با سلام
معضل اصلي نبودن كار است و كارافريني در جامعه وجود ندارد. جامعه ايران به جامعه اي مصرفي بدل شده كه همه نياز ها از ساير كشورها نظير چين و كشورهاي عربي و ... مي آيد. بازار ايران را نگاه كنيد. پر است از كالاهاي چيني ، مواد غذايي عربي و شرق دور و ..... وقتي ما فقط مصرف كننده هستسم اين بدان معنا است كه كالا توسط نيروي كار خارجي تهيه شده و به ما عرضه مي شود. اين موضوع به همراه افزايش نيروي جوياي كار به معناي افزايش نرخ بيكاري در جامعه است كه در حال حاضر شاهد آن هستيم. دولت مردان و نخبگان علمي و اقتصادي كشور بايد به طور جدي چاره اي بيانديشند.

سلام دوستان عزیز- نظرات همه ی شما را خواندم . به عنوان کسی که خود دستی بر آتش دارد ودوران تحصیلات دانشگاهی را با سختیهای بسیار گذرانده است به این نتیجه رسیده ام که هنوز هم برای تمام فارغ التحصیلان دانشگاه فرصت کسب در آمد وجود دارد ولی به دو شرط،یکی این که دوستان دانش آموخته به اندازه ی مدرکی که می گیرند سواد علمی و عملی داشته باشند یعنی لیسانس به اندازه ی مدر کش و.....قبول کنید خیلی از کسانی که مدرک می گیرند حتی به اندازه ی مدر کشان دانش ندارندپس چگونه می توانند بااستفاده از قوه ی ابتکار و با خلاقیت از آن در جهت کسب درآمد استفاده کنند در ضمن اگر دوستان پزشک فقط شهرهای بزرگ را از لیست محل کار خود خارج کنند هنوز هم بسیاری از شهرهای کوچک ومحروم در کشورمان هستند که نیاز مبرم به پزشک دارند.دوم این که در جامعه ی ما پشت میز نشینی یا به عبارتی فقط کارمند دولت بودن شغل محسوب می شود در حالی که کسانی با ذهن خلاق و با توجه به آموخته های خود با روشهای بسیار ارزشمند نه تنها برای خود ممر در آمد درست می کنند بلکه فرصت اشتغال برای کسان دیگر را نیز آماده می کنند. امیدوارم روزی برسد که دانش آموختگان ما به تحصیلات عالیه با دید عناوین دهان پر کن(دکتر ، مهندس و...) نگاه نکنند بلکه آن را عمیق بیاموزند وخرد مندانه بکار گیرند واز سختی ها نهراسند که دشواریها سازنده ی انسانها قوی و موفق است که شما هم خیلی از آنها راحتما" می شناسید.
والسلام

زمانی خواهد رسید همه آدم های راحت طلب از تحصیل زده می شوند و فقط کسی که ایده ای در سر دارد برای عملی کردن ان به تحصیل در ان مورد می پردازد و لا غیر.
مگر بی هدف هم می شود خواند که اینها می روند برای علم مزاحمت ایجاد می کنند؟

مشكل اينه كه دانشگاه‌هاي پيام نور و آزاد و غير انتفاعي رو مثل مور و ملخ زياد كردند. اگر فقط ساليانه تعداد كمي به دانشگاه‌ةاي روزانه و شبانه اضافه ميشد كافي بود. بقيه هم بدون اينكه كلي وقت و هزينه خودشون رو تلف كنند ميرفتند دنبال بازار كار. اگر بحث آموزش بود كه همه بايد چهارتا چيز درست حسابي تو دانشگاه ياد مي گرفتند.

کارخانه ها بخاطر هزینه های بالای تولید یکی پس از دیگری تعطیل میشند.
کارگاه های صنایع دستی هم بخاطر صنایع دستیه سنتیه ایرانی که در چین تولید میشند رو به نابودی میرند.
اگر دولت رو به حمایت از کارخانه داران و راه اندازی کارخانه های جدید میکرد ، هم نیاز های روزمره در ایران تولید میشد ، هم اینکه نیروهای جوان مشغول به کار میشند ، هم اینکه پولی دست جوانها میومد برای خرید و گردش بهتر پول. مثلما وقتی خرید بیشتر بشه تولید بیشتر میشه و با تولید بیشتر هزینه ها و تورم کاهش پیدا میکنه!
برنامه ریزی میخوایم اما کو گوش شنوا!

واقعا" دل زده ام از این جور تحصیل کردن ها ای کاش اونایی که تحصیل می کنن فکر نکنن که با ادامه تحصیل همه چیز تمومه ، نه برن دنبال کار ، قرار نیست همه کار پشت میزی داشته باشند. اصلا" چرا جوونا و مخصوصا" دخترا فکر می کنن حتما" باید برن دانشگاه. واقعا" اکثرجوونا هدف اصلی شون رو که همونا زندگی کردن با توسل به اون امکانات و قدرتی را که دارند فراموش کرده اندو چشم بسته تحصیلات رو ادامه می دن.

از روزی که دانشگاههای آبکی مثل مور ملخ هر روز زیادتر وزیادتر شدند ومدرک خریدنی شد واین ظلمی که در طول تاریخ به علم ودانش نشده بود شد ،بایدهم به این روز گرفتار آئیم

شاید بگین این عقب مانده است اما مشکل دیگر این است که دانشگاهها پر شده از دختر آن هم در همان رشته های اشباع شده مثل رواشناسی و حقوق و تاریخ جغرافی این دخترها پس فردا که لیسانس بگیرند تصور میکنند که حتما باید یکی بالاتر از خودشان خواستگارشان شود اما کجا پیدا میشود خدا میدونه.

دانشگاه پیام نوروچامع علمی کاربردی را بردارید دانشگاه آزاد را محدود نمایید , مراکز فنی و حرفه ای را تقویت کنید در ضمن بجای ورودی سختتر و ادامه آسان ورود را سهلتر و ادامه را سختتر نمایید خواهید دید فرهنگ هم در طول چند سال عوض خواهد شد دیگر داشتن مدرک دانشگاهی ارزش حساب نمیشود بلکه تأثیر گذاری و موفقیت در شعل و کسب و کار ارزش میگردد هرکس ایده خوبی داشته باشد به هم اندازه میتواند از تسیهلات در راستای توسعه مهارتها و کسب و کار خود استفاده نماید . با تشکر

با سلام واحترام
اینکه برای همه فاغ اتحصیلان انهم با تعداد بسیار بالا کار فراهم نیست شکی نیست اما باید بررسی شود که چند درصد از فارغ اتحصیلان دانشگاه واقعاً دارای سواد واقعی هستند.اما دوست عزیزی که درباره رشته های پزشک نظر داده که پزشکان بیکارند برایش متاسفم سوال اساسی اینجاست که آیا ما واقعاً پزشک بیکارداریم ؟ جوابش منفی است نه دوست عزیز ما به خاطر نداشتن برنامه ریزی ،فقر فرهنگی وگاهاً نداشتن منابع مالی نمیتوانیم برای تحصیل کرده ها شغل ایجاد نمائیم مثالاً یک پزشک متخصص وحتی عمومی روزانه باید چند بیمار را ببیند؟ وقتی یک پزشک روزانه آنهم فقط دربعد ازظهرها بیش از 50مریض معاینه میکند معلوم است که بقیه بیکار خواهند ماند ، چند درصد از روستاهای بالای 1000 نفر حتی دارای یک پزشک مقیم هستند ؟ویا تا حالا از خودتان سوال کردید که به ازای چند هکتار کشاورزی یک مهندس کشاورزی نظارت دارد؟ ویا به ازای چند دانشجو یک استاد وجود دارد؟ وقتی 20 دانشجو در مقطع کارشناسی ارشد در یک کلاس بنشینند واستاد هم بیش از 40 ساعت در هفته تدریس کنند وگاهاً پست دیگری هم داشته باشد مشخص است که نه دانشجو چیزی خواهد فهمید ونه به دیگران شغل خواهد رسید؟و یا اینکه ما درکشور چند شهر داریم وچند شهرداری وچند نیرو درهر شهرداری وچند درصد از نیروهای شهرداریهای کشور تحصیلکرده هستند؟ ویا دارای مدرک شهرسازی یا برنامه ریزی شهری یا مدیریت شهری ومعماری و...هستند؟دوستی که درمورد بیکاری جغرافیا گفته تحقیق کند چند درصد از فارغ اتحصیلان این رشته مسلط به Gis،تفسیر عکسهای هوایی نقشه خوانی و...هستندوبیکارند؟بازهم میگویم که اینکه عده کثیری فارغ اتحصیل بیکارند شکی نیست اما تعداد افراد تحصیل کرده با سواد ب کمتر از آن است که فکر می کنیم کاش فرصتی بود تا من علتهای اصلی بیکاری فارغ اتحصیلان را بیشتر مطرح میکردم.