87 هزار هكتار جنگل پيدا شد
بلنديهاي شمال را پوشيده در شولاي سبز درختان پشت سرميگذاريم. زيباييها از «ماسوله» روستاي معروف گيلان شروع ميشود و سر به كوههاي بلند ميگذارد و به خلخال ميرسد.
جنگلهايي كه آنطور كه «رحماني» مديركل سازمان جنگل ها، مراتع و آبخيزداري استان گيلان ميگويد، جنگل نشينان و گاوهايش بزرگترين تهديد آنها به شمار ميروند. در حرفهاي او و «علی اوسط منتظری» معاون مناطق مرطوب و نیمه مرطوب سازمان جنگلهای کشور خبري از جادهها و سدها نيست. همچنين در حالي منتظري بر افزايش سطح جنگلهاي گيلان در سالهاي اخير تاكيد دارد كه جاده سازيها و آتش سوزي تنها در سال 88 به قتل عام درختان بسياري در كشور منجر شده است. او همچنين آمارهايي كه خبر از كاهش سطح جنگلها در 50 سال گذشته را ميدهد رد ميكند. اين درحالي است كه خبرنگاران اين حوزه در مسير طالش به رودبار شاهد پاك تراشي بخش بزرگي از جنگلهاي روي كوههاي مسير بودند. پاك تراشيهايي كه خبر از گذر يك شاهراه ارتباطي را ميدهد كه چون يك مار سياه وعظيم جنگلهاي بكر و تاريخي شمال را بلعيده بود. عجيب آنجاست كه اين پاكتراشيها درست روي كوه و در نقطه ديد مسافراني كه هر روز از اين مسير ميگذرند اتفاق افتاده اما تاكنون خبري از آن در رسانهها درج نشده است.
همچنين اسفندماه گذشته خبرنگار «تهرانامروز» در مسير سياهكل به ديلمان و اسپيلي به قتگاه وسيعي از جنگلهاي اين بخش رسيد كه در آن تعداد بسياري از درختان پس از قطع شدن روي هم تلنبار شدهاند. اين اتفاق هم از جمله اتفاقاتي بود كه تاكنون به جرايد راه نيافته است. هرچند تهرانامروز موقعيتي از آنچه در اين مسير را ديده بود پيش روي منتظري و مسئولان جنگلهاي شمال گذاشت اما در نهايت هم معلوم نشد اين همه درخت در وسعت بسيار بالا براي چه قطع شدهاند و قرار است در بلنديهاي ديلمان چه اتفاقي بهوقوع بپيوندد. اين درحالي است كه به گفته منتظري آمارهایی که در رسانهها عنوان می شود مبنای علمی ندارد و اینکه گفته می شود طی 50 سال گذشته یک سوم جنگلها کاسته شده صحت ندارد. او اعتقاد دارد كه در سالهای اخیر ما نه تنها تخریبی نداشته ایم بلکه سطح جنگلها نیز افزایش یافته است. همچنين «رحمت الله قاسم زاده» مدیرکل دفتر جنگلداری سازمان جنگلها آماري را پيش روي خبرنگاران قرار ميدهد كه براساس عكسبرداري سال 86 سطح این جنگلها یک میلیون و 934 هزار و 949 هکتار اعلام شد که 87 هزار و 73 هکتار نسبت به دوره قبل افزایش داشته است. به گفته اين كارشناس روند افزایشی سطح جنگلها در سالهای گذشته به دلیل غنیسازی و احیای جنگلهای مخروبه بوده است. با این حال او ميگويد: اختلافات آماری همیشه وجود داشته ولی آنچه برای ما اهمیت دارد آمارهایی است که در اختیار داریم.
سد سازيها
سد سازيها هم مثل هميشه از مهمترين دغدغه خبرنگاران و فعال رسانهاي در حوزه محيط زيست بود كه البته نتوانست به ارائه پاسخهاي واضحي از سوي مسئولان حاضر در اين جلسه منجر شود. ا زجمله سدهاي «شفارود»، «ارس» و «سفيدرود» ازجمله سدهايي هستند كه با ساخت آنها بخش قابل ملاحظهاي از جنگلهاي شمال غرق ميشود. سدهايي كه بسياري از آنها بدون ا رزيابي زيست محيطي در حال انجام است اما با اين وجود منتظري تاكيد ميكند: طبق ماده 71 قانون برنامه چهارم توسعه کشور تمام فعالیتهای عمرانی کشور باید ارزیابی زیست محیطی داشته باشند و مطالعات ارزیابی محیط زیستی باید به تايید سازمان محیط زیست برسد. با این حال چنانچه طرح عمرانی ارزیابی نداشته باشد طبق قانون باید متوقف شود و سد سازی نیز مشمول این برنامه می شود و اگر سدی مطالعات زیست محیطی را نگذرانده باشد نباید ساخته شود. هرچند مسئولان حاضر در جلسه حاضر به صحبت درباره سدهاي درحال ساخت شفارود و سفيد رود نبودند اما رحمانی مدیرکل استان گیلان موافقت خود را با سد «پل رود» با هدف تامين آب شرب براي گيلان اعلام كرد.
قاچاق چوب
قاچاق چوب مسئلهاي است كه همواره مسئولان را در جنگلهاي مختلف به خود مشغول داشته است، هرچند اصرار خبرنگاران براي اعلام ميزان قاچاق چوب در جنگلهاي شمال به جايي نرسيد و رقم مشخصي به آنها اعلام نشد. مسئولان حاضر در جلسه از جمله مسئولان يگان حفاظت اداره كل گيلان در حالي پاسخي به پرسش درباره ميزان قاچاق چوب در اين محدوده ندادند كه براساس آمارهاي آنان تنها 20 درصد از نیاز واحدهاي بهرهبردار به چوب از سوی مدیریت جنگلهای کشور تامین می شود. از سوي ديگر 99 درصد نياز داخلي از كشور روسيه وارد ميشود. چوبهاي وارداتي قرنطيه هستند و با توجه به اينكه پوست آنها كنده ميشود وقطعه قطعه وارد كشور ميشوند كيفيت خوبي ندارد وهمين مسئله احتمال قاچاق چوب را بسيار بالا ميبرد. البته اين تمام مسئله نيست. براساس گفته « موسوي» مديركل دفتر بهره برداري هشت واحد بهره بردار به دنبال مجوز از سوي سازمان جنگلها هستند كه البته اين سازمان قصد ندارد به آنها مجوز بدهد. همين مسئله به نگراني ميان افكارعمومي و رسانهها منجر شده است. واحدهايي وجود دارد كه ميتوانند بدون مجوز هم به فعاليت خود ادامه دهند. از سوي ديگر چوبهاي وارداتي كيفيت مورد نظر مجريان ندارد همين مسئله راه را براي قاچاق چوب باز ميكند. البته مسئله به همينجا ختم نميشود. سازمان جنگلها و همچنين محيط زيست قانوني را به تصويب رسانده كه براساس آن واحد بهرهبردار بايد به جاي هر درختي كه قطع ميكنند يك درخت بكارند. هرچند بسياري از گزارشهاي انجمنهاي فعال در حوزه محيط زيست نشان ميدهد كه بسياري از واحدها به اين تعهد بيتوجه هستند اما مسئله اينجاست كه
باتوجه به زماني كه براي رشد يك درخت وجود دارد آيا ميتوان با كاشت يك درخت،آنچه را كه به دست تبر سپردهاند، جبران كرد؟
باغ بذر چمارسرا
هيات دولت در يكي از سفرهاي خود به گيلان تصويب كرده بود تا ديوار پيراموني باغ تحقيقاتي بذر چمار سرا تخريب و به جاي آن اطراف اين باغ را فنس كشي كنند تا مردم رشت بتوانند از آن استفاده كنند. با توجه به اينكه گيلان يكي از سبزترين مناطق كشور محسوب شده و كمبود فضاي سبز ندارد، سوال اينجاست كه چه چيزي باعث ميشود تا در يك باغ تحقيقاتي را به روي مردم باز كنند؟ آيا با توجه به اينكه اين باغ منبع بذري گونههاي گياهي استان است ورود گردشگر و مردم شهر رشت به اين باغ آسيبي به آن نميزند؟
