دلزدگي از صدا و سيماي فوتبالي!

دهان کجي صدا و سيما به خواست مخاطبان ورزشي همچنان ادامه دارد و ورزش دوستان همچنان بايد خودشان را به خواست دوستان رسانه ملي هماهنگ کنند. چيزي که با اصل شعار مخاطب محوري جناب ضرغامي در پارادوکس کامل قرار دارد.

پس از پخش نشدن مستقيم رقابتهاي بين المللي فوتسال که صداي همه را درآورد و پس از اينکه به تيم ملي بسکتبال و علاقه مندانش با پخش ناجور رقابتهاي جهاني کم توجهي شد، روي آنتن بردن با تأخير قهرماني سوريان و علي اکبري کاسه صبر همه دوستداران ورزش ايران را لبريز کرد.

 

 صدا و سيما در ماه مبارک رمضان سريالهاي اين ماه را بهانه اي براي شانه خالي کردن از انتقادات به حق مردم از کم توجهي به ساير رشته هاي ورزشي جز فوتبال قرار داد و البته توضيح نداد که در ساير ماه هاي سال چرا مسابقات غير فوتبالي را به صورت مستقيم پخش نمي کند؟

نيازي به يادآوري نيست که توده مردم ايران از مرد و زن و کوچک و بزرگ وقتي پاي افتخارات ملي وسط مي آيد، ذکر گويان، گوش و چشم مي سپارند به اخبار و بي تابند تا لحظه به لحظه در جريان تلاش سربازانشان براي بالا بردن پرچم ميهن قرار بگيرند. اين بارها ثابت شده است و باز نمي دانيم که چرا بچه هاي صدا و سيما به اين حس ملي بي تفاوتند.

 

 آمارها نشان خواهند داد، دوشنبه شب هنگام پخش سريالها چند درصد مردم با خواندن زيرنويس براي پخش با تأخير فينالهاي کشتي اعصاب شان به هم ريخت و هوش و حواسشان معطوف آن کشتي ها شد. (خدا را شکر دست به آمار صدا و سيما هم که بد نيست! و طرفة العيني مي توان مثلاً براي مخاطبان سريالهاي کشدار آمار جور کرد.)

طعنه آميز است که آقايان براي کهن ترين ورزش اين خاک و بوم که ريشه در اعتقادات مذهبي و باورهاي ديني مردم دارد حتي به اندازه ديدارهاي چند جانبه و بي ارزش فوتبال هم ارزش قائل نيستند و حاضرند به قول محمد بنا بازي تدارکاتي و درون اردويي تيم ملي فوتبال مقابل لاتزيو را به هر بدبختي هست به صورت مستقيم روي آنتن ببرند، اما 6 دقيقه از فينال جهاني کشتي فرنگي را به صورت مستقيم به علاقه مندان نشان ندهند.

گلايه محمد بنا به حق است. اجحاف تلويزيون نه به کشتي که به ساير رشته هاي ورزشي بي سابقه است. همين چندي پيش هم شمس سرمربي تيم ملي فوتسال از اين کم توجهي آزاردهنده از کوره در رفت و مسؤولان صدا و سيما را به باد انتقاد گرفت. درست مثل انتقادي که بسکتبالي ها انجام دادند و درست مثل انتقادي که بسياري از رشته هاي ورزشي ديگر دارند و البته لب دوخته اند.

خون آدمي وقتي به جوش مي آيد که صدا و سيما مدام کنداکتور پر شده برنامه هايش را براي اين کم توجهي ها به رخ مي کشد و آن وقت مثلاً بلافاصله با درخواست دايي براي در اختيار داشتن 30 دقيقه اي آنتن موافقت مي کند. جالب اينکه بعد هم بيش از دو ساعت از کنداکتور شلوغش را به چگونگي حيف و ميل شدن بيت المال توسط فدراسيون و دايي اختصاص مي دهد و دل مردمي را که به قوت لايموتشان محتاجند، با دعواي طرفين بر سر ميليونها تومان پول بي زبان آتش مي زند.

اگر قرار باشد باز ساده دلانه بهانه هاي صدا و سيما را مبني بر اينکه مسابقات برخي رشته هاي ورزشي در زمانهايي برگزار مي شود که کنداکتور سيما پر است، قبول کنيم؛ باز اين پرسش در ذهنمان بي پاسخ مي ماند که چطور براي پخش مسابقات فوتبال ترتيب برنامه ها و حتي سريالها تغيير مي کند، اما براي ديگر رشته ها نه؟

ظاهراً اصطکاک صدا و سيما با رشته هاي غير فوتبالي سر دراز دارد و به کنداکتور پر و يا خالي برنامه ها ربطي ندارد. تنها پاسخ صريح مسؤولان بلند پايه رسانه ملي براي اين نوع برخوردهاي دوگانه مي تواند اين همه ابهام را برطرف کند و گرنه بدگماني به رسانه اي که قرار است ملي باشد بين علاقه مندان به ساير رشته هاي ورزشي افزايش خواهد يافت.
با تمام اين اوصاف باورمان اين است که تنها راه حل برون رفت از اين دوگانگي براي صدا و سيما همانا راه اندازي شبکه ورزش است. شبکه اي که مدتهاست بر راه اندازي اش پافشاري و تأکيد مي شود، اما تا به امروز کوچکترين قدمي براي راه اندازي اين شبکه که بدون هيچ شکي پرمخاطب ترين شبکه هم خواهد بود، برداشته نشده است.

شبکه ورزش امروز با توجه به جامعه جوان و علاقه مند ايران جزو واجبات است که علاوه بر راضي نگه داشتن قشر ورزش دوست از حيث درآمدزايي نيز براي صدا و سيما مي تواند پول سرشاري را از منابع جذب آگهي نصيب متوليانش کند. آنچه که قند را در دل متوليان جعبه جادويي آب مي کند.