کپی کردن وارد مرحله خلاقیت شدند ولی برای ساخت بسیاری از محصولات نظامی به واردات تکنولوزی از روسیه نیاز دارن
مسله فقط داشتن هواپیما نیست . چیزهای دیگر هم باید داشته باشیم . رادار ، خلبان باتجربه ، پدافند کارآمد و....
البته مقایسه خوبی نبود. خودروهای چینی الان پا به پای بهترینهای دنیا دارند می ایند و در بعضی جهات جلوتر از آنها هستند (BYD و تسلا)
قرار بود یک اسکاران از سوخو 35 رو در فروردین امسال به ایران تحویل دهند اما نشد!
روسها
حتمن میفروشن حتمن
بله!!!!! پول برای خرید آشغال های روسیه داریم!!!!!!!!! ولی روسیه هیمن جنگنده های قدیمی را هم از ما دریغ میکند و یا با تاخیر 10 ساله میفروشد!!!!!!!!!!
نویسنده محترم تنها چیز که فکر نکرده است جیب ملت ایران است . عزیز برادر پول نیست ، پتروشیمی ها و صنایع مادر داغون شده است ، جنگ تمام نشده است و … شما چگونه فکر می کنید ؟
اگر میگ ۳۵,بده ایران روسیه
آمریکا f35مبده اکران
پس بی خیال این رویا پردازی باشید
اینم بخرین پارک کنین بغل بقیه
چند سال به سوخو۳۵ بازدادن مارو و حالا هم میگ ۳۵ و ما هم ساده و صبور
روسیه هرگز یک جنگنده خوب را در اختیار ایران قرار نمیدهد.خرید تسلیحات از کشوری که دوست ندارد همسایه قدرتمندی داشته باشد اشتباه است مطمئنا کشور سازنده از نقاط ضعف ان کاملا اگاه است ودر زمان استفاده ای که به نفع او نباشد ضربه خود را خواهد زد.چرا جنگنده های به روز و بهترینهای دنیا را که خود ازاو استفاده میکند به ایران نمیفروشد.🤔
خوبه هنوز هم به روسیه امید دارید . S300 رو بعد از ده سال داد . چند سال هم حرف از سوخو ۳۵ و .. زدید .
سوخو ۳۵ چی شد ؟
چرا خودمون موتور دوتا موشک هایپر سونیک فتاح نمی چسبونیم بهم که یک هواپیمای هایپر سونیک داشته باشیم مثل کاری که روسیه موقع ساخت میگ 25 انجام داد موتور دوتا موشک tu-97 چسبوند بهم
دیدگاه خود را بنویسید
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.