«نگاه شما»: بر زمینت می‌زند نادان دوست

ایمان مصطفایی، بیننده «تابناک» در پیامی نوشت:

حتی حالا که دست به قلم برده ام و به پاس پیروزی تاریخی تیم نفت آبادان در مقابل ملوان بندر انزلی آن هم در شهر انزلی، امری که تا به حال در فوتبال ایران تحقق نیافته بود این یادداشت را می نویسم‌، اقرار می کنم که با سپری شدن هفت هفته از بازی‌های لیگ برتر فوتبال ایران به عنوان یک علاقه‌مند به تیم نفت آبادان و کسی که در چندین سال گذشته مدام پیگیر نتایج و شیوه بازی این تیم ریشه دار آبادانی بوده، هنوز نتوانسته ام خودم را قانع کنم که تیم امسال نفت را دوست داشته باشم. به گونه ای که حتی همراهی‌ام با این تیم در استادیوم تختی نیز به محاق توقیف جهیده است.

از طرفی هم اعتراف می کنم که برد در مقابل تیم سرسخت ملوان آن هم در زمین این تیم ، شاخ غولی بود که خوشبختانه شکسته شد و بارقه‌ای از نور و امید را در دل هواداران دلواپس این تیم زنده کرد . تماشاگران معترضی که متاسفانه بعضاً از سوی سرمربی و کادر فنی تیم، ساختارشکن و نامتعارف خوانده می شوند . اما یقینا دلیل بر آن نمی‌شود که این پیروزی تاریخی را به تیم، کارد فنی و هواداران پر شمارش تبریک نگوییم.  بی شک این گونه عملکردها می تواند در روند آشتی صاحبان سکوی ورزشگاه آبادان، با تیم این شهر تاثیر به سزایی داشته باشد تا جایی که دل همان تعداد مخالف را هم به دست بیاورند.

سال گذشته که تیم نفت آبادان در انزلی در دقایق پایانی بازی را به حریف واگذار کرد یکی از دوستانم که اتفاقاً اهل شمال است، پیامکی برایم فرستاد بدین مضمون: «یاد ندارم آبادان در انزلی ملوان را شکست داده باشد» و امسال در جواب برایش نوشتم: «هرگز از یاد نبر که آبادان در انزلی ملوان را شکست داد» هرچند که به عقیده بنده با تمام تلاش و سختکوشی بازیکنان تیم نفت برای رسیدن به امتیاز بازی، باید این نکته را یادآور شوم: که تیم در نیمه نخست نتوانست بازی قابل قبول و عملکرد مثبتی از خود ارائه دهد و به اصطلاح صرفاً یک فوتبال بزن زیر توپ را از خود به نمایش گذاشت و بی شک خوش اقبالی و نیز اشتباه مسلم دروازه‌بان حریف و کمی هم تیز هوشی و خلاقیت فردی امید شریفی نصب در به ثمر رسیدن گل برتری نفت از نکات قابل تاملی بود که به جای بازی روان و تاکتیکی تیم جلوه گری می کرد.

تیم نفت آبادان بعد از گذشت چند هفته از لحاظ انجام بازیهای باثبات همراه با کیفیت فنی مطلوب هنوز دچار ضعف و سردرگمی است و نتوانسته به شخصیت تیمی خود دست پیدا کند تا از این طریق اعتماد و همراهی را به سکوها باز گرداند. شاید عیار واقعی تیم رقم نخورده باشد، هرچند در بازی مقابل تیم نه چندان سر و شکل گرفته سپاهان و پرسپولیس بحران زده و نصفه و نیمه، نتوانست نمره قابل قبولی را کسب کند. این یادداشت قبل از بازی با تراکتورسازی نوشته می‌شود و امیدوارم در بازی با تیم تبریزی روی سکوهای ورزشگاه عرق شرم روی پیشانی هوادارن ننشیند و عملکرد تیم به گونه‌ای باشد که صدای تشویق‌های از سر ذوق و غرور تماشاگران آبادانی در فضای ورزشگاه طنین انداز  شود.

و نیز سر مربی، کادر فنی و مسئولین محترم باشگاه صنعت نفت آبادان، با داشتن روحیه نقد پذیری و بالا بردن آستانه تحمل خود، حتی در مقابل همان اندک تماشاچی نماها و همچنین با درک میزان عشق و علاقه مردم شهر نسبت به این تیم، بتوانند در بازی‌های پیش رو عملکرد مثبت تری از خود ارائه دهند. هرگز هواداران معترض خود را دشمن و سیاه نما تلقی نکنند و از یاد نبرند که اینجا آبادان است، شهری که برای مردمانش برد تیم محبوبشان از نان شبشان واجب تر است و زرد برایشان مقدس.
اینجا کسی دشمن شما نیست و دوست مفهوم صادقانه‌ترین واژه است و شاید تنها، عده‌ای راه اعتراض را به بیراه می روند. اینجا کسی از شما انتظار معجزه ندارد اما توقع هم نمی رود که عده ای را با واژه دشمن خطاب کنید هر چند که می گویند:

 دشمن دانا بلندت می کند
                      بر زمینت می زند نادان دوست