نگاه شما: درد دل یک اهوازی
سلام به همه دوستان
امیدوارم که خوب باشید. اگر میخواهید از احوال ما با خبر باشید، باید بگویم ای بدک نیستیم. هنوز زندهایم و داریم میجنگیم تا زنده بمانیم.
پدرم تعریف میکرد زمان جنگ، همه میجنگیدند تا دفاع بکنند. عراق هم شیمیایی میزد و سینه همه را میسوزاند؛ اما باز هم میجنگیدیم. الان هم شده به مانند روزهای جنگ، ولی این بار جنگ ما فرق دارد؛ جنگ ما با مسئولین است؛ مسئولینی که اصلا نمیدانند چه میکنند و چه کار باید بکنند. نفت خوزستان را میبرند و حتی یک درصد هم به خوزستان نمیدهند. آب کارون را هم که میفرستند برای از ما بهتران. باران اسیدی سینه همشهریهای من را سوزانده است.
اما باز هم همه استوار ایستادهاند
دیروز اخبار ۲۰:۳۰ را نگاه میکردم که در آن درباره باران صحبت میکردند. با هر کسی مصاحبه میکرد، میگفت وقتی باران میآید، دوست دارم زیر باران یک نفس عمیق بکشم. میگفت ریههایم پر از اکسیژن شده و سرحال میشوم.
دیدم که بنده خدا مال شهرهای بالاست و اهوازی نیست، چون در اهواز که باران میآید، همه فرار میکنند و به خانههایشان میروند و ماسک میزنند و در و پنجرها را میبندند. بعد که باران تمام میشود، سیلی از مردم به بیمارستان میروند.
در این موقع، یاد زمان جنگ میافتم که عراق شیمیایی میزد و همین حال و هوا در اهواز بود. فقط کم مانده که برای باران نیز آژیر بگذارند، چون در قدیم وقتی عراق میخواست بمباران کند، در شهر آژیر میزدند و میگفتند که پناهگاه بروید.
از اینها که بگذریم، دلم به حال پدرم و دوستان او میسوزد، چون سینه آنها یک بار در جنگ سوخته و حالا در این هوا باز هم میسوزد. پدرم را میبینم که به هنگام سرفه کردن، بیرون میرود که اگر کسی خواب است، بیدار نشود یا ما نفهمیم که دوباره اذیت میشود.
شنیده بودم که هوای تهران هم آلوده است. راستی چند روز تعطیل میکردید اگر این بلا بر سر شما میبارید، یا چند روز وضعیت بحرانی اعلام میکردید؟
ما هم هموطن شماییم و در همین کشور زندگی میکنیم. خوزستان را فقط در هفته دفاع مقدس و برای تفریح نبینید. خوزستان خیلی بدبخت شده است، به اندازهای که هیچ کس نمیداند این آلودگی بر اثر چیست و هیچ کاری هم البته نمیکنند.
همه میگویند، آلودگی نیست. اگر نیست، بگویید چرا مردم با نفس تنگ به بیمارستان میروند؟ چرا پس از باران در همه بیمارستانها وضعیت فوقالعاده اعلام میکنند؟
خلاصه بگذریم. انشاءالله یکی صدای هل من ناصر ینصرنی اهوازیها را بشنود و به داد این مردم برسد!
الهم عجل لولیک الفرج
فرستنده: یونس ناصری
* برای آشنایی با شرایط و نحوه همکاری با «نگاه شما» اینجا را کلیک کنید.
اشكم دراومد همشهري. من توي بيابوناي اطراف اهواز توي كارخونه هاي بهره برداري از نفت كار ميكنم تا ثروت نفت باعث آبادي مملكتم بشه ولي به قيمت نابودي خودم و هم استانيهام!!!چرا هيچ كس به داد مردم مظلوم خوزستان نميرسه؟
پدر جان منم تو اهواز زندگی میکنم . تو جنگم اینجا بودم . سرباز بودم . سی ماه خدمت . یه سر به خرمشهر بزن و تعداد پلهای روی روخونه شو بشمار ؛ سر و وضع خونه ها و خیابوناشو ببین . بعد آه و ناله بکن . هوای اهوازم که در حال حاضر پاک پاکه . قبلشم بود .