وجدانی آسوده با طعم شیرینترین بستنی
خراسان: وقتي مغازه خلوت شد، ناگهان چشمم به برگه چکي افتاد که در کف مغازه خودنمايي مي کرد بلافاصله آن را برداشتم و مشغول خواندن نوشته هاي روي آن شدم اين نوشته ها مبلغ چک را ۱۲ ميليون تومان در وجه حامل و به تاريخ روز نشان مي داد.
غرق در اين افکار بودم که با اين برگ چک چه کنم که ناگهان يکي ۲ نفر از دوستانم وارد مغازه شدند، راستش را بخواهيد قبل از آن نيز يکي دو بار شيطان مرا وسوسه کرد که بروم و آن را نقد کنم، دوستانم نيز که از راه رسيدند با آگاه شدن از موضوع مرا تحريک کردند که آن را نقد کنم ولي من به آن ها گفتم، بعد در موردش تصميم گيري مي کنم، بدجوري وسوسه شده بودم تا اين که ظهر به خانه رفتم و هنگام استراحت اندکي با خودم انديشيدم، انگار ندايي از درون به من مي گفت اين کار را نکن و اگر کسي با مال تو اين گونه برخورد کند، چه حالتي به تو دست خواهد داد؟
در اين لحظه احساس کردم که اگر چک را بتوانم به هر وسيله اي به صاحبش برگردانم، وجدانم راحت تر خواهد بود، به همين دليل بعد از خوردن ناهار آن روز زودتر به محل کار رفتم تا اگر يک وقتي صاحب چک به دنبال آن به مغازه آمد چک را به او بازگردانم، ساعتي از حضورم در مغازه نمي گذشت که ناگهان مردي ميانسال، هراسان به مغازه آمد، از آن جايي که وي از مغازه ام خريد کرده بود، او را شناختم. آن مرد بلافاصله موضوع گم شدن چک را مطرح کرد و گفت: چک مذکور را در قبال طلبم دريافت کرده بودم و با آن مي خواستم همسرم را معالجه کنم، اما اکنون احساس مي کنم که با گم کردن آن بدبخت شدم چرا که نمي دانم چک متعلق به کدام بانک بود و نتوانستم براي مسدود کردن آن اقدام کنم، ضمن اين که صاحب اصلي چک را هم امروز نتوانستم پيدا کنم.
حرف هايش که تمام شد لبخندي زدم و گفتم چک شما در کف مغازه من افتاده بود گويا موقعي که مي خواستيد پول اجناس خريداري شده را بدهيد، متوجه افتادن آن نشده بوديد، با خوشحالي به طرفم آمد و صورتم را بوسيد و کلي تشکر کرد و گفت: از وقتي چک را گم کردم من و خانواده ام کلافه شديم و حتي با يکديگر به جر و بحث هم پرداختيم و مانده بوديم که براي تامين هزينه درمان همسرم چه کار کنيم، اما خدا خيرت بدهد و اميدوارم که از جواني ات خير ببيني که زندگي مان را نجات دادي.
پس از اين صحبت ها ناگهان به سمت آن طرف خيابان دويد و گفت الان برمي گردم، وقتي برگشت ديدم با ۲ عدد بستني به طرفم آمد و گفت: قابل شما را ندارد. باور کنيد خوردن اين بستني شيريني به مراتب بيشتري از ده ها ميليون پول برايم داشت.
خیلی جالبه!اصلا یک لحظه هم نباید ادم شک کنه،اونم یه کاسب.
البته توی این دور و زمونه همین هم غنیمته!
با تشکر از اقدام انساندوستانه مغازه دار، اولا جالب این است که ما چقدر مریض داریم و این که خیلی از این پولها که گم می شود را صاحب آن می خواسته برای معالجه به کار ببرد، جالبتر این که صاحب چک گفته: می خواستم همسرم را معالجه کنم! گویی ایشان پزشک هستندو پول را هم به خودشان بابت معالجه می خواسته اند بدهند. ثانیا کسی که چک را می خواسته نقد کند، باید مدرک شناسایی معتبر ارائه می داده و مغازه دار اگر خلاف کار نبوده باشد نمی توانسته در زمان کوتاهی که نمی دانسته چقدر است (چون فرض بر این است که چک در کوتاه ترین زمان مسدود می شود) بتواند مدرک جعلی یا فردی با مدرک جعلی را پیدا کند.ثالثا الان آنقدر دوریبن در بانک ها هست که از چند زاویه دماغ و دهن و سبیل مراجعان را متر می کنند که با شکایت صاحب مال می شود تصویر گیرنده را به دست آورده و با سابقه دارها مقایسه کرد، بنابراین نقد کننده چک باید ریسک بزرگی انجام دهد.
رابعا این روزها همه موبایل دارند و کسی که 12 میلیون قرض داده (پول یا جنس) حتما شماره های مختلفی از فرد منظور دارد و لازم نیست که او را با رفتن به مکان خاصی پیدا کند، اگر هم به فرض ایشان نام بانک را می دانست و فرد صادر کننده چک را هم نمی شناخت، باز هم نمی توانست مسدود کند، چون فقط صادر کننده چک می تواند این اقدام را انجام دهد.
در نهایت مگر آن چک حقی برای پیدا کننده آن ایجاد می کرده که ایشان مزه بستنی را ترجیج داده و شیرین تر از آن یافته است؟ در نهایت به نظر بنده اگر این داستان با این اشکالات تخیلی نباشد، خیلی بد نقل قول شده است.