حمایت از آشتیانی کار دست آمریکایی ها داد

سرویس بین الملل ـ  در حالی که کشورهای غربی در ماه گذشته، فشار خود را به ایران برای مجازات زنی که محکوم به قتل و اعمال منافی عفت است، به اوج خود رسانده بودند، طرح این مسأله از سوی رئیس جمهور ایران ـ که در آمریکا نیز زنان و مردان زیادی مجرم به اعدام محکوم می شوند ـ دردسر تازه ای برای آمریکایی ها درست کرده است.

به گزارش «تابناک»، برخی رسانه های غربی از جمله دیلی تلگراف خبر داده اند، در تازه ترین مورد در ایالت «ویرجینیا»، خانمی به نام «تریسیا لوئیز» که متهم به اجیر کردن دو مرد برای قتل شوهر و فرزندش است، در ساعت 9 امشب اعدام خواهد شد و این در حالی است که بر پایه نظر متخصصین روانشناس، وی تعادل روحی نداشته و مشکل ذهنی و روانی دارد.

«روبرت مک دالن»، فرماندار این ایالت در این باره گفته که مجازات تریسیا قطعی است، چرا که وی هیچ دلیلی برای تبرئه خود نیاورده است؛ بنابراین، امروز به دار آویخته خواهد شد. این در حالی است که تریسیا لوئیز، گویا خودش هم به مجازات خود راضی است و در مصاحبه ای در این باره گفته که من عمیقا از اینکه جان دو نفر را که دوستشان داشته ام گرفته ام، ناراحتم.

بنا بر این گزارش، دادگاه ویرجینا «لوئیز» را به عنوان سردسته این جنایت و کسی که این جنایت را سازماندهی کرده، به اعدام محکوم نموده است.

علاوه بر این گزارش، دیلی تلگراف، آماری از مجازات اعدام در آمریکا منتشر کرده است که آگاهی از آن برای کسانی که حکم قصاص نفس را مخالف حقوق بشر می دانند، جالب توجه است.

از آغاز سال 2010، 3261 نفر در آمریکا در فهرست مجازات مرگ قرار گرفته اند. در این میان، این تعداد 61 زن قرار دارد. مجازات مرگ انجام شده در تگزاس، تنها463 نفر بوده است و هنوز در 35 ایالت از مجموع ایالات آمریکا، مجازات اعدام اجرا می شود.

توجه به این گزارش نشان می دهد که فشار غرب بر ایران و تبدیل کردن یک محکوم به قتل به یک قهرمان در رسانه های غربی، تنها یک بازی سیاسی و در واقع ابزاری برای مجبور کردن ایران به پیروی از استانداردهای دوگانه و ریاکارانه غربی است؛ استانداردهایی که حتی بر پایه معیارهای غربی نیز منصفانه و عادلانه نیست، بلکه در بزنگاه هایی مانند موضوع خانم آشتیانی در ایران، به ابزار فشاری علیه کشورهای دیگر تبدیل می شود، وگرنه از آغاز هم مشخص بود که مسأله خانم آشتیانی، مربوط به حقوق داخلی کشورهاست که کشورهای غربی آن را بهانه نقض حقوق بشر در ایران کردند.

حال با توجه به این گزارش، چرا مدعیان ایرانی و غربی حقوق بشر در این باره سکوت کرده اند؟ چرا در این باره کمپین راه نینداخته اند؟ آیا این نشان دهنده بی صداقتی آنان نیست؟!