مهم ماندن حسینی بود، نه ...
فارغ از اینکه وزیر رأی آورد و اینکه چرا و چگونه شد که با آن همه مستندات و مدارکی که برخی نمایندگان علیه وزیر افشا کردند، باز هم شمسالدین حسینی وزیر باقی ماند! چرا در زمان استیضاح مرحوم کردان، زمان تنفس بین جلسات صبح و بعد از ظهر داده نشد و نشست یکسره تمدید شد؟
کد خبر: ۲۰۱۵۸۹
| | 27058 بازدید
سرویس مجلس ـ ماندن حسینی در وزارت اقتصاد و امور دارایی، خواستی بود که دو رییس قوه مجریه و مقننه برایش حاضر بودند هر هزینهای را بپردازند.
به گزارش «تابناک»، احمدینژاد که در ماجرای استیضاح بهبهانی حتی اجازه نداد که وزیر هم در صحن مجلس حاضر شود و اصولا در تعاریف سیاسی خود، جایگاهی برای نمایندگان و مجلس قایل نیست، دیروز نزدیک به هشت ساعت در بهارستان توقف کرد و همه سخنان را شنید، انتقادهای تندی را که برای نخستین بار در حضور وی مطرح میشد، تحمل کرد و در پایان، با روی خوش از نمایندگان خواست تا دست از سر شمسالدین بردارند!

از سوی دیگر، رییس مجلس نیز برای این وزیر در آستانه عزل سنگ تمام گذاشت. لاریجانی نه تنها در نشست علنی و در جایگاه هیأت رئیسه به نجواهای درگوشی با شمسالدین حسینی پرداخت بلکه برای نخستین بار در تاریخ مجالس جمهوری اسلامی ایران در مقام مخالف استیضاح وزیر اقتصاد سخن گفت.
البته تمایل برای ماندن حسینی بیش از اینها بود، استانداران، وزرا و رابطین و معاونان پارلمانی وزارتخانه، هر آنچه توانستند، به میدان آوردند. از جمعآوری طومار در صفوف نماز جمعه گرفته تا تماسهای پیدرپی رؤسای برخی بانکها و دیگر مقامات دولتی با استیضاح کنندگان و پافشاری آنها بر منصرف کردن نمایندگان از استیضاح تا آخرین ساعات روز دوشنبه ادامه یافت که در نطق نمایندگان موافق استیضاح بدان اشاره شد.
اما استیضاح حسینی در شرایطی رخ میداد که بسیاری از مخالفان استیضاح، تنها دلیل خود را عجله مجلس در استیضاح میدانستند و از همکاران خود میخواستند تا پایان بررسی پرونده و اعلام نتایج صبر کنند، وگرنه قصور وزیر اقتصاد در بررسی و گزارش کمیسیون اصل90 آمده است.
اما فارغ از اینکه وزیر رأی آورد و اینکه چرا و چگونه شد با آن همه مستندات و مدارکی که برخی نمایندگان علیه وزیر افشا کردند، باز هم شمسالدین حسینی وزیر باقی ماند، دو پرسش مطرح است؛ یکی درباره تأثیر دفاع علی لاریجانی، نماینده قم و رییس مجلس شورای اسلامی بر روند استیضاح در صحن علنی روز گذشته مجلس است.
بنابراین، باید اذعان کرد که رییس مجلس هم یک نماینده است و همچون نمایندگان دیگر، با اینکه باید وظایف نمایندگی خود را انجام دهد، از اختیارات نمایندگی هم برخوردار است و میتواند در مخالفت و یا موافقت طرحها و لوایح سخن بگوید، ولی وی افزون بر این، شأن و جایگاه رییس مجلس را داراست؛ یعنی با رأی بیشتر نمایندگان به این پست رسیده و دارای شئونی همچون رییس قوه مقننه، عضو شورایعالی امینیت ملی و ... است و به همین دلیل، کلامش تأثیر بسزایی در رفتار نمایندگان دارد. به همین خاطر هم رؤسای پیشین مجلس در مقام موافق و مخالف طرحها و لوایح و به ویژه استیضاحها برنمیآمدند، ولی لاریجانی دیروز در مقام رییس مجلس به دفاع از حسینی پرداخت، که اگر وی به عنوان رییس مجلس این کار را انجام نداده بود، به احتمال زیاد، نتیجه دیگری در آرایش آرا حاصل میشد.
بنا بر این گزارش، دوگانگی در برخورد هیأت رییسه و شخص رییس مجلس با استیضاحها، یکی دیگر از ابهامات و پرسشهاست؛ نخست اینکه چرا در زمان استیضاح مرحوم کردان، زمان تنفس بین جلسات صبح و بعد از ظهر داده نشد و جلسه یکسره تمدید شد؟ آیا برای وزاری دیگر نیز چنین کاری خواهد شد؟
این درحالی است که دو ساعت تنفس برای ناهار و نماز زمان مناسبی برای رایزی بیشتر حامیان و مدافعان وزیر با مخالفان و نمایندگان بود، که انجام هم شد.
اما پرسش اساسی که باقی است، این که به راستی چرا دولت و مجلس به هر قیمتی میخواستد حسینی بماند؟
شاید این نکته قابل تأمل باشد که نمایندگان بهرغم مخالفت خود با وزارت حسینی، برکناری وی را هم به صلاح نمیدانستند، زیرا در موارد گذشته، روند عزلها و اسیضاحها و حتی برکناریها به سوی مطلوب نبوده است؛ بنابراین، نمایندگان مجلس میخواستند با تشکیل جلسه استیضاح، نکات مهم اقتصادی کشور بازگو شده، به قصور حسینی در مقام وزیر در اختلاس سه هزار میلیاردی هم پرداخته شود، اما وزیر هم بماند.
البته نشست روز گذشته، نکات بسیار درخشانی هم داشت. هنگامی که سخن از استیضاح وزرا و یا سؤال از رییس جمهور مطرح میشد، بارها در راهروهای مجلس و بین سیاسیون، شنیده میشد که برخی دلیل مخالفت خود را به رهبر معظم انقلاب منتسب میکنند؛ چیزی که دیروز نیز پس از سخنان لاریجانی در دفاع از حسینی در فضای مجلس حاکم شد؛ اما این بار توکلی این شایعه را منتفی کرد تا دیگر کسی از مقام و جایگاه معنوی و قانونی رهبر انقلاب به سود نظرات شخصی خود بهرهبرداری نکند.
با وجود اینکه بارها رهبر معظم انقلاب اسلامی تأکید کردهاند که رأی مجلس و نظر نمایندگان چون قانون است، مورد حمایت ایشان است و ایشان قصد دخالت در امور مجلس را ندارند، برخی افراد در مسایلی همچون سؤال از رییسجمهور، استیضاح وزرا و ... سوءاستفاده میکنند و این اقدام توکلی، شاید عملی روشن برای جلوگیری از این سوءاستفادهها باشد.
به گزارش «تابناک»، احمدینژاد که در ماجرای استیضاح بهبهانی حتی اجازه نداد که وزیر هم در صحن مجلس حاضر شود و اصولا در تعاریف سیاسی خود، جایگاهی برای نمایندگان و مجلس قایل نیست، دیروز نزدیک به هشت ساعت در بهارستان توقف کرد و همه سخنان را شنید، انتقادهای تندی را که برای نخستین بار در حضور وی مطرح میشد، تحمل کرد و در پایان، با روی خوش از نمایندگان خواست تا دست از سر شمسالدین بردارند!

البته تمایل برای ماندن حسینی بیش از اینها بود، استانداران، وزرا و رابطین و معاونان پارلمانی وزارتخانه، هر آنچه توانستند، به میدان آوردند. از جمعآوری طومار در صفوف نماز جمعه گرفته تا تماسهای پیدرپی رؤسای برخی بانکها و دیگر مقامات دولتی با استیضاح کنندگان و پافشاری آنها بر منصرف کردن نمایندگان از استیضاح تا آخرین ساعات روز دوشنبه ادامه یافت که در نطق نمایندگان موافق استیضاح بدان اشاره شد.
اما استیضاح حسینی در شرایطی رخ میداد که بسیاری از مخالفان استیضاح، تنها دلیل خود را عجله مجلس در استیضاح میدانستند و از همکاران خود میخواستند تا پایان بررسی پرونده و اعلام نتایج صبر کنند، وگرنه قصور وزیر اقتصاد در بررسی و گزارش کمیسیون اصل90 آمده است.
اما فارغ از اینکه وزیر رأی آورد و اینکه چرا و چگونه شد با آن همه مستندات و مدارکی که برخی نمایندگان علیه وزیر افشا کردند، باز هم شمسالدین حسینی وزیر باقی ماند، دو پرسش مطرح است؛ یکی درباره تأثیر دفاع علی لاریجانی، نماینده قم و رییس مجلس شورای اسلامی بر روند استیضاح در صحن علنی روز گذشته مجلس است.
بنابراین، باید اذعان کرد که رییس مجلس هم یک نماینده است و همچون نمایندگان دیگر، با اینکه باید وظایف نمایندگی خود را انجام دهد، از اختیارات نمایندگی هم برخوردار است و میتواند در مخالفت و یا موافقت طرحها و لوایح سخن بگوید، ولی وی افزون بر این، شأن و جایگاه رییس مجلس را داراست؛ یعنی با رأی بیشتر نمایندگان به این پست رسیده و دارای شئونی همچون رییس قوه مقننه، عضو شورایعالی امینیت ملی و ... است و به همین دلیل، کلامش تأثیر بسزایی در رفتار نمایندگان دارد. به همین خاطر هم رؤسای پیشین مجلس در مقام موافق و مخالف طرحها و لوایح و به ویژه استیضاحها برنمیآمدند، ولی لاریجانی دیروز در مقام رییس مجلس به دفاع از حسینی پرداخت، که اگر وی به عنوان رییس مجلس این کار را انجام نداده بود، به احتمال زیاد، نتیجه دیگری در آرایش آرا حاصل میشد.
بنا بر این گزارش، دوگانگی در برخورد هیأت رییسه و شخص رییس مجلس با استیضاحها، یکی دیگر از ابهامات و پرسشهاست؛ نخست اینکه چرا در زمان استیضاح مرحوم کردان، زمان تنفس بین جلسات صبح و بعد از ظهر داده نشد و جلسه یکسره تمدید شد؟ آیا برای وزاری دیگر نیز چنین کاری خواهد شد؟
این درحالی است که دو ساعت تنفس برای ناهار و نماز زمان مناسبی برای رایزی بیشتر حامیان و مدافعان وزیر با مخالفان و نمایندگان بود، که انجام هم شد.
اما پرسش اساسی که باقی است، این که به راستی چرا دولت و مجلس به هر قیمتی میخواستد حسینی بماند؟
شاید این نکته قابل تأمل باشد که نمایندگان بهرغم مخالفت خود با وزارت حسینی، برکناری وی را هم به صلاح نمیدانستند، زیرا در موارد گذشته، روند عزلها و اسیضاحها و حتی برکناریها به سوی مطلوب نبوده است؛ بنابراین، نمایندگان مجلس میخواستند با تشکیل جلسه استیضاح، نکات مهم اقتصادی کشور بازگو شده، به قصور حسینی در مقام وزیر در اختلاس سه هزار میلیاردی هم پرداخته شود، اما وزیر هم بماند.
البته نشست روز گذشته، نکات بسیار درخشانی هم داشت. هنگامی که سخن از استیضاح وزرا و یا سؤال از رییس جمهور مطرح میشد، بارها در راهروهای مجلس و بین سیاسیون، شنیده میشد که برخی دلیل مخالفت خود را به رهبر معظم انقلاب منتسب میکنند؛ چیزی که دیروز نیز پس از سخنان لاریجانی در دفاع از حسینی در فضای مجلس حاکم شد؛ اما این بار توکلی این شایعه را منتفی کرد تا دیگر کسی از مقام و جایگاه معنوی و قانونی رهبر انقلاب به سود نظرات شخصی خود بهرهبرداری نکند.
با وجود اینکه بارها رهبر معظم انقلاب اسلامی تأکید کردهاند که رأی مجلس و نظر نمایندگان چون قانون است، مورد حمایت ایشان است و ایشان قصد دخالت در امور مجلس را ندارند، برخی افراد در مسایلی همچون سؤال از رییسجمهور، استیضاح وزرا و ... سوءاستفاده میکنند و این اقدام توکلی، شاید عملی روشن برای جلوگیری از این سوءاستفادهها باشد.
گزارش خطا
نظرسنجی
پیش بینی شما از نتیجه مذاکرات و توافق چیست؟


