آلودگي محيط زيست عسلويه

روزبه بوشهري: بي شك صنايع نفت و گاز با توجه به ماهيت ساختاري از جمله منابع اصلي توليد آلايندگي در كشور هستند  و بديهي است  در تمامي مناطقي كه اين صنايع  مستقر هستند به جهت كنترل و پايش وضعيت آلودگي ،دقت و نظارت بيشتري مي بايست صورت پذيرد از اين رو تخصيص نيروي انساني مجرب  در سازمان هاي زيربط مانند سازمان محيط زيست به عنوان يك امر ضروري اجتناب ناپذير مي نمايد و اما مايه ي شگفتي است اگر بدانيم  در منطقه اي چون شهرستان عسلويه به عنوان قطب صنعت نفت و گاز  كشور، اداره محيط زيست  تنها با يك كارشناس رسمي و دو كارمند پاره وقت مشغول به كار است(دو محيط بان نيز مسئوليت حفاظت فزيكي زيستگاه جبير را بر عهده دارند).  استقرار تاسيسات متنوع نفتي  در يك محدوده ي جغرافيايي فشرده،تراكم بالاي نيروي انساني در اين مناطق و وجود زيستگا هاي منحصر بفرد  چون جنگل هاي حرا و منطقه ي حفاظت شده ي نايبند لزوم حفاظت از اين خطه را پيش از پيش ضروري مي نمايد و اين در حالي است كه با توجه به استقرار بيش از 16 فاز گازي كه 12 فاز آن در حال فعاليت هستند و 15 مجتمع پتروشيمي كه 11 شركت آن در حال بهره برداري  هستند  و وجود بيش از 50 فلر و 200 كوره ي در حال كار،اداره ي محيط زيست عسلويه با حداقل نيروي انساني متخصص به فعاليت خود ادامه مي دهد(تنها يك كارشناس). عدم تناسب ساختاري  سازمان  محيط زيست در شهرستان عسلويه و مناطق مجاور به عنوان پرتراكم ترين شهرستان هاي  داراي صنايع نفت و گاز  نشان از بي مهري و بي تفاوتي مسئولا ن در قبال اين مناطق است.قطعا با آگاهي از آمار فوق اين سوال در ذهن خواننده متبادر مي شود كه كمبود نيروي انساني در اين ادارات را با كدامين دليل و برهان مي توان تفسير نمود؟