مدرك هايي براي قاب گرفتن!
جام جم آنلاين نوشت:
بر كسي پوشيده نيست كه امروزه بسياري از فارغ التحصيلان دانشگاه ها از يافتن شغلي همسو با رشته تحصيلي خود درمانده اند.غير كاربردي بودن شمار زيادي از واحدهاي درسي كه در مراكز آموزش عالي ايران تدريس مي شود، موجب شده است كه دانشجو پس از فراغت از تحصيل نتواند در بازار كار و ميدان عمل، حرفي براي گفتن داشته باشد.
مطابق آمار شورای عالی برنامه ریزی آموزش عالی، فارغ التحصيلان رشتههای روانشناسی، علوم اجتماعی و حقوق، بالاترين ميزان بيكاري را در بين ساير دانش آموختگان دانشگاه ها به خود اختصاص داده اند.
همسو نبودن نيازهاي جامعه با آموزش هاي ارائه شده در دانشگاه، همچنان قرباني مي گيرد و روز به روز بر خيل بيكاران تحصيل كرده ما افزوده مي شود.
به گونه اي كه چندي قبل، رئيس دانشگاه شهيد بهشتي، آماري تاسف بار از ميزان بيكاري فارغ التحصيلان ارائه كرد و مدعي شد كه 58 درصد از فارغ التحصيلان دوره کارشناسي و 38 درصد ازفارغ التحصيلان دوره کارداني در کشور بيکار هستند.
حتي اخيرا مجيد ابهري، مشاور كميسيون اجتماعي مجلس نيز تاكيد كرد: حداقل 50 هزار پزشك بيكار در كشور وجود دارد!
تمامي اين آمارهاي نگران كننده حاكي از آن است كه اگر به استمرار در پيمودن پروسه اشتباه "آموزش براي آموزش" اصرار ورزيم، افزايش شمار بيكاران تحصيل كرده در كشور غير قابل اجتناب خواهد بود.
رئيس سازمان آموزش فني و حرفه اي كشور در گفتگو با خبرنگار جام جم آنلاين معتقد است كه جهت رفع معضل بيكاري دانش آموختگان، تاكيد بر حرفه آموزي مبتني بر نياز هاي بازار كار بايد در اولويت فرآيند آموزش قرار گيرد.
"يكي از دغدغه هاي عمده فارغ التحصيلان دانشگاهي در مقطع كارشناسي، بي ارتباط بودن بودن رشته هاي دانشگاهي با نياز بازار كار است. نياز سنجي جهت ارتباط تنگاتنگ نظام آموزش با بازار كار و كيفي ساختن آموزش هاي مهارتي در زمره اولويت هاي برتر سازمان آموزش فني و حرفه اي كشور است."
دكتر كورش پرند در ادامه با بيان اين كه تحصيلات آكادميك نمي تواند به تنهايي تضمين كننده شغل براي دانشگاهيان باشد، تاكيد كرد: بايد به آموزش هاي تخصصي، توام با عمل گرايي بها داد. به همين منظور و جهت نظارت بر آموزشهاي مهارتي متناسب با نيازهاي شغلي، آيين نامه نظام آموزش مهارت و فناوري پس از تصويب هيات وزيران، ابلاغ شده است.
" ايجاد تسهيلات جهت ورود فارغ التحصيلان به بازار كار، معادل سازی دوره هاي فني حرفه اي با تحصيلات دانشگاهي از ماموريت هاي نظام آموزش مهارت و فناوري كشور خواهد بود.
رئيس سازمان آموزش فني و حرفه اي كشور در پايان عنوان كرد كه اين نظام آموزشي جديد مي تواند دانشگاهياني را به بازار كار تحويل دهد كه از تخصص و تجربه كافي برخوردار هستند.
"يعني با تكيه بر نظام آموزش مهارت و فناوري، از اين پس افراد مي توانند با گذراندن دوره های عمومی دانشگاه و پودمان هاي علمي و بسيار كاربردي كه سازمان آموزش فنی و حرفه اي طراحي ديده است، مدرک فوق دیپلم یا لیسانس دريافت كنند."
يك مدير صنعتي نيز در گفتگو با خبرنگار ما، جدايي صنعت از دانشگاه را يكي از عمده دلايل بيكاري فارغ التحصيلان دانشگاهي دانست و گفت: در طي تمام سال هايي كه با مهندسان جوان و فارغ التحصيلان تازه كار سرو كار داشته ام، نوعي ترس از كار عملي را در آن ها مشاهده كردم.
"بسياري از دانش آموختگان دانشگاه براي يك سري از امورات بديهي و عملي همچون تعيين قطر لوله و كابل هم با مشكل عديده روبرو هستند و به نظرم آموزش هاي دانشگاهي در ايران با تكيه بر تئوري ها نمي تواند به طور كامل دانشجويان را براي ورود به دنياي صنعت آماده كند."
عليرضا يونسي با بيان اين كه كارخانه هاي صنعتي جهت جبران كاستي هاي سيستم آموزش عالي، تا 50 درصد از كار علمي را دوباره به فارغ التحصيلان مي آموزند، عنوان كرد: ما جهت عملي شدن هر چه بيشتر فعاليت نيروهاي فني مان، قانون جالبي داريم كه اگر در دانشگاه هم كپي برداري شود، به كاربردي تر شدن دروس دانشگاه ها كمك مي كند.
"سياست ما اين است كه اگر يك كار عملي را نمي دانيم بايد بپرسيم و تجربه كنيم تا آن فعاليت صنعتي را ياد بگيريم اما اگر نپرسيديم و خروجي كار اشتباه از آب درآمد، آن فرد حتما جريمه خواهد شد."
در حالي كه امروزه شغل رانندگي به عنوان اصلي ترين گزينه اشتغال فارغ التحصيلان بيكار شناخته مي شود، افزايش رشته هاي دانشگاهي كه شانسي براي حضور در ميدان اشتغال ندارند، شايد تنها نتيجه اش، هدر دادن بودجه هاي هنگفت آموزشي باشد.
بدون ترديد، درصورت خانه نشين شدن يك دانش آموخته دانشگاه، اولين ضربه مادي و معنوي را همان جامعه اي خواهد خورد كه براي تربيت آن فرد متخصص، دست كم 16 سال سرمايه گذاري مالي و آموزشي كرده است!
اهتمام و بال و پر دادن به دانشگاه هایی همچون دانشگاه علمی کاربردی، یکی از راه های برون رفت از این سیکل معیوب آموزش عالی ست. 
| 
پدرام جان به دانشگاه ربطی نداره کلا صنعتی نداریم که بخواد نیرو بگیره 
اونهایی هم که کار پیدا کردهاند کارشون هیچ ربطی به مدرکشون نداره | رضا جون کاری پیدا کردی خبرم کنبا کله می یام
مشکل نبودن استخدامه. نسل های قبلی نه آموزش دیده بودن و نه از اول مهارتی داشتن خیلی از پسرها میرن دانشگاه که از سربازی فرار کنن؛ خیلی از دخترها میرن دانشگاه تا در آینده موقعیتهای مناسبی پیدا کنن. مسئولان محترم هم فقط میخوان افتخار کنن بگن آبدارچیهای ما هم باسوادن. اصلا ما هممون تحصیل کرده ایم. این وسط: عمر جوانهای بسیاری تلف میشه، پول مملکت بدون هیچ بازدهی هزینه میشه، سن ازدواج بالا میره، توقعات شغلی بالا میره، از همه مهمتر ارزش دانش و دانشمند پایین میاد (که اومده). همیشه کیفیت فدای کمیت شده. چه ارزشی داره این همه درس خونده ی درس نابلد بیکار پرتوقع؟ من خودم یکی از قربانیان این جریانم و دارم تاوان پس میدم؛ با این تفاوت که من واقعا عاشق تحصیل بودم اما الان هیچ ارزشی برام قائل نیستن | واقعا حرفت درسته 
آن فارغ التحصیلی که منتظر میماند تا به او کار تعارف کنند مسافرکشی بکند بهتر است. | ببخشید من اشتباها منفی دادم! نظرت را کاملا قبول دارم. من مدیر یک انتشاراتم کلی هم امکان گسترش کارم را بااستخدام یک یا دو نفر دارم ولی همه می خوان با پشت میزنشینی و مدیریت کارشون را شروع کنند و بخاطر همین داد می زنند که بیکاریه.
همیشه گفتن از تو حرکت از خدا برکت.
| میلاد جان تا حالا شده 6 ماه دنبال کار بگردی بعد از همه جا جوابت کنن؟ 
| میلاد پسر گلم وقتی اون بنده خدایی که سرمایه برای کار کردن نداره باید منتظر استخدامی های دولت باشه. همه که مثل شما وضع مالیشون خوب نیست پسرم حیف که عمر ما در جستجوی کار مناسب و مسکن مناسب تلف شد!! | من کار مرتبط با تحصیلم دارم. اما خیالم راحته که مسکن بی مسکن. همه پولمو باهاش تفریح میکنم! اخیرا هم دلار میخرم و وقتی میبینم گرون میشه کیف میکنم!! | حیف که عمر ما در درس خواندن و مدرک روی مدرک گذاشتن گذشت...حیف!! وقتی دانشگاه های ما به جای پر کردن آزمایشگاه ها و کارگاه ها با تجهیزات مدرن ، تنها به ساختن ساختمان هی خالی بزرگ و پر هزینه مشغول اند امیدی به آموختن علم و دانش در دانشگاه نیست. کمبود مهارت نزد دانش آموختگان دانشگاهی یکی از دلایل بیکاری آنان است ولی همه دلایل این نیست ایندروس در سالهای قبل مانند 1368 هم همینطور تدریس می شدند ولی آنموقع بیکار کم بود سال 1368 در صنایع غذایی سالانه 200 نفر فارغالتحصیل و180 نفر مورد نیاز بود ولی الان یک دانشگاه به تنهایی 2000 نفر فارغ التحصیل سالانه دارد ونیاز حدود 1000 نفر است بدیهی است ازمجموع 5000 فارغالتحصیل سالانه باید 4000 نفر بیکار بمانند. همه چیز باید متناسب برنامه ریزی شود | داداش واحد های دانشگاه آزاد هر کدوم تا 15000 تا دانشجو دارن ! فقط ورودی رشته عمران واحد تهران جنوب با مجموع کل ورودی های عمران 5 تا دانشگاه بزرگ سراری در تهران ( شریف، تهران، امیرکبیر، خواجه نصیر و علم و صنعت) برابری می کنه ! بعد می خوای فرصت شغلی هم برای همه باشه؟ کوتاهی از خود ما ها نیست که برای یه رشته مهندسی کشاورزی واحد دارقوز آباد دانشگاه آزاد سر و دست شکوندیم و ترمی 600 700 هزار تومان به حسابش ریختیم و تازه بعضی هامون هم براش نذر عدا کردیم و جشن گرفتیم که دانشگاه قبول شدیم بعد هم نشستیم تا مثل فارق التحصیل برق دانشگاه شریف ( که اونم سالی 50 نفر بیشتر نیستن) بیان یا ببرنمون تو یه شرکت دولتی مثل نفت یا مخابرات استخداممون کنن یا ببرنمون اونور آب ؟ شما نگاه كنيد كه دانشجويان رشته پزشكي پس از چند سال درس تئوري ، به بيمارستان رفته و چند سال در عمل آموخته هاي خود را تجربه مي كنند ولي دانشجويان فني بجز چند آزمايشگاه و يك درس كارآموزي كار عملي چنداني انجام نمي دهد