سرگیجه مسئولان پیرامون قانونی که طی ۸۰ سال تنها پسرفت داشته!
سخنگوی سازمان ثبت احوال کشور گفت: همه زنان ایرانی که با اتباع خارجی ازدواج می کنند، حتما باید از استانداری ها، مجوز یا پروانه ازدواج با اتباع خارجی را بگیرند.
به گزارش «تابناک»؛ این خبری بود که ساعاتی پیش روی خروجی خبرگزاری ها قرار گرفت و واکنش های مختلفی به دنبال داشت؛ واکنشهایی همراه با تعجب، از این رو که کسی باور نمیکرد، ازدواج برای زنان به جز رضایت والدین، به مجوز دیگری نیاز داشته باشد. آن هم مجوزی با نام پروانه ازدواج که وزارت کشور متولی صدور آن است، نه مجوزهای بهداشتی یا پیشگیرانه و مسائلی از این دست.
اما این مجوز چیست، از کجا آمده، چرا استانداری ها آن را ارائه میدهند، آیا با قوانین کلان همخوانی دارد و اصولا فایده اش چیست؟ اینها بخشی از سؤالات فراوانی هستند که با انتشار این خبر در افکار عمومی مطرح شدند؛ پرسش هایی که تنها پاسخ یکی شان را میشود در سخنان سخنگوی سازمان ثبت احوال کشور یافت.
آنجایی که سیف الله ابوترابی میگوید: «استانداران از سوی وزیر کشور این اختیار را دارند که برای زنان ایرانی که با مردان اتباع خارجی ازدواج می کنند، مجوز یا پروانه ازدواج صادر کنند. حسن گرفتن این مجوز این است که این زنان ایرانی می توانند برای فرزندان خود که حاصل ازدواج با اتباع خارجی است، گواهی ولادت اتباع خارجی دریافت کنند.»
بدین ترتیب مشخص میشود که حسن دریافت گواهی ازدواج، صدور گواهی ولادت برای فرزندان احتمالی حاصل این ازدواج است! امتیازی که نمیتوان فقدان آن را تصور کرد، چون پذیرفته نیست کودکی متولد شود و برایش گواهی ولادت صادر نشود؛ چه گواهی ولادت اتباع ایرانی و چه از نوع دیگر.
این در حالی است که میدانیم مشکل بزرگی که کودکان حاصل چنین ازدواجهایی با آن مواجه هستند، نه گواهی ولادت، که صادر نشدن شناسنامه ایرانی برای ایشان است. مشکلی که موجب شده فرزندان حاصل ازدواج زنان ایرانی و اتباع خارجی که شمارشان کم هم نیست، از تمامی حقوق اتباع ایرانی (به جز تحصیل که تحت شرایطی برای ایشان فراهم است) محروم بمانند.
معضلی بزرگ که موجب شده بسیاری از این کودکان در بی هویتی کامل قرار گرفته و رفع و رجوع مشکل پیش رویشان، ضرورتی انکار ناشدنی باشد؛ موضوعی که ظاهرا کسی علاقه مند به پیگیری آن نیست، به ویژه مسئولان سازمان ثبت احوال کشور، نمایندگان مجلس شورای اسلامی و دولتمردان.
این را میشود از کنکاش در خصوص سخنان ابهام آفرین سخنگوی سازمان ثبت احوال دریافت که ما را به قانونی در سال 1316 میبرد؛ قانونی که در 23 مرداد آن سال به تصویب رسیده و در ماده 17 آن، این گونه آمده: «ازدواج زن ايراني با تبعه خارجي در مواردي هم كه مانع قانوني ندارد، موكول به اجازه مخصوص از طرف دولت بوده و دولت بايد در هر نقطه مرجعي را براي دادن اجازه معين نمايد. هر خارجي كه بدون اجازه مذكور در فوق، زن ايراني را ازدواج نمايد به حبس تأديبي از يك سال تا سه سال محكوم خواهد شد.»
قانونی که بعدها در سال 1345 تغییراتی به خود دیده و در قامت قوانین مدنی به اجرا درآمده؛ اما مجازات حبس تادیبی از آن حذف شده و از آن تاریخ تا به امروز، بی آنکه اشکالات عدیده اش رفع و رجوع شود، گاه تغییرات کوچکی را تجربه کرده و بس؛ قانونی که توجه در مفاد آن نشان میدهد، موضوعات مهمی مانند پرهیز از ازدواج مردان متأهل تبعه خارج با زنان ایرانی، در شکل گیری آن نقش اساسی داشته است.
از جمله نکات مهم دیگر گنجانده شده در این قانون، ضرورت مسلمان بودن مرد خارجی یا به تشرف اسلام در آمدن وی بوده که در سال 45 به قانون قدیمی سنجاق شده و در کنار آن، مواردی مانند نداشتن سوءپیشینه و امثال آن موجب شده که وزارت کشور مرجع اجرای این قانون و صادر کننده گواهی ازدواج باشد؛ وظیفه ای که ظاهرا به مانند این قانون، مدت هاست رنگ و رویش رفته و گرد و غبار فراموشی آن را گرفته است.
فرجام تلخ قانونی که ظاهرا قرار نیست اشکالاتش رفع شود و حتی آنقدر مهجور مانده که سخنگوی ثبت احوال مجبور میشود آن را یادآوری کند و مردم نیز با شنیدنش، متعجب میشوند؛ قانونی که طی هشتاد سال باقی مانده اما تنها پسرفت داشته است؛ پسرفتی از جنس برداشتن حبس برای سرپیچی کنندگان از این قانون که اگر رخ نداده بود، چه بسا با معضل انبوه فرزندان بی هویت ناشی از چنین ازدواج هایی مواجه نبودیم!
"حسن گرفتن این مجوز این است که این زنان ایرانی می توانند برای فرزندان خود که حاصل ازدواج با اتباع خارجی است،گواهی ولادت اتباع خارجی دریافت کنن"این حسن نیست این بدبختی برای کشور ماست که بیگانگان در این کشور زاد و ولد کنند و ما مشکل بیکاری و ترافیک و کمبود آب و آلودگی هوا داشته باشیم
| 
مشکل بیکاری و کمبود آب و آلودگی هوا به زاد و ولد زن هموطن شما و حتی بیگانگان!!! ربطی نداره چرا فکر می کنند این مشکلات محله های بد نام مثل هرندی یا شوش به مقدار زیاد تحت تاثیر این ازدواج هاست ؟بروید آمار یگیرید ببینید چه تعدادی از اینها ایرانی هستند؟یا فرزندان آتباع بیگانه؟راه حل اساسی ارائه دهید ؟ای روشنفکران وحقوقدانها ؟ازتجربیات سایر کشورها استفاده کنید.چطورکه بیشتر سیاستمداران وبازیگران سینما ی ایرانی می روند فرزندان شان را درکشورهای غربی بدنیا می آورند وبه واسطه این مسئله تبعیت آن کشور را می گیرند ولی ازدواج زن ایرانی با مرد غیر ایرانی هیچ تعهدی برای ایران درمقابل فرزندان آنهاایجاد نمی کند؟آیا این جز تحقیر زن ایرانی وبی ارزش قلمداد کردن اوست؟ 
| این افراد غیر قانونی هستند. اون ایرانی که میره کشور دیگه قانونی میره. قانونی. در ضمن زن های زیادی از روی فقر به ازدواج اتباع خارجی در می آیند (فروخته می شوند) که اگه به فرزنداشون شناسنامه داده بشه چراغ سبزی به میلیون ها اتباع بیگانه هست که با ازدواج با زن ایرانی میتونن تابیعیت ایرانی بگیرند. .اون وقت دیگه سنگ روی سنگ بند نمیشه. در ضمن قوانین ایران رو با توجه به ویژگی های جغرافیایی این منطقه خاورمیانه بسنجید که وسط آتیشه نه با کشورهای اسکاندیناوی. . .
| برادر عزیز کسانی که در ایران می ایند و ازدواج میکنند یک مشت متهجر عقب مانده اند نه ایرانی هایی که تمام مغزهای ان ها به کشورهای غربی می روند. همان کشورهای غربی ابتدا انسان ها را پالایش و سپس ویزای اقامت میدهند . مگر هر متهجری می تواند در انجا ساکن شود. ان زنی که حاضر است با یک متهجر ازدواج کن همان بهتر که ایرانی نباشد 
| طبق آمارهای رسمی غربی ها ایرانی هایی که در کشورهای اروپای غربی هستند متوسط تحصیلاتشون از متوسط تحصیلات خود مردم کشورهای غربی بالاتر است. یعنی این ایرانی ها حضورشون در این کشورها برای آنها سود و منفعت است اما بیشتر افغانی هایی که به ایران هجوم میاورند همگی بیسواد و بی خاصیت هستند و بعضا حتی جنایتکار و خلافکار. آیا باید اینها را با یکدیگر مقایسه کرد؟ کسی که چنین می کند تنها بی مغز بودن خودش را نشان می دهد. جوانهای ما بعلت بیکاری و وضعیت بد اقتصادی نمیتونند ازدواج کنند بایدم اتباع خارجی بیان با دختران ایرانی ازدواج کنند هر کس دلش خواست با هر کس اهل هر جایی می تواند ازدواج کند، و نباید این باعث شود وی از حقوقی محروم گردد.این اعمال مصداق نژادپرستی است.
مگر تمام ایرانی ها از یک نژادند؟ در این کشور سفیدپوست، سیاهپوست، سبزه و گندمگون زندگی می کنند که ظاهر و خصوصیات فنوتیپی اکثر ایشان در دو گزینه اخیر می گنجد و به وضوح نشان برخورد اقوام و نژادهای گوناگون در قرون پیشین هستند.
من خودم با تبعه یک کشور بیگانه ازدواج کرده ام. به محض ثبت ازدواج در قبال ارائه ی سند ازدواج و اسناد و مدارک شناسایی مجوز اقامت می دهند. در آغاز مجوز نمی دادند ولی با تغییراتی که در قانون به عمل آمد دیگر نیازی به اجازه نیست. به فرزند من اینجا تابعیت این کشور اعطا شده و هیچ مشکلی هم برای یک تبعه خارجی بخصوص ایرانی ایجاد نمی شود. امیدوارم کشور من هم روزی حق ازدواج خانم ها را به رسمیت بشناسد و فرزندان آنها و خود آنها تابعیت کشور خود را با ازدواج با یک تبعه خارجی از دست ندهند. بهتر بود نویسنده بیشتر روی قانون بررسی می کرد و بعد خبر و نظر می نوشت!!!! چرا انقدر دلتون برای اتباع بیگانه میسوزه..دلتون میخاد نسل ایران کاملا عوض بشه و دیگه ایرانی باقی نمونه..میدونم تایید نمیکنی حالا که تعداد زیادی ازدواج با اتباع دیگر کشورها را داریم بدون پیش داوری یک بررسی لازم است تا ببینیم این خانواده ها چه وضعی دارند. چنانچه خانواده های تشکیل شده علیرغم محدودیت ها به سامان باشند، هیچ دلیل عقلی برای سنگ اندازی وجود نخواهد داشت. اتباع افغان جای کسی را تنگ نکرده اند و معمولا به کارهایی مشغولند که جوانان ما حاضر به انجامش نیستند. فکرش را بکنید در وضعیتی قرار میگرفتید تا در سن کم مجبور بودید برای معاش خانواده سالها دور از آنها و در کشوری غریب بدون امکان ازدواج زندگی و کار کنید. باز هم همینطور قضاوت میکردید؟ چرا وقتی دختران ایرانی با غربی های بعضا غیر مسلمان ازدواج میکنند کسی رگ غیرتش بالا نمی آید؟ بنظر من ازدواج با اتباع کشورهای مسلمان همسایه در دراز مدت به نفع مسلمانان است همانطور که بسیاری از بزرگان ما حاصل اینجور ازدواج ها هستند. توجه داشته باشید که در اسلام منعی برای این ازدواج ها وجود ندارد. روزی را هم خدا میدهد و ربطی به دولت ها ندارد.