حقوق كم، خلبانان ايراني را ميپراند
مسائل مربوط به صنعت هواپيمايي كشور تماميندارد. هنوز بحثها درباره لزوم تجهيز و نوسازي ناوگان هوايي كشور كه عنوان ميشود فرسوده و خطرناك است ادامه دارد كه عضو هياتمديره انجمن خلبانان ايران نسبت به پريدن خلبانان ايراني و همكاري آنها با ايرلاينهاي خارجي هشدار داده است.
به گزارش آرمان، هنوز هم كه هنوز است خلباني جزو شغلهاي پرطرفدار در ايران و جهان محسوب ميشود. اين شغل كه به نسبت ديگر مشاغل سابقه كمتري دارد زماني ايجاد شد كه انسان بالاخره توانست روياي پرواز را محقق كند. افسانه ها و حتي نوشته هاي تاريخي پر است از آدمهايي كه در ادوار مختلف به فكر پرواز بودهاند. كساني بال مصنوعي براي خود درست كردهاند و از بالاي كوه يا ساختمان بلندي با اين فكر كه بال ها به كارشان ميآيد پايين پريدهاند. براي تحقق روياي پرواز آدم هاي زيادي جان خود را از دست دادهاند. به دنبال انقلاب صنعتي و به كارگيري نيروي بخار و همچنين كشف، استخراج و به كارگيري سوختهاي فسيلي كه به صنعتي شدن جوامع انجاميد بالاخره روياي پرواز محقق شد. انساني كه از ديرباز به شكل هاي مختلف به فكر پريدن بود توانست هواپيما بسازد. صنعت هواپيمايي خيلي زود توسعه پيدا كرد و هواپيماهاي كوچك چند سرنشين تبديل به هواپيماهايي غولپيكر شدند كه با سرعتي زياد ميتوانستند افراد زيادي را از نقطه به نقطه ديگر برسانند. در تمامياين دوره ها آدم هاي علاقه مندي به پرواز را حفظ كردند، چنانكه خلباني يكي از پر طرفدارترين مشاغل حال حاضر در ايران و ساير كشورهاست.
خلبانان مسافركش شدهاند
اگر از بچهها بپرسيد ميخواهيد چه كاره شويد بسياري از آنها ميگويند: خلبان. با وجود اين، نبايد فكر كرد در ايران تمامي كساني كه موفق به گذراندن دوران خلباني و كسب مدرك در اين زمينه شدهاند به آرزوي خود يعني در دست داشتن سكان هواپيماهاي غولپيكر دست يافتهاند. مرداد امسال بود كه هوشنگ شهبازي كاپيتان معروف ايراني گفت: هماكنون ۲۰۰۰ خلبان جوان كشور يا خانهنشين شدهاند يا در آژانسها كار ميكنند. به گفته كاپيتان شهبازي اين خلبانهاي جوان ۲۰ تا ۲۵ سال سن دارند. او عنوان كرد: هر كدام از اين خلبانان ۱۰۰ ميليون تومان هزينه كردهاند تا در مدت پنج سال گواهينامه خلباني بگيرند. شهبازي با تاكيد بر اينكه اين خلبانان سرمايههاي ملي هستند، بيان كرد: خلبانان هواپيماي مسافري پس از ۵ سال آموزش بايد ۱۵ سال كمك خلبان باشند و بعد از ۲۰ سال خلبان ميشوند. اين كارشناس حملونقل هوايي با بيان اينكه آموزش خلباني هواپيماهاي سيويل با نظامي متفاوت است، اظهار كرد: اختلاف آموزش خلبان هواپيماهاي مسافربري تا هواپيماهاي نظامي زمين تا آسمان است. شهبازي در ادامه با بيان اينكه بخش هواپيمايي كشوري متولي ندارد، گفت: در حال حاضر خلبانان جوان كشور كه سرمايههاي آينده اين مملكت هستند به دليل نبود متولي يا خانهنشين شدهاند يا در آژانسها كار ميكنند.
هشدار نسبت به پريدن خلبانها
روز گذشته نيز عضو هياتمديره انجمن خلبانان ايران با اشاره به فعاليت ۱۰۰ خلبان ايراني در ايرلاينهاي خارجي گفت: هر روز خطر خروج خلبانان از كشور وجود دارد. به گزارش ايسنا، كاپيتان غلامرضا محمدي با اشاره به تشديد انگيزه خروج خلبانان ايراني از كشور گفت: در حال حاضر حدود ۱۲۰۰ نفر خلبان يكم (کاپیتان) و كمك خلبان در كشور فعاليت دارند كه از اين تعداد حدود ۶۰۰ نفر کاپیتان هستند كه بيش از ۴ هزار ساعت پرواز كردهاند. او با تاكيد بر اينكه حقوق كم و ناوگان نامناسب در كشور موجب شده تا خلبانان ايراني به ويژه جوانان در حال حاضر در كشورهاي تركيه، هند، امارات، قطر و ساير كشورهاي همسايه و اروپايي فعاليت كنند، افزود: كمك خلبان در يك كشور همسايه حدود ۱۰ تا ۱۲ هزار دلار حقوق ثابت دارد در حالي كه برخي ايرلاينهاي ايراني حقوق ۳ ميليون توماني به خلبانان پرداخت ميكنند؛ در اين شرايط انگيزه جوانان براي فعاليت در كشور كاهش مييابد. عضو هياتمديره انجمن خلبانان كشور گفت: بخش عمدهاي از حقوق خلبانان در كشور ما به ساعات پرواز خلبان در ماه بستگي دارد. در اين شرايط قطعا تعداد ناوگان يك ايرلاين در حقوق خلبان موثر است چراكه اگر تعداد ناوگان ايرلايني كم باشد تعداد پروازهاي آن نيز كم است و اين امر كاهش حقوق خلبان شركت هواپيمايي مربوطه را در پي دارد. كاپيتان محمدي با بيان اينكه حقوق پايه كمك خلبان در ايرلاينهاي دولتي بهطور ميانگين حدود يك ميليون و ۵۰۰ هزار تومان است گفت: با توجه به اينكه تعداد پرواز اين ايرلاينها كم است حقوق يك كمك خلبان در ماه حدود ۲ ميليون تومان ميشود. البته اين حقوق ثابت و بدون در نظر گرفتن ساعات پرواز در ايرلاينهاي خصوصي حدود ۴ تا ۵ ميليون تومان است كه با احتساب تعداد ساعات پرواز اين ميزان به حدود ۱۰ ميليون تومان ميرسد.
او با اشاره به اينكه ميانگين حقوق خلبانان ايراني در ماه بين ۸ تا ۱۰ ميليون تومان است به پايگاه خبري وزارت راه گفت: بر اساس آمار جمعآوري شده خلبانان از ابتداي انقلاب در ۳ يا ۴ مقطع كشور را ترك كردند و در ايرلاينهاي كشورهاي خارجي مشغول فعاليت شدند كه علت عمده تصميم آنها دريافت حقوق كم بود. عضو هياتمديره انجمن خلبانان كشور با بيان اينكه حدود ۱۰۰ خلبان ايراني در كشورهاي خارجي فعاليت ميكنند اظهار كرد: حقوق خلبانان در ساير كشورها تقريبا در يك نرخ مشخص است و اختلاف بين حقوق خلبانان در اين كشورها ناچيز است. كاپيتان محمدي گفت: براي آموزش به كمك خلبان كه به خلبان يكم ارتقا يابد يك ميليارد تومان هزينه ميشود بنابراين يك سرمايهگذاري است؛ از طرفي يك خلبان جوان ايراني با وجود تعصبي كه روي كشور خود دارد براي دريافت حقوق بيشتر به امارات ميرود تا در ايرلاينهاي اين كشور فعاليت كند. هر روز خطر خروج خلبانان ايراني از كشور وجود دارد و رو به افزايش است.
حقوق بالا زحمت و درایت می خواهد. اینکه بری تو یک کارخونه کار کنی و انتظار داشته باشی تو این اوضاع اقتصادی حقوق 10 میلیونی هم بهت بدن فکر اشتباهیه.
جوانان باید بفهمند برای پول باید فکر کرد و زحمت کشید نه اینکه غر زد همین...
خوب معلومه با کم شدن تعداد پروازها خلبانها بیکار می شن و بفکر مهاجرت یا یه شغل دیگه می گردند
2- همانطوريكه فرمودند هزينه زيادي براي خلبان شدن يك كمك خلبان بايد كشوربپردازد.
3- حقوق هرفرد درهركشوري يك مبنايي دارد كه براساس درآمد سرانه و مخارج و ... تعيين مي شود و قرار نيست كه يك خلبان در ايران حقوقش برابريك خلبان در امريكا باشد ،مگر يك معلم و يا يك خبرنگاردر ايران حقوقش با همتاي كشورديگري يكي است؟
4- ازاينكه تعدادي از خلبانها به كشورهاي ديگر مهاجرت ميكنند ،متاسفانه اين درست است ولي اين عملشان بعضا مانند ديگر گروه ها است و به دليل نبود قوانين شفاف وعدم برنامه ريزي است،چراكه بنده درجريانم كه شركت هاي هوايي خصوصا دولتي براي خلبان شدن خيلي از اين عزيزان ازجيب بيت المال هزينه هاي زيادي كرده اند از جمله سيميليتور،هزينه رفت و آمد به كشورهاي داراي اين دستگاه ،حق ماموريت ،وام هاي بلاعوض و ديگروام ها ،حقوق بالا وفرستادن به دوره هاي داخلي و خارجي زمان بر ودادن تسهيلات ديگرواين نبايد باعث زياده خواهي افرادي ازاين دست شود
5-خلباني مانند هرشغل ديگري داراي تكنيك و داشتن سوادلازم در آن رشته است و ابدا نمي شود گفت سخت ترين شغل و يا آسانترين،.يك مهندس مكانيك يك پزشك يك خبرنگاريك معماريك مكانيك ويا هرشغل ديگري داراي خصوصيات خاص خودش و دريافت مدارك آن نياز به داشتن استعداد در آن رشته و صرف هزينه وزمان و ديگر مسائل است و مطمئنا همه كساني كه چنين رشته هايي را دنبال ميكنند همگي قابليت لازم را ممكن است در رشته خود نداشته باشند و دراين شغلي كه انتخاب كرده اند موفقيتي بدست نياورندپس نمي شود گفت اين تعدادي كه ايشان ميفرمايند كه آماده خلبان شدن هستند براي شركت هاي هوايي مثمرثمرباشند .
6- متاسفانه تابويي كه از بعضي از شغل ها درست كرده اند صدمه زيادي به آن شغل و همچنين به افكارمردم و هزينه زايي براي دولت ايجاد مي كندو براي شغل هاي ديگرنيزايجاد به نوعي سرشكستگي مي شود ،درهمين صنعت هوايي يك مكانيك هواپيما بايد دوره هاي سختي را بگذراند و در شرايط بسيارسخت و بدي كاركند كه همواره با خطرات زيادي روبروست وانجام چك هاي سنگين كه قبلا به دست غربي ها در ايران انجام مي شد و تعميرو نگهداري آنها وامضاء كتاب هواپيما و رفع اشكال عيوب هواپيما همواره به دست همين عزيزان است و تفاوت حقوقي آنها با خلبانها متاسفانه بسيار زياد است و اين چالش به نظربنده در آينده از چيزي كه ايشان ميفرمايند مشكل آفرين تر خواهد شدو.......
واقعا اگر کشور های هم سایه کمبود خلبان دارند با این بحران بیکاری که در کشور وجود دارد چرا پذیرش و آموزش را افزایش نمی دهند تا نسبت به ارسال نیروی کار متخصص به خارج از کشور که بهترین کار ممکن است اقدام شود .






