موج مهاجرت معکوس از آمریکا
با نزدیک شدن ایالات متحده به ۲۵۰ سالگی خود، عنوان «ملت مهاجران» ممکن است نیازمند بازنگری باشد. بر اساس تحقیقات، در سال ۲۰۲۵ این کشور شاهد خروج خالص حدود ۱۵۰ هزار نفر بوده است؛ رقمی که نخستین بار از دهه ۱۹۳۰ ثبت میشود و انتظار میرود این روند ادامهدار و حتی شدیدتر شود. پژوهشگران این تغییر را نشانهای از یک بازآرایی عمیق اقتصادی و سیاسی در آمریکا میدانند.
خروج حدود ۱۵۰ هزار نفر در سال ۲۰۲۵
در ۹ مه، جسی در ۴۱ سالگی و جس یاستاد در ۴۵ سالگی در کنفرانس «مهاجرت به خارج» در سن دیگو شرکت کردند تا درباره ترک ایالات متحده اطلاعات کسب کنند. آنها نمونهای از موج «مهاجرت معکوس» هستند. وال استریت ژورنال گزارش داده است که آمریکا در سال ۲۰۲۵ با خروج خالص حدود ۱۵۰ هزار نفر روبهرو شده است.
در حالی که دولت بخشی از این روند را به سیاستهای اخراج نسبت میدهد، شواهد از یک تغییر ساختاری گستردهتر حکایت دارد: شهروندان آمریکایی در حال ترک کشور با نرخ بیسابقهای هستند. دادههای بیش از ۵۰ کشور نشان میدهد که تمایل آمریکاییها برای مهاجرت به خارج افزایش یافته و ورود آنها به کشورهای اتحادیه اروپا به بالاترین سطح رسیده است. همچنین درخواستهای لغو تابعیت در سال ۲۰۲۴ حدود ۴۸ درصد رشد داشته است.
جرایم خشونتآمیز، هزینههای زندگی و تنش سیاسی
عنوان «ملت مهاجران» که توسط جان اف کندی رایج شد، اکنون با چالش مواجه شده است. سان لین، پژوهشگر مستقر در شانگهای، معتقد است این «جریان معکوس جمعیت» نتیجه عدم توازن اقتصادی و مشکلات حکمرانی است. یکی از عوامل کلیدی، شکاف طبقاتی است؛ بهطوری که سهم طبقه متوسط در آمریکا از ۶۱ درصد در سال ۱۹۷۱ به ۵۱ درصد در سال ۲۰۲۳ کاهش یافته است.
تنشهای سیاسی نیز نقش مهمی دارد. در کنفرانس «Move Abroad»، ۸۹ درصد شرکتکنندگان دلایل سیاسی را عامل تصمیم خود برای ترک کشور اعلام کردند. تغییرات سیاستی در حوزه حقوق اجتماعی و انتخابات نیز از نشانههای «عقبگرد» در آمریکا عنوان شده است. در همین حال، تغییرات جهانی باعث شده استعدادها به سمت کشورهای جنوب جهانی، کانادا و استرالیا حرکت کنند.
بر اساس دادهها، علاقه نیروهای کار خارجی به مشاغل آمریکا در آوریل ۲۰۲۶ به ۱.۴ درصد کاهش یافته که پایینترین سطح از سال ۲۰۲۰ است.
آمریکا بدون مهاجران چگونه خواهد بود؟
مهاجران نقش مهمی در اقتصاد آمریکا دارند و در سال ۲۰۲۴ حدود ۱۹.۲ درصد از نیروی کار را تشکیل میدادند. نیویورک تایمز گزارش داده است که شرکتهای ساختمانی با کمبود نیروی کار مواجهاند و برخی بیمارستانها نیز تحت تأثیر سیاستهای مهاجرتی با کمبود پزشک روبهرو شدهاند.
مؤسسه بروکینگز برآورد کرده است کاهش مهاجرت میتواند رشد تولید ناخالص داخلی را بین ۰.۱۹ تا ۰.۲۶ درصد کاهش دهد و ۴۰ تا ۶۰ میلیارد دلار از هزینههای مصرفکننده در سال ۲۰۲۵ بکاهد. جاستین گست از دانشگاه جورج میسون نیز هشدار داده است که از دست رفتن مهاجران تحصیلکرده و کارآفرین به معنای تضعیف موتور اصلی نوآوری در آمریکا خواهد بود.
بحران اعتماد؟
مهاجرت معکوس، مفهوم «استثناگرایی آمریکایی» را به چالش کشیده است. بروکینگز تأکید میکند که کاهش حمایت از مهاجران میتواند به هسته اصلی تصویر استثنایی آمریکا آسیب بزند.
کیتلین جویس از دانشگاه تمپل نیز به وال استریت ژورنال گفته است که این روند، باور سنتی مبنی بر اینکه «همه خواهان مهاجرت به آمریکا هستند» را تضعیف میکند. یک نظرسنجی گالوپ نیز نشان میدهد تمایل جهانی برای مهاجرت به آمریکا به ۱۵ درصد کاهش یافته که پایینترین سطح در ۲۰ سال گذشته است، در حالی که این رقم در سالهای ۲۰۰۷ تا ۲۰۰۹ حدود ۲۴ درصد بوده است.
