مهر در ازدواج موقت

قواعد عمومي مهر در نكاح موقت نيز اجرا مي‌شود و اين سازمان حقوقي را قانون اداره مي‌كند. با اين تفاوت كه ازدواج موقت، اعتبار معنوي و اخلاقي ازدواج دايم را ندارد چراكه هدف از اين زناشويي كامجويي و انتفاع است نه ايجاد نسل و شوهر تامين مخارج خانواده را به عهده ندارد و همان‌طور كه پيش از اين در مبحث ازدواج موقت به تفصيل به آن اشاره شد زن از شوهر ارث نمي‌برد. بنابراين در ازدواج موقت، مهر يكي از اركان اصلي عقد است چنانكه ماده 1095 قانون مدني مقرر مي‌دارد «در نكاح منقطع عدم ذكر مهر در عقد موجب بطلان است»

براين‌اساس هرگاه مهر در عقد ذكر نشود يا مهر ماليت نداشته باشد يا مجهول بماند يا متعلق به ديگري باشد در اين صورت بطلان توافق درباره مهر، نكاح را نيز باطل مي‌كند بنابراين بايد مهر و ميزان آن در ازدواج موقت معين شود و بطلان هريك در ديگري اثر مي‌گذارد و اختيار به‌هم زدن مهر در ازدواج موقت صحيح نيست و چنين شرطي به منزله فسخ ازدواج تلقي مي‌شود حال چنانچه ازدواج باطل و زن جاهل به بطلان ازدواج باشد بنابراين مانند ازدواج دايم مستحق مهرالمثل است.

ميزان مهرالمثل برحسب حال زن از حيث شرافت خانوادگي و ساير صفات و... و داوري عرف معين مي‌شود.

همچنين درخصوص رابطه مهر با تمكين بايد گفت همان قواعد ازدواج دايم حكم فرماست چراكه به استناد ماده 1096 قانون مدني «در نكاح منقطع موت زن در اثناي مدت موجب سقوط مهر نمي‌شود و همچنين است اگر شوهر تا آخر مدت با او نزديكي نكند.» بنابراين‌چنين استنباط مي‌شود كه مهر به ميزان تمكين زن در تمام مدت تقسيم نمي‌شود بلكه اگر بعد از نزديكي زن از ادامه تمكين از شوهر امتناع كند و به عبارتي ناشزه شود در اين صورت حق او نسبت به مهر از بين نمي‌رود و شوهر نيز نمي‌تواند تسليم تمام يا بخشي از مهر را موكول به تمكين كند و نيز در ازدواج موقت اگر شوهر تا پايان مدت ازدواج با همسر نزديكي نكند زن مستحق تمام مهر خود است يا چنانچه بعد از نزديكي مابقي مدت را به زن بذل كند باز هم زن مستحق تمام مهريه خود است ولي نكته قابل توجه اين است كه به موجب ماده 1097 قانون مدني «در نكاح منقطع هرگاه شوهر قبل از نزديكي تمام مدت نكاح را ببخشد بايد نصف مهر را بدهد.» منظور از تمام مدت، تمام مدت باقي مانده از ازدواج است و تنها در اين مورد است كه زن مستحق نصف مهريه است.

*وكيل پايه يك دادگستري

منبع: شرق