طنز: واگویه های یک شخص متفرقه

 امروز در راه اداره دیدم شخص متفرقه ای در حالی که بشدت زاری و گریه می کند سر به کوه گذاشته و دارد از شهر دور می شود. از آنجایی که خودم هم شخص متفرقه ای هستم و ورودم به همه جا ممنوع است و حق دخالت در هیچ کاری ندارم ولی دلم به حال او سوخت و از او پرسیدم: چرا این چنین پریشان است؟

گفت: مرتکب گناهی شده ام که بهتر است زود از شهر بیرون بروم تا خدای ناکرده به خاطرگناهان من، عذاب الهی بر شهر نازل نشود.

گفتم: مگر چه کرده ای؟
گفت: گناهانم زیاد است، می ترسم برای تو بگویم و تو مرا بکشی!!
گفتم: بگو، شاید بتوانم کمکت کنم.
گفت: یک بار در مقاله انتقادی، از اینکه ایران ده سال قبل از کره تولید خودرو را شروع کرده و علاوه بر پايين بودن كيفيت ،تازه بعد از چند سال برای جلوگیری از آلودگی هوا به لحاظ مصرف بالای موتور خودرو به این نتیجه رسیده اند که باید اتاق خودرو را عوض کرد، انتقاد کردم.

گفتم: اینکه اشکالی ندارد در یک جامعه مدنی همه حق انتقاد داریم و انتقادات مایه رشد است. ضمن اینکه واقعاً این سؤال هم برای من بارها پیش آمده است که چرا خودرو ما کیفیت برابر با کره ندارد.

گفت: راستش یکبار هم خودرو خریدم بعد دیدم رادیو ضبط ندارد وقتی علت را پرسیدم گفتند در عوض پولش را می دهیم من هم خوشحال شدم که با پول آن هم رادیو ضبط می خرم و هم مابقی آن را خرج زندگی می کنم ولی بعد دیدم به من یکصد هزار تومان پول می دهند ولی قیمت بدترین ضبط در بازار 140 هزار تومان است بشدت دلخور شدم و احساس کردم به شعور من ایرانی توهین شده است.

گفتم: این ناراحتی تو به جا بوده در حالی که جهان به سمت مشتری مداری می رود و همیشه حق را به مشتری می دهد و در فروش تولیدات بویژه خودرو هر روز رقابتها بیشتر می شود و در نتیجه امتیازات بیشتری به مشتری می دهند. شکی نیست و این اقدام آن شرکت واقعاً توهین به مشتری و شعور او بوده است .این که گناهی نیست.

گفت: یک بار هم خودروم که تازه خریده بودم آتش گرفت و سوخت و من که شوکه شده بودم، خیلی ناراحت شدم و تصمیم گرفتم خودرو از شرکت مذکور نخرم.

گفتم: این را هر عقل سلیمی می گوید، کار بدی نکرده ای...

...

برای خواندن ادامه مطلب و دیگر اخبار گوناگون در این حوزه، به سایت «تابناک با تو» بروید.