چه کسی محرم است و چه کسی نامحرم؟

روزهای پایانی دوران ریاست‌جمهوری محمود احمدی‌نژاد مانند روزهای نخست زمامداری وی با نامه‌نگاری‌های متعددی همراه است؛ با این تفاوت که نامه‌های آن سال‌ها برای سران قدرت‌های جهانی نوشته می‌شد و نامه‌های این روز‌ها، سران قوا را هدف قرار داده است.

اما این را بگوییم که سخن از این که نامه‌های احمدی‌نژاد با چه قصد و نیتی نوشته شده و چه هدفی را پی می‌گیرد، موضوع این نظرخواهی نیست، چرا که که ما نه نیت‌خوانیم و نه نیت‌خوانی ما دردی دوا می‌کند.

اما اگر اعتقاد بر این است که نباید به هر نامه‌ای مهر محرمانه زد و مردم را از مفاد آن بی‌اطلاع نگاه داشت و گامی در راه شفاف‌سازی برداشت، چرا نامه‌های بی‌شماری که دستخط مقامات عالی‌رتبه سیاسی در زیر آن است و بدین وسیله آن مقامات توصیه‌هایی برای افراد کرده‌اند، منتشر نمی‌شود؛ آن هم نامه‌هایی که بر پایه آن، یک فرد امتیازهای سیاسی و اقتصادی کلانی دریافته کرده است؟!

هرچند این نامه‌ها محرمانه نیستند، هیچ گاه منتشر نمی‌شوند، حال آن که انتشار چنین نامه‌هایی ـ اتفاقا ـ گامی بزرگ در راستای شفاف‌سازی سیاسی و اقتصادی و نیز دادن حقوق مردم است. بی‌گمان، تسهیلات ده‌ها میلیاردی، رانت‌های بی‌حساب و کتاب و... جز با توصیه مقامات سیاسی و اقتصادی شدنی نیست؛ پس چرا این گونه نامه‌ها منتشر نمی‌شوند؟

* چه ایرادی دارد که نامه‌هایی از این دست بدون قید محرمانه در اختیار رسانه‌ها و مردم باشد؟ چه می‌شود که به جز نامه‌های امنیتی و خیلی خیلی محرمانه، باقی اطلاعات در اختیار دیگران گذارده شود؟

* چه می‌شود، همان گونه که رئیس جمهور نامه خود به رئیس دستگاه قضا را منتشر کرد و در آن یادآور شد: «از آنجا که این مکاتبات مربوط به حقوق اساسی ملت است، ضرورتی به محرمانه بودن ندارد» درباره دیگر حقوق مردم نیز نامه‌ها منتشر می‌شدند؟

* چرا باید انتشار گزارش مرکز آمار، محرمانه باشد؟ مگر نه این است که انتشار همین آمار، باعث نظارت بهتر بر عملکرد مدیران اقتصادی است؟

بنابراین، روشن است که از دل بسیاری از همین نامه‌هاست که پدیده‌هایی چون اختلاس سه هزار میلیاردی سر بر می‌آورد؛ نامه‌هایی نظیر اینکه با واگذاری هکتار‌ها زمین به فلان شخص یا سازمان موافقت شود، با پرداخت تسهیلات به دیگری موافقت شود، برای فلان و بهمان شخص پاداش در نظر گرفته شود؟

*** شما چه پیشنهادی دارید؟

* چگونه می‌توان در عرصه حکومت شفاف‌سازی کرد؟ آیا مثلا می‌توان بایگانی از همه دستورهای سران قوا در حق اشخاص و افراد تهیه کرد و آن را در اختیار مردم گذاشت؟

* آیا شما بر این باورید، انتشار نامه‌هایی که ضرورت محرمانه بودن ندارند، تنها در حوزه سیاسی است، یا مثلا در حوزه اقتصادی نیز لازم است که مقامات برای ایفای حقوق مردم، دستور‌ها و توصیه‌های خود را نیز منتشر کنند؟

بعدالتحریر : درخواست تابناک این است که خوانندگان محترم به نامه نگاری های اخیر بین رئیس قوه مجریه و قضائیه نپردازند و بیشتر به ارائه پشنهاد برای بهتر شدن روند بپردازند.