آیا روحانی کاری برای کنترل تورم کرده است؟

تورم در علم اقتصاد به میزان رشد و افزایش قیمت ها اطلاق می گردد. بدین معنی که اگر قیمت کالاها در جامعه افزایش پیدا کند، با پیدیده ای به نام تورم مواجه خواهیم بود و اگر قیمت کالاها کاهش پیدا کند، تورم منفی می گردد.

به گزارش اعتدال، باید دقت کرد اگر قیمت ها هر چند اندک افزایش پیدا کند، پدیده تورم از بین نرفته است. حال اگر سخن از کاهش تورم به میان آید بدان معنی نیست که قیمت ها کاهش پیدا کرده است، بلکه نشان دهنده این است که شیب افزایش قیمت ها کاهش پیدا کرده است.

در حقیقت کاهش نرخ تورم به معنای کاهش سرعت افزایش قیمت هاست و هنوز قیمت ها کاهش نیافته است. آمارها حاکی از آن است که در اقتصاد ایران به جز دهه 1320 قیمت ها کاهش نیافته و تورم منفی نشده است.

آمارهای بانک مرکزی نشان میدهد اقتصاد ایران طی 40 سال گذشته همیشه از وجود تورم و افزایش قیمت کالاهای مصرفی رنج برده است. طی این سال ها به جز سال های 64 و 69 تورم بالای 10 درصد بوده است. بدان معنی که طی دهه های اخیر میزان افزایش قیمت کالاهای مصرفی بیش از 10 درصد بوده است.

نمودار 1 نشاندهنده این واقعیت است که پس از شوک تورمی در سال 74 که تورم به حدود 50 درصد رسید، سیاست های کنترل و کاهش تورم در دستورکار تیم اقتصادی دولت وقت قرار گفته و این روند طی سال های 75-84 ادامه داشته است و هر چند قیمت کالاها افزایش یافته است، اما تورم حتی به حدود 10 درصد نیز کاهش یافته است و شیب این افزایش قیمت ها ملایم و کنترل شده بوده است.

اما روند این نمودار حاکی از آن است که طی سال های 85-92 به غیر از سال 88 شیب افزایش قیمت ها بسیار افزایش یافته است و عملا برنامه ها و سیاست های دولت در قابل کنترل و مهار تورم و جلوگیری از افزایش ملایم قیمت ها بی نتیجه مانده است و شیب افزایش قیمت ها بسیار تند بوده است. به تبع همین شیب تند در افزایش قیمت ها بوده است که قدرت خرید و رفاه اقتصادی مرده با شیب بسیار تندی کاهش یافته است.

نمودار شماره 2 نشان دهنده میزان رشد تورم است. بدین معنی که در سال هایی که نمودار زیر خط صفر قرار گرفته است و رشد تورم منفی شده است، سیاست های دولت در کاهش تورم مثمر ثمر واقع شده است. در حقیقت در این سال ها تورم نسبت به سال قبل کاهش یافته  ولی قیمت کالاهای مصرفی نسبت به سال قبل افزایش یافته و این افزایش با شیب ملایمتری نسبت به سال قبل بوده است.

در مقابل در سال هایی که نمودار بالای خط صفر قرار گرفته و رشد تورم مثبت بوده است، دولت در راستای افزایش تورم گام برداشته و شیب افزایش قیمت ها نسبت به سال قبل تندتر شده است.

از این رو ملاحظه می گردد در سال های 76-84 به جز در سال 81 و 78 سیاست های ضد تورمی دولت به ثمر نشسته است و شیب افزایش قیمت ها نسبت به سال قبل کاهش یافته است. در مقابل در سال های 85 تا 92 به جز سال 88، تورم رشد داشته است و شیب افزایش قیمت ها به خصوص در سال های 86،87 ، 90 و 91 به شدت افزایش یافته است و سیاست های اقتصادی دولت در یان سال ها نه تنها قیمت کالاها را افزایش داده است بلکه این افزایش با شیب بسیار تندی دنبال شده است.




اما در قسمت پایانی نمودار مشاهده می گردد که رشد تورم کاهش یافته است و رشد قیمت ها نسبت به سال قبل کاهش یافته است. هم چنین آمارهای بانک مرکزی حاکی از آن است که تورم در شش ماهه دوم سال 92 مرتبا کاهش یافته است که این موضوع نشان دهنده کاهش تورم و افزایش قیمت کالاها با شیب ملایمتری نسبت به سال گذشته است.

این موضوع نشاندهنده این واقعیت است که ، گرچه همچنان قیمت ها افزایش داشته است، اما عملکرد اقتصادی دولت یازدهم در راستای کاهش تورم قابل دفاع بوده است و شیب افزایش قیمت ها کاهش یافته است. حال اگر همین روند ادامه داشته باشد و سیاست های ضد تورمی دولت ادامه داشته باشد می توان امیدوار بود که بیش از این تورم کاهش یابد و افزایش بی رویه قیمت کالاهای مصرفی متوقف گردد.