ناكامي «الكامپ» به عنوان يك رسانه
اميرعباس تقيپور، با ارسال مطلبي به «تابناك»، در مورد نمايشگاه «الكامپ» آورده است: «نمايشگاه يک رسانه است. بسته به بزرگي و کوچکي نمايشگاه و بينالمللي بودن يا ملي و محلي بودنش، از قدرت جريانسازي هم برخوردار ميشود. دقيقا" مانند رسانههاي ديگر. حمايت دولت، حضور و مشارکت قطبهاي اقتصادي و صنعتي هم در اين جريانسازي و ترسيم دورنما و آينده حوزهاي که نمايشگاه در مورد آن بر پا شده، مهم است.
همچنين، آنچه در يک نمايشگاه به نمايش گذاشته ميشود، امکان قضاوت متخصصان و خبرگان فن را از برنامههاي به اجرا در آمده و پيشبيني آنچه اتفاق خواهد افتاد، به طور نسبي فراهم ميکند. قدمت و تداوم برگزاري يک نمايشگاه در دورههاي مشخص نيز از عواملي است که علاوه بر افزايش اعتبار آن، ارتقاي انتظارات مخاطبان تخصصي و عام و در نهايت رشد و توسعه صنعت مربوطه را به دنبال خواهد داشت.
همه اين ويژگيها يادآوري شد تا اين نتيجه را مرور کنيم که نمايشگاه، مهم است. نمايشگاه «الکامپ» يکي از پرمخاطبترين نمايشگاههاي تخصصي کشور است که متأسفانه پس از 13 دوره تجربه و آزمون و خطا، هنوز به جايگاه واقعي خود دست نيافته و به دليل عدم تدوين برنامهها و شيوهنامههاي اجرايي مشخص و هدفمند، با فراز و نشيبهاي زيادي روبهرو بوده است. به همين دليل هم به نظر ميرسد، سيزدهمين نمايشگاه به اصطلاح بينالمللي «الکامپ»، نتوانست به عنوان رسانهاي بزرگ و مؤثر در حوزه ICT به ايفاي نقش بپردازد.
اين در حالي است كه به رغم به يدک کشيدن عبارت بينالمللي، جاي بسياري از بزرگان داخلي اين صنعت در نمايشگاه خالي بود. وضعيت سالن دولت الکترونيک هم نشاندهنده عدم توفيق مسئولان دولتي نمايشگاه در جلب مشارکت ديگر سازمانهاي دولتي (به غير از وزارت بازرگاني و سازمان تأمين اجتماعي) بود.
عدم حضور شخص رئيسجمهور و بيشتر وزرا (به غير از وزراي بازرگاني و ICT) نيز امکان جريانسازي اين نمايشگاه را در حوزه فناوري اطلاعات و ارتباطات سلب کرد. البته مواردي از اين دست که ميتوان بيان کرد زياد است. مواردي که ذکر آنها، قطعا از اعتبار مورد انتظار نمايشگاهي که سيزدهمين سال آن برگزار شد بيش از اينها ميکاهد.
بايد توجه داشت كه بيتفاوتي بيشتر، وضعيت «الکامپ» را در سالهاي آتي وخيمتر خواهد کرد. بر عقلاي صنف و مديران اين بخش است که با پرهيز از بخشينگري و بزرگمنشانه به بررسي راههاي خروج از وضعيت فعلي و دستيابي به شرايطي پايدار در برگزاري اين نمايشگاه و تبديل آن به رسانهاي اثربخش، به مفهوم واقعي آن، اقدام کنند. قطعا بضاعت و داشتههاي اين صنعت، به رغم تمام مشکلاتش، چيزي نيست که در «الکامپ» سيزدهم و پيش از آن ديدهايم.
چرا باید شرکت های خصوصی ایرانی یا خارجی متری 250 یورو بابت شرکت در این نمایشگاه می پرداختند. مگر ما سودمان را به یورو می گیریم. تا کی فقط باید به فکر سود و کاسبی گذرا بود و فرصت های حضور را از دست داد؟؟




