برنامه ششم از جامعيت خارج شد؟
در برنامه ششم توسعه كه قرار است از سال 1395 به اجرا درآيد، قرار بر تغييرات اساسي در مدل برنامهريزي شده به طوري كه برنامه از جامع بودن خارج و برنامهاي جامع نگر با نگاه ويژه به موضوعات خاص خواهد بود.
به گزارش خبرنگار تابناک اقتصادی، نگراني اقتصادانان تكرار جامعيت در برنامه توسعهاي
جديد است. برنامه جامعي كه در سالهاي گذشته بيش از هر چيز به انشايي ميماند كه
دستورالعمل اجرايي حجم زيادي از آمالها و آرزها را در خود نداشت.
اهداف از برنامهاي به برنامه ديگر انتقال پيدا ميكرد و بدون اجرا شدن هر پنج سال يكبار بر تعداد بندها و تبصرهها و به عبارتي بر آمالها و آرزوهاي آن افزوده ميشد.
در برنامه ششم توسعه كه قرار است از سال 1395 به اجرا درآيد، قرار بر تغييرات اساسي در مدل برنامهريزي شده به طوري كه برنامه از جامع بودن خارج و برنامهاي جامع نگر با نگاه ويژه به موضوعات خاص خواهد بود. اين خبر را فرهاد دژپسند معاون بودجه سازمان مديريت و برنامهريزي اعلام ميكند.
نقد كارشناسان در خصوص برنامههاي گذشته موضوع را تا حد زيادي روشن ميكند. برنامههاي توسعهاي برنامههايي جامع بودند كه تعداد زيادي از احكام را به صورت كلي نگر درون خود جاي داده بودند بدون اينكه بر موضوعاتي خاص تمركز داشته باشند. تعداد اين احكام برنامه به برنامه آنقدر زياد شده كه حتي فهرست كردن آن نيز زمان زيادي مي برد چه رسد به تصويب و اجراي آن.
برنامه اول كه براي سالهاي 1327 تا 1333 نوشته
شده است، شامل 10 ماده و 21 حكم بود. برنامه دوم در سالهاي 1334 تا 1341، 21 ماده،
9 تبصره و 50 حكم داشت.
برنامه سوم در خلال سالهاي 1342 تا 1346، 27 ماده، 7
تبصره و 46 حكم را در خود جاي داده بود. اين اعداد در برنامه چهارم يعني در سالهاي
1345 تا 1351 به اين شكل تغيير كرد: 38 ماده، 10 تبصره و 86 حكم. برنامه پنجم 1352
تا 1356 نيز 9 ماده، 2 تبصره و 10 حكم را شامل شد.
در همین حال، اولين برنامه پس از پيروزي انقلاب 1 ماده، 52 تبصره و 104
حكم داشت. برنامه دوم در سالهاي 1374 تا 1378 يك ماده، 101 تبصره و 278 حكم را
تدوين كرد، برنامه سوم در سالهاي 1379 تا 1383، 199 ماده، 57 تبصره و 504 حكم را
در خود جاي داد، در برنامه چهارم اين اعداد به 73 به اضافه 161 ماده تنفيذ شده، 34
تبصره و 774 حكم رسيد و در برنامه پنجم 235 ماده، 192 تبصره و يك هزار و 114 حكم
گنجانده شد.
اين حجم از سياستها با توجه به اعتبارات محدود چگونه قرار است اجرا شود؛ بدون آنكه اولويتبندي و تمركز بر روي بخشي از آن صورت گيرد.
بر اين اساس است كه كارشناسان «برنامهنويسي هسته
اي» را پيشنهاد ميكنند، يعني برنامهريزي براي تحقق چند هدف قابل دستيابي در پنج
سال و مابقي سياستها را به مرور به برنامههاي بعد محول مي كنند.
حال در برنامه ششم نه برنامهنويسي هسته اي و نه برنامهنويسي جامع مدنظر است بلكه برنامهنويسي جامع نگر با نگاه ويژه بر موضوعات خاص قرار است در دستور كار باشد.
اين مدل از برنامهريزي به گفته فرهاد دژپسند، قرار است طي فراخواني و تشكيل تالار گفت و گو به اجماع كارشناسان رسيده و پس از اصلاح نهايي به مجلس ارايه شود.
