حکایت قهرمانی که پس از مرگ نیز دیده نشده!

گویی ناشکری کرده‌ایم و حال باید تاوانش را بدهیم، وگرنه تا پیش از این، در چنین مواقعی از اهمیت دادن به افراد پس از مرگشان می‌نالیدیم و توقع داشتیم، در زمان حیات افراد به دادشان برسند، نه پس از مرگشان؛ غافل از آنکه شاید روزی را شاهد باشیم که قهرمانانمان پس از مرگ هم دیده نشده و مورد توجه قرار نمی‌گیرند.

به گزارش «تابناک»، از حادثه دردناک ریزش دیوار بر سر معلم دبستان روستای نوک‌جو مدتی نسبتا طولانی می‌گذرد و در این مدت، زوایای مختلف حکایت فداکاری این معلم و زندگی شخصی این قهرمان به روایت های مختلف گفته شده و بر شیرینی ها و تلخی های ماجرا افزوده؛ اما همه اینها هم نتوانسته به رفاه خانواده این قهرمان فداکار در فراق وی منجر شود.

حالا همه می‌دانیم که حمیدرضا گنگوزهی، معلم جوان دبستان 55 نفری روستای نوک‌جو در مرز کشورمان با پاکستان ـ که در نیمه فروردین ماه سه تن از دانش آموزان را از ریزش دیوار نم کشیده نجات داد و خود به جای ایشان به ابدیت پر گشود ـ همسر و فرزندانی دارد که جای خالی او را به شدت احساس می‌‌کنند.

همسری که دانشجوی کارشناسی ا‌ست و در خانه اجاره ای از دو دخترشان مراقبت و پرستاری می‌کند و حالا که در سوگ شوهر نشسته، تأمین مخارج زندگی، به ویژه هزینه یکی از فرزندانش که بیمار است و مراقبت بیشتری نیاز دارد، برایش دشوارتر از پیش شده، زیرا مرحوم گنگوزهی از جمله معلمان خرید خدمت بود، نه استخدامی آموزش و پرورش.

همچنین همه می‌دانیم که قهرمان مدرسه نوک‌جو به مانند بسیاری از آموزگاران خرید خدمتی، جز یک ماه، مابقی حقوق خود را دریافت نکرده بود و در این مدت، حتی تعطیلات نوروزی، این خانواده از جیب خورده بودند. البته نمی‌دانیم که معوقات این آموزگار اکنون پرداخت شده یا خیر، هرچند توقع داشتیم که مرگ این معلم قهرمان به دایر کردن حقوق و مستمری وی برای خانواده اش منجر شود که ظاهرا توقع زیادی بوده و هست.


این در حالی است که قهرمان این ماجرا بهترین معلم برای تدریس فداکاری و ایثار به همه ایرانیان و برترین نمونه برای اثبات شایستگی های معلمان ایرانی بوده و هست و بنابراین، بی توجهی به وی معانی زیادی خواهد داشت. آنقدر که اگر بشنویم تا سال ها و دهه ها معلمان بی توجهی به خانواده گنگوزهی را نماد بی توجهی مسئولان به قشر معلم و حتی مسئولیتی ایشان در حوزه آموزش و پرورش می‌خوانند، جای شگفتی نخواهد داشت.

تلخ تر آنکه روایت زندگی شخصی این قهرمان نیز منتشر شده و همه، از جمله مسئولان آموزش و پرورش از مستأجر بودن و بیماری یکی از فرزندان این نیروی حق التدریسی ـ که طبعا حقوق ناچیزی دریافت می‌کرده ـ آگاه اند و هیچ کاری برای تغییر این شرایط  انجام نمی دهند.

در چنین شرایطی جای خوشحالی دارد که می‌بینیم جمعیت امداد دانشجویی ـ مردمی امام علی(ع) جور ایشان را کشیده و با فراخوانی تلاش کرده این خانواده را خانه دار کند؛ تلاشی که با همراهی و همدلی مردم عزیز کشورمان، با گرد آمدن کمکی به ارزش مادی 148 میلیون تومان و ارزش معنوی غیر قابل محاسبه، به تازگی به ثمر نشسته و طی روزهای ابتدایی هفته پیش روی، به انتقال سند به نام این خانواده خواهد رسید و فرجام خواهد یافت.

آن گونه که مسئولان جمعیت امام علی گفته‌اند، منزل تهیه شده در شهر خاش واقع است و به نام دو دختر و همسر زنده یاد حمیدرضا گنگوزهی خواهد شد. هدیه ای از جانب مردم نوع دوست ایرانی به خانواده ای که یکی از قهرمانان این آب و خاک از جمع صمیمی شان به آسمانها پر کشیده و تلاش برای فراهم آوردن رفاهی نسبی برای ایشان، چه بسا کمترین کاری است که می‌توان برایشان کرد.

حال آنکه مسئولان از قافله کمک رسانی به دست اندرکاران جمعیت امام علی برای خرید خانه برای خانواده مرحوم گنگوزهی هم جا ماندند تا ثابت کرده باشند، تغییر رویه‌ داده‌اند و پس از مرگ چنین قهرمانی هم به فکر جبران مافات نمی‌افتند؛ رویه ای که امیدواریم شکسته شود و به زودی شاهد برقرار شدن مستمری این خانواده، پذیرفتن قصور مسئولان در بیمه نکردن این معلم و پرداخت حق بیمه به خانواده وی، عملی شدن وعده استخدام همسر آن مرحوم و تصمیماتی از این دست باشیم تا ثابت شود که دست کم حمید گنگوزهی، معلم مدرسه نوک‌جو پس از مرگ غرور آفرینش دیده شده است!