تبعات مخرب انتقال آب کارون

معاون دفتر ارزیابی زیست محیطی سازمان محیط زیست گفت: انتقال آب کارون تبعات زیست محیطی، اجتماعی، سیاسی و اقتصادی بسیاری دارد و انتقال آب راهکاری کوتاه مدت و بی‌نتیجه است.

به گزارش  فارس، علیرضا رحمتی،‌ معاون دفتر ارزیابی زیست محیطی سازمان محیط زیست، گفت: انتقال آب کارون تبعات زیست محیطی، اجتماعی، سیاسی و اقتصادی بسیاری دارد و برای جبران کمبود آب منطقه، نیاز به اصلاح صنعت و کشت داریم چرا که انتقال آب راهکاری کوتاه مدت و بی‌نتیجه است.

معاون دفتر ارزیابی زیست محیطی سازمان محیط زیست، با بیان اینکه هیچ تجربه موفقی در انتقال آب نداشته‌ایم، افزود: مشکلات زیست محیطی انتقال آب نه تنها مبدأ بلکه مقصد را هم دچار مشکل می‌کند.

وی با بیان اینکه بحث انتقال آب کارون نه تنها تبعات زیست محیطی بلکه تبعات اجتماعی، سیاسی و اقتصادی را هم شامل می شود، ادامه داد: انتقال آب در مسیر کوتاه یا بلند در منطقه خوزستان با مشکلات زمین ساختی مثل عبور گسل مواجه است.

وی از طرح انتقال آب کوهرنگ 3 به عنوان یکی از تجربه‌های ناموفق نام برد و گفت: حفر تونل باعث برخورد به گسل و قطع آب چشمه آب مروارید شد و در ادامه تبعات اجتماعی فراوان در منطقه و ایجاد هزینه‌های بسیار زیاد برای مجری طرح به منظور تأمین آب منطقه برای روستائیان و کشاورزان را در پی داشت.

معاون دفتر ارزیابی زیست محیطی سازمان محیط زیست با بیان اینکه انتقال آب از حوزه‌ای به حوزه دیگر باعث افت آب در حوزه مبدأ می‌شود، تصریح کرد: طبق مطالعات یونسکو؛ انتقال آب تنها زمانی می‌تواند صورت پذیرد که هیچ راه حل دیگری برای حل مشکل آب در مقصد وجود نداشته باشد و در این شرایط هم حوزه مبدأ نباید با مشکلات زیست محیطی، اجتماعی، سیاسی و اقتصادی مواجه شود.

رحمتی برنامه‌ریزی مناسب و استفاده از روش‌هایی همچون بازیافت آب، اصلاح روش‌های آبیاری، آب مجازی و ... را به عنوان روش‌های جایگزین انتقال آب مطرح کرد و ادامه داد: شرایط انتقال آب از آب‌های آزاد و بین حوزه‌ای بسیار متفاوت است.

وی افزود: برای تأمین آب مورد نیاز صنعت در جنوب کشور انتقال آب از خلیج فارس یا دریای عمان (آب‌های آزاد) صورت می‌گیرد که آسیبی هم در پی‌ندارد ولی انتقال آب کارون در شرایطی که آب در مبدأ برای مصارف صنعتی، کشاورزی و شرب استفاده می‌شود و این انتقال منجر به مشکلات زیست محیطی، کمبود آب و مسائل دیگر در حوزه مبدأ می‌شود توجیه ناپذیر است.

رحمتی خاطر نشان کرد: آب کارون تنها در کشاورزی مورد استفاده قرار نمی‌گیرد، بلکه به سیرابی تالاب‌های پایین دست منجر می‌شود که از مهمترین اثرات تالاب‌ها؛ تأمین آب زیرزمینی حوزه‌های دشتی است.

معاون دفتر ارزیابی زیست محیطی سازمان محیط زیست مصرف غلط آب زاینده رود برای کاشت برنج که محصول پر آبی محسوب می شود را یکی از دلایل خشکی زاینده رود دانست و گفت: برای جبران کمبود آب نیاز به اصلاح صنعت و کشت داریم، زیرا انتقال آب راهکاری کوتاه مدت و بی‌نتیجه است.

وی افزود: بر اساس اسناد بالادستی قانون برنامه پنجم توسعه؛ پروژه‌های کلان توسعه‌ای باید در مرحله برنامه‌ریزی، طرح‌های ارزیابی زیست محیطی و مطالعات خود را به شورای عالی محیط زیست منتقل و در صورت تصویب توسط شورای عالی قادر به اجرای پروژه خود می‌باشند.

وی با ابراز خرسندی از تشکیل شورای ملی آب، گفت: شورای ملی آب موجب اجتناب از موازی کاری‌ها می‌شود. زیرا در اکثر طرح‌های حوزه آب، تنها نگاه منطقه‌ای فارغ از نگاه ملی وجود دارد ولی شورای ملی با بررسی همه جانبه می‌تواند مانع از اجرای تصمیم‌های سلیقه‌ای و استانی شده و بهترین نتیجه اثربخشی در طرح‌های مطالعات آب را داشته باشد.