مدیران نیمهوقت، اتلاف انرژی و زمان
موعد عید سعید قربان فرصتی شد تا در میانه رسیدگی به برنامه پنجم توسعه و در شرایطی كه همه برنامههای ما نمایندگان در صحن مجلس متوجه این مهم است سری به حوزه انتخابیه و مشكلات مردم در آنجا بزنم. این سركشی موضوعی را برجسته كرد كه در سال «همت مضاعف و كار مضاعف» زیبنده مسئولان اجرایی كشور نیست.
در مواجهه با مردم حوزه انتخابیهام به ویژه در «میرجاوه» به مشكلی برخوردم. مردم عموماً از نبود مدیران ادارات دولتی در شهر گلهمند بودند.
به این معنا كه مدیران ادارات دولتی كه طبق دستور صریح رئیسجمهور باید ساكن و مستقر در محل خدمت خود باشند در میرجاوه چنین نیستند و مداوم بین محل سكونت خود و محل كار كه شهرستان میرجاوه باشد در تردد بسر میبرند.
به عنوان یكی از دو وظیفه اصلی نمایندگی یعنی نظارت بر حسن اجرای قوانین پیگیر این موضوع شدم. متأسفانه شهرستان میرجاوه با داشتن 20هزار جمعیت و دارابودن شرایط یك شهر مرزی به صورت نیمهوقت اداره میشود.
به این معنا كه چه در ادارات آموزش و پرورش و چه در سایر ادارات دولتی مدیران در میرجاوه ساكن نیستند و هر روز عموماً 85 كیلومتر راه را از زاهدان تا میرجاوه میپیمایند تا به محل كار خود برسند و دوباره بعد از اتمام ساعت كاری نیز یك بار دیگر این 85 كیلومتر را برای بازگشت به محل سكونت خود طی میكنند.
این وضع خود شهرستان بود و میتوان به جرأت گفت 80 درصد مسئولان از این وضع تبعیت میكردند و شرایط برای كاركنان و مدیران مراكز بخشهای این شهرستان از این بهتر نبود. نگاهی گذرا به این وضع نشان از آن دارد كه مدیران دولتی كه مسئولیت اداره بخشهای مختلفی را در میرجاوه برعهده دارند هر روز قریب به دو ساعت و اندی از زمان مفید خود را در جادههایی سر میكنند كه اتفاقاً از منظر ایمنی هم مناسب نیستند.
این را به جز هزینه گزاف سوخت كه هر روز برای پیمودن این مسیر كه صرفاً به دلیل طی مسافت بین خانه تا محل كار مأموران دولت صرف میشود باید محاسبه كرد.
حال یك تخلف عمده این است كه مدیران و مأموران دولتی برخلاف دستور رئیس دولت ساكن محدوده محل كار خود نیستند و هزینههای ناشی از این دوری محل كار و محل سكونت خواسته و ناخواسته به دولت تحمیل میشود. نكته مهم پس از اتلاف سرمایههای زمانی و سوخت این است كه مدیران در مواقع ضروری در محدوده محل خدمت خود حضور ندارند و نمیتوانند سرعت عمل به خرج داده و مسائل را مدیریت كنند.
این در حالی است كه در بررسی اخیر بنده از میرجاوه یك نكته واضح و مشخص بود كه شرایط برای كاركنان دولتی و مدیران آنها در میرجاوه فراهم و مهیاست. به عبارت دیگر هم خانه سازمانی برای اقامت آنها فراهم است و هم شرایط رفاهی برای تأمین نظر این عده و خانواده آنها در دسترسشان قرار دارد. خوشبختانه آب و هوای میرجاوه نیز به مراتب از آب و هوای مركز استان بهتر است.
حال آنكه چگونه میتوان شاهد این عدم تمركز مدیران بود سؤالی اساسی است؛ به ویژه اینكه در چنین شرایط غیرمتمركزی مدیران نمیتوانند بر مسائلی از قبیل رشد و توسعه تمركز كنند و وقت و انرژی قابلتوجهی از خود را روزانه صرف پیمودن راه و خستگی ناشی از آن میكنند. اینگونه اصل كار را رها كرده و در حاشیههایش گمشدهاند. این وصف تنها در میرجاوه نمود ندارد و میتوان نمونههایی دیگر از آن را نیز در سایر نقاط استان و حتی كشور یافت. به همین دلیل و با توجه به شعار محوری امسال مبنی بر «همت مضاعف، كار مضاعف» لازم است مدیران ارشد دولتی هر چه زودتر برای این مهم چارهای بیندیشند. زیرا چاره كار برای من ناظر مشخص است كه باید از طریق سازمان بازرسی كشور پیگیر این موضوع بود اما شاید پیش از اینكه راه سختتر را برگزینیم خود مدیران ارشد دولت چاره لازم را به كار بندند. مردم میرجاوه هم مانند دیگر مردم این سرزمین حق دارند در صورت لزوم به مدیران شهر دسترسی داشته باشند. اینگونه دسترسی آنها را از مدیران ناامید میکند و اعتمادشان را به ادارهها و سازمانهای دولتی از دست میدهند.
