آیا پیرمردها توان کار کردن در سربالایی پسابرجام را دارند؟!
مواضع تازه علی لاریجانی درباره زمان لازم برای ثمر دادن برجام، این باور را برای برخی ناظران متبادر ساخته که آیا سیاستمدار نیز قائل به امکان ایجاد تغییرات مثبت اقتصادی در کوتاه مدت نیست یا صرفاً در یک تاکتیک سیاسی، برای حمایت از دولت یازدهم در این مقطع حساس شکلگیری مجلس آینده، تحقق تحول اقتصادی را به زمانی که در عمر این دولت نمیگنجد، موکول کرده است؟
به گزارش «تابناک»، علی لاریجانی در تازهترین موضعگیریاش درباره شرایط اقتصادی کشور به صراحت عنوان کرده است: «برون رفت از مشکلات زیاد ناشی از تحریم از دهه گذشته در کشور و در نتیجه آن رکود به تولید و اقتصاد خسارات بسیاری وارد کرده که جبران آن، زمانبر است. اگر بخواهیم مشکلات فعلی کشور را رفع و شرایط را برای آبادانی فراهم کنیم، باید رشد اقتصادی داشته باشیم و تحقق این مهم هم مستلزم تولید محوری است».
موضع تازه لاریجانی یادآور اظهارات بسیاری از دولتمردان است که ابتدا بر همان شعار تحول اقتصادی ظرف صد روز تأکید داشتند، سپس رفع مشکلات اقتصادی را مستلزم دستیابی به توافق هستهای و رفع تحریمها نمودند و اکنون از زمانی طولانی برای تغییرات مثبت اقتصادی و عینیت یافتن این تغییرات برای عموم مردم سخن به میان میآورند.
هرچند از برخی مسئولان، انتظاری .جز وعدههای بیسرانجام پیرامون تحول اقتصاد ایران نمیرود و با وجود شعار سال، امید جدی به برخی کارگزاران کشور برای اقدام و عمل اثربخش در حوزه اقتصادی وجود ندارد، اینکه علی لاریجانی نیز با این گروه همراه شود و اعتبارش را بر دفاع از مجموعهای صرف کند که وعدههای اقتصادیشان هیچ سررسیدی ندارند، چندان قابل هضم نیست.
آنچه مسلم است، همان گونه که پیش.تر اشاره شد، عقبه انتخابهای سیاسی مردم، تصمیمات و رویکردهای اقتصادی است و پس از چالشهای اقتصادی در چند سال اخیر، این دغدغه به عنوان اصلیترین معیار انتخاب برای طیف وسیعی از مردم مدنظر قرار گرفته و طبیعتاً بهبود شرایط کسب و کار و رونق اقتصادی میتواند در جهتدهی به نگاه سیاسی مردم تأثیر عمیقی داشته باشد؛ اما وقتی توان تغییرات بنیادین وجود ندارد، میتوان با دوره حسِ تعلیق به وجود آورد.
اگر نگاه بلندمدت به بهبود فضای اقتصادی داشت و مردم را به امید تحول طی پنج یا شش سال آینده در حسِ تعلیق نگه داشت، عملاً بخشی از افکار عمومی خود را ملزم میدانند که حیات سیاسی برخی را برای چهار سال دیگر تمدید کنند، بدون آنکه در چهار سال اول، اتفاق مهمی در سفره مردم اتفاق افتاده باشد و تحول از نمودارها خارج شود و در کسب و کار مردم قابل لمس باشد.
این در حالی است که بنا بر نظرسنجی نوروزی «تابناک»، طی پنج روز 32545 تن در آن شرکت کردند، 61.47 درصد مردم یعنی قریب به اتفاق رأی دهندگان، همان دغدغهای را داشتند که رهبر انقلاب به عنوان شعار سال انتخاب کرد و در واقع خواستار بهبود سریع شرایط اقتصادی در سومین سال دولت یازدهم و نخستین سال دوران پسابرجام شدند.
دوران پسابرجام، دوران کار سخت و نفسگیر است؛ دورانی که شاید شبیه به مسابقه «سنگنوردی سرعت» باشد. هرچند تجربه و تخصص در پیمودن سریع مسیر بسیار مهم است، برای سریع رسیدن به هدف، باید نیروی جوانی و اراده مستحکم داشت؛ بنابراین، پیرمردهایی که انگیزهای ندارند، محال است بتوانند به ارتفاع برسند، حتی اگر دوستانشان دست روی کرنومتر بگذارد و تا ابد به ایشان وقت دهند.
البته شاید یک دوست نه از بابت رفاقت، بلکه برای حفظ مسئولیت کرنومتر، چنین اقدامی را در حق پیرمردها کند. در این بازی شاید کرنومتر موقتاٌ در دست مسئولش بماند، ولی قطعاً پیرمردها به بالای دیوار سنگی نمیرسند. باید دید در سربالایی پسابرجام در سایه چنین زمانخریدنهایی، پیرمردها اساساً توان کار کردن را دارند؟!
بزرگترین مشکل دولت را بنده می گویم:
آقای روحانی آدم خوبی است. اما در کار خلاقیت ندارد.
وقتی خلاقیت نباشد هیچ اتفاقی نمی افتد. نه امروز نه صد سال دیگر.
ماشاالله از رو نمیرید...
من طبق قانون کار، حقوق میگیرم. این دولت توی افزایش حقوق کارگرها به مراتب بدتر از دولت قبل اعلام کرد و حتی نماینده کارگرها هم توی جلسه تعیین حقوق نبودند. خدایی اش 14 درصد یا کمتر تورم داشتیم که اینها امسال 14 درصد گذاشتند روی حقوق کارگرها؟!
دولتی که وزیرش تیلیاردر و کارخانه دار بوده باشه، معلومه براش مهم نیست من پایه حقوقم 50 تومن کمتر یا زیادتر بشه.
می بینی مشکل صد روز و هشت سال نیست. اینا اصلاً فازشون یک چیز دیگه است
وقتی هیچی خرید و فروش نشه، معلومه که تورم هم کم میشه. وقتی خونه به عنوان یکی از صنایع مادر چند سالخ کاملاً بازارش قفل شده و انگار قرار نیست هیچ وقت از رکورد خارج شه، معلومه تورم میاد پایین اما در عوض اقتصاد کامل می خوابه!
تا فساد اقتصادی و مالی و رانت و دلال بازی و غیره هست همینه که هست !!
تحریم ها که همش فرصت بوده البته برای امثال زنجانی ها!!!
اول دولت - هنوز سال شروع نشده 20 درصد رانی درست میکند
دوم بهره بانکی بالا هم برای سپرده گذار و هم برای گیرنده تسهیلات
سوم - بروکراسی اداری طولانی مدت
.چهارم کارمندی که در یک اداره کار میکند با یک حقوق یک .یا دومیلیون نمیتواند بهره ور باشد
پنجم همه جسارت نباشد ولی واقعیت تلخ برای ایران این است که هیچ کس ناسیونالستیم نیست...
ششم نبودن متخصص در سیستم مدیریتی
اداره کردن کاری ندارد مدیریت کردن خیلی هم سخت نیست
هفتم وقتی در یک مملکتی افکار ش این باشد که بورس ارز درست کنند وخرید فروش راه بیندازند اینها میخواهند رشد اقتصادی داشته باشند متاسفانه نه
با همین دلیل ساده ثابت میکنم پیشرفتی نخواهیم داشت چون هیچ وقت به افراد شایسته یا اجازه خدمت به کشور را نمیدهند و یا او را بسیار محدود میکنند تا عملا فعالیت مثبتی از وی بروز نکنه .
اما ریش سفید به فکر آخرتش و خداست اما جون به فکر دنیا و آرزوهای خودش





