احراز هویت یک شهید، پس از ۳۳ سال

خانواده های شهدا چشم وچراغ این ملت هستند

روحش شاد

عکس دومی خیلی معنی داره.

دیدن این صحنه ها بغض رو در گلویم زنده کرد

متاسفانه با اينكار داغ مادران و بستگان را دوباره تازه مي كنيد كه با توجه به گذشت زمان كار درستي نمي باشد . من خودم برادر شهيد هستم كه برادرم در سومار مفقود الاثر شد بعداز دو سال پلاك اش را آوردند كه ما مراسم گرفتيم و پدر خدا بيامرزم از بس گريه كرد بينايي اش را تا حدودي از دست داد و مادرم مريض شد و بعد از 15 سال يك مشت استخوان را دوباره بعنوان جسد شهيد مي خواستند تحويل بدهند كه ما با توجه به اينكه قبلا" پلاك را آورده بودند تحويل نگرفتيم الان مادرم فقط يادش مي كند و خوابش را مي بيند و برايش فاتحه مي فرستد و آرامش خود را بدست آورده . حالا نمي دانم نيت آنها از اينكار چيست الله و اعلم .

سلام به روح پاک ومقدس جوانان وطنم دایی منم اوایل جنگ رفت به جبهه منطقه سومار ودیگه برنگشت فقط عکسی به یادگار ازش دارم ک گذاشتم تو اتاقم.. مادربزرگم ومادرم فقط چشم انتظارن ک یروز خبری از دایی عزیزم بیاد...بغضم گرفت کاش حداقل استخوناتو پیدا میکردن کجا موندی...دایی شهیدم کاش قبری داشتی تا دیگه نبینم غصه ی انتظارو تو چشای مادرم ومادربزرگ چشم به راهم...روحت قرین آرامش وجایگاهت بهشت برین..(زهرا از تکاب)

ازاستخوانهای پوسیده این شهیدان شرم کنندمدیرانی که حاضرنیستندازمال دنیا بگذرند.اینهاازعزیزترین چیزهایشان گذشتند.جان مال فرزند وهمسر.خانواده پدر ومادر.تمام داشته هایشان رابرای خاک وطنشون دادند.خدایامارایک لحظه بحال خود وامگذار

خداوند به خانواده هاشان صبر عطا فرما
خدا رو شکر که مادرش از چشم انتظاری دراومد و با حضور سر قبر شیرمردش کمی تسکین پیدا می کنه

احراز نه اهراز

دلم گرفت من همان سالها در جبهه های جنوب بودم و میدانم ....