۲۱۳۰ سال پیش: حمله چین به ایران و شکست خاقان پیلسوار!
۲۱۳۰ سال پیش در چنین روزی، چین به ایران حمله کرد ولی شکست خورد.
به گزارش تابناک، آرش رئیسی نژاد تحلیلگر مسائل استراتژیک در یادداشتی با اشاره به جنگ باستانی ایران و چین نوشتن: آغازگاه روابط ایران و چین به نخستین تماس میان این دو کشور-تمدن تاریخی در سالهای ۱۴۰ یا ۱۴۱ پیش از میلاد بازمیگردد. در این زمان دودمان هان بر چین و خاندان اشکانی بر ایران فرمان میراندند.
چین هان و ایران اشکانی هر دو زیر ضرب تاختوتازهای پیدرپی چادرنشینان بودند. چینیان شیونگنو (هیونگنو یا هونهای نخستین) را شکست دادند و ایرانیان طوایف سکایی را تارومار کردند.
اندکی بعد، امپراتور وو که جویای رمههای اسب، به ویژه اسبان ایرانی نیسا، بود، سفیری را بهمراه پیشکشهایی به فرغانه که چینیان «دایوان» مینانیدمش فرستاد. مذاکرات سفیر چین برای دستیابی به رمههای اسب به سرانجام نرسید و در راه بازگشت نومیدوار حاکم ایرانی بلخ را تهدید کرد؛ تهدیدی که به قیمت جانش تمام شد؛ درگیری ناخواستهای میان ایرانیان و چینیان درگرفت و سفیر جان خود را از دست داد.
یازده سال بعدتر، در ۱۰۴ پیش از میلاد، امپراتور وو برای تلافی این فاجعه، سپاهیانی را به فرماندهی ژنرال گوانگ لی به فرغانه، استان مرزی ایران در آسیای میانه، گسیل کرد. سپاه چین، اما در میانه راه خجند و سمرقند درهم شکسته شد و بسیاری از سربازان چینی در بندِ پارتیان گرفتار شدند.
یازده سال بعدتر، در ۱۰۴ پیش از میلاد، امپراتور وو برای تلافی این فاجعه، سپاهیانی را به فرماندهی ژنرال گوانگ لی به فرغانه، استان مرزی ایران در آسیای میانه، گسیل کرد. سپاه چین، اما در میانه راه خجند و سمرقند درهم شکسته شد و بسیاری از سربازان چینی در بندِ پارتیان گرفتار شدند.
گویا همین نبرد بود که بصورت «نبرد هماون» درآمده و بازتابی ژرف در اساطیر ایرانی داشته؛ نبردی که رستم دستان با خاقان چین گلاویز شد و خاقان پیل سوار را با کمند به بند آورد.
دو سال بعدتر، در ۱۰۲ پیش از میلاد، گوانگ لی، اما از گرفتاری ایران در مرزهای غربی خود و دفاع در برابر جاهطلبی رومیان در سوریه و ارمنستان سود جست و با سپاهی ۶۰ هزار نفره به سغد تاخت و در نبردی که به جنگ اسبان بهشتی مشهور شد، بر دره فرغانه چیره شد.
حاکم بومی سغد که از کمک مهرداد نومید شده بود، مجبور به صلح با چین گشت و پسر خویش را به گروگانی به دربار هان در چانگآن (شیآن کنونی) فرستاد و چینیان سرانجام به هدف استراتژیک خود، رمههای اسب، دست یافتند.
این نخستین و واپسین جنگ مستقیم میان ایران و چین بود.
در ادامه، اما دو کشور توانستند با تقویت دادوستد و بازرگانی میان خود، راه ابریشم باستانی را شکل دهند. دگربار، بازرگانی پیشدرآمد و حافظ صلح شد!
آن زمان، رمههای اسب داشتیم!
این زمان، بشکههای نفت داریم!
آن زمان، چین از گرفتاری ایران در غرب با امپراتوری روم سود جُست و اسب بدست آورد!
این زمان، چین از گرفتاری ایران در غرب با ایالات متحده آمریکا سود جُست و نفت بدست آورد!
قدرتنمایی روزافزون چین پیشدرآمد جهانی نوین همراه با دگرگونی در چیدمان قدرت در سطح بینالمللی است. در این میان، منافع ملی ایران حکم میکند که در کنار عادیسازی روابط با کشورهای باختر، رابطهای استراتژیک با چین نیز برپا کرد. هر چند که در زمانه کنونی تلاش برای نزدیکی به پکن از سر «اضطرار» است تا نگرش استراتژیک!
گزارش خطا
غیر قابل انتشار: ۳
در انتظار بررسی: ۰
انتشار یافته: ۵
چین و روسیه نمک خوردن نمکدان شکستند پاسخ ها
ناشناس
| 
| ۱۲:۱۸ - ۱۴۰۴/۱۲/۱۴
انها هم به فکر منافع ملی خودشان هستند. ایران هم صرفا با انها معاملات میکند. ولی در صورتی که قدرت تهاجمی و دفاعی امریکا و ناتو رو به کاهش باشد، میتوان انتظار حمله مجدد روسیه به منافع ناتو و حمله چین به تایوان را داشت.
باج دادن به چین و روسیه خوبه اما رابطه عاقلانه و برابر با آمریکا بده!؟؟ آفرین به این عزت و اقتدار و تدبیر! عجب! از آب گلآلود ماهی گرفتن است میان جنگ سخن از عادی سازی روابط با دشمن ذاتی گفتن.کسی که اینقدر «پارسی گویانه» تاریخ را شخم میزند، خوبست اندکی هم جغرافیای سیاسی و اقتصادی بخواند تا تفاوت رابطه با چین و رابطه با غرب رابداند. به اعتراف همین نوشته، «بازرگانی پیشدرامد و حافظ صلح شد» آنهم از مسیر ابریشم در خشکی. مسیری که برای دوام خود نیازمند حفظ صلح و امنیت است. پس منفعت تمام کشورهای این مسیر از خاور دور و چین گرفته تا افریقا و غرب آسیا و حتی مطلع اروپا در دوام و بقا و تسلط کشورهای مسیر برای حفظ جادهٔ ابریشم است. راه زمینی، ارزانترین راه مبادلاتی و با قابلیت ایجاد ارزش افزوده در طول مسیر است. پنبه از مبدأ حمل میشود، در راه نخ میشود و در انتهای راه (سوریه) پارچه میشود و سپس مصرف میشود.
اما اروپا و غرب آبزی بوده و هست. راه آب و دزدی دریابی را می داند که البته گران است و کمصرفه. پس برای رونق دادن به آن لازم است راه زمین مسدود، ناامن و گران شود.
خلاصه اینکه منفعت ذاتی چین در ثبات و امنیت و دوستی کشورهاست تا مسیر ابریشم باز بماند و همه سود ببرند، اما سود ذاتی امریکا و غرب در بیثباتی، ناامنی و دشمنی کشورهاست تا زمین ناامن و گران باشد و دریا تنها چاره باشد. بماند که غارت و مفتبری منابع و انرژی خود بهتنهایی از این هرج و مرج سود میبرد.
عادیسازی روابط با سیستمی که ذاتاً از ناامنی و هرجومرج منطقه سود میبرد هرگز در اولویت نیست، هرچند دشمنی بد است. اما دشمنی با هند و چین و عراق و سوریه و مرزهای زمینی هرگز بهصلاح نبوده و نخواهد بود. این را تاریخ و علوم ژئوپولتیک و ژئواکونومیک تأیید میکند.
رابطه استراتژیک در سطح عالی و کمال یعنی از هر ۴ طرف نفع بدست بیاری (چین،روسیه،اروپا،آمریکا) نه اینکه ۲ طرف را رد کنی و ۲ طرف دیگر با خدعه و نیرنگ از تو سود کسب کنند و در زمان جنگ و تنگنا تو را ول کرده و فقط حرف حمایت بزنن و حمایتی نبینی و اینگونه منافع مردم و آسایش و راحتی آنها را در زمان حال بخاطر اشتباهات گذشته از دست بدهی.همیشه و در هر زمانی خدمتگزاران مردم باید منافع و راحتی مردم را بر آرمانهای دور از دسترس خود ارجحیت دهند خصوصا مردمان ایران که در این هزاران سال هیچگاه رنگ آسایش و راحتی را به خود ندیدند و همیشه جنگ بر آسایش و منافع آنها ارجحیت یافته و هیچ نسلی از اثرات جنگ دور نبوده است.نسل ما جنگ اسرائیل و آمریکا با ایران و نسل پدران ما جنگ عراق و منطقه با ایران و همینطور هر نسلی را ادامه دهید و میبینید که حتی یک نسل از مردمان ایران بخاطر جایگاه ایران هیچگاه طعم آسایش و راحتی و دور بودن از اثرات مادی و روانی جنگ را نچشیدند.
به امید آنکه کودکان چند ساله ما این اثرات را نبینند.
نظرسنجی
برای ایرانیهای خارج نشین حامی حمله به وطن چه مجازاتی پیشنهاد میکنید؟