تهران- 25 بهمن 89/ سپهر عاطفه

عاطفه تلقانی در وبلاگ خود آورده است: ساعت حدود شش بود که شماره اش رو گرفتم. خیلی طول نکشید تا پاسخم رو بده.

گفتم: شنیدم صادقیه خیلی شلوغ بوده. راحت رسیدین؟ اوضاع چطوره؟
گفت: ترافیک سنگینه اما اتوبوس و سواری مسافربر نیست.

گفتم: پس بهتره برگردی منزل خاله. شب میاییم دنبالت.

گفت: نه می رم خونه. ارتباط قطع شد.

بی بی سی گزارش می کرد و من نگران تر می شدم. تلفن همراهش هم بوق های عجیب و غریب می زد. گزارش ها حاکی از اعتراض های مردمی بود و تلاش زیادی می شد تا تهران و اصفهان و شیراز و مشهد ملتهب نشون داده بشه. از مادر خبری نبود. دیگه طاقت نیاوردم. مرخصی خواستم و راه افتادم. در حال پایین اومدن از سرازیری جام جم بودم که گوشی منزل رو برداشت.

گفتم: شنیدم درگیری شدید بوده! راحت رسیدی؟

گفت: ببخشید نمی تونم زیاد صحبت کنم. چند دقیقه دیگه رو گوشیم زنگ بزن.

۵ دقیقه بعد زنگ زدم. گفتم:چرا رفتین بیرون؟

گفت: داریم می ریم سینما. گفتم: خانم منتقد جشنواره ی فیلم فجر نگفتی از میدون آزادی تا میدون ولیعصر چه خبر بود؟

گفت: طول کشید اما بالاخره اتوبوس اومد. تا چهارراه ولیعصر درگیری خاصی ندیدم. بالا هم خبر خاصی نبود.

گفتم: مگه سینما بازه؟بی بی سی از گاز اشک آور و درگیری معترضان و مامورها گزارش می ده.

گفت: به جز ازدحام مردم و ترافیک درگیری ندیدم. البته می شه گفت که قدرت نمایی مامورا بود که دلهره ایجاد می کرد و ادامه داد:دیگه رسیدیم.باشه بعدا صحبت می کنیم.