اسراف کارترین مردم دنیا کدامند؟

اشکال کار در اینه که برخی افراد اساسا برای بیشتر خوردن حرص میزنن. اگر عادت کنند کمی کمتر در ظرف بریزند و اگر لازم بود دوباره ظرف رو پر کنن خیلی خیلی کمتر اسراف خواهد شد. من بارها در مراسم دولتی و غیر دولتی شاهد عطش برخی افراد در هرچه بیشتر پر کردن ظرف غذاشون بودم و تعجب کردم که اینها این حجم خوراک رو چطور در معده جا میدن و تنگی نفس نمیگیرن. برخی هم اصرار دارن همه خوراک های موجود در روی میز را با هم میل کنند که در بیشتر مواقع به دلیل عدم همخوانی خوراک ها ظرف قبلی رو نیمه کاره رها و سراغ ظرف جدید میروند. شک نکنید دور ریز و اسراف خوراک خشم خداوند را بهمراه دارد. کافیه زمانی که حرص اسراف سراغ ما میاد به اون عکسی فکر کنیم که لاشخوری منتظر مرگ کودک آفریقایی بر اثر سوء تغذیه بود.

قرن ها محرومیت ، کمبود و قحطی های متعدد در تاریخ یک ملت ، او را به مردمی نگران از گرسنگی تبدیل می کند.و این نگرانی منشاء حرص و ولع او در رسیدن به منابع غذایی است. شاید همانطور که در گزارش فائو هم امده بهترین راهکاربرای مقابله با اسراف در مصرف غذا، کارهای فرهنگی باشد.باید مردم برای چگونه خوردن و چگونه بهره مند شدن از منابع غذایی اموزش ببینند.به علاوه شیوه های سرو غذا در رستونها نیز باید اصلاح شود. مثلا اینکه در یک وعده غذای نهار در یک رستوران در کشور خودمان به اندازه 1/5 تا 2 برابر نیاز بدن به انرژی و کالری، غذا سرو می شود، خود هم یک نوع اسراف است و هم سبب چاقی و بسیاری بیماریهای مرتبط با سوء تغذیه می شود. اصلا خود چاقی در یک جامعه ،یک اندیس و شاخص از اسراف در مصرف مواد غذایی است.

چقد بدم میاد از مدل سلف سرویس. طرف توی بشقابش سوپ و هندونه و کباب و ماست و ... روی هم میریزه بعدشم نصفشم نمیخوره!توی سلف سرویس اسراف خیلی زیاده. به درد ایران و ایرانی جماعت نمیخوره! شاید به درد همون کشورهای پیشرفته بخوره.