تو اثبات شده‌ای مرد

هر جایی که می‌رویم درست مثل ترانه «...Blah blah» این جملات در گوشمان زمزمه می‌شود «زمانی است برای ساختن، برای موفقیت، تو احتیاج به برنامه‌ای 5‌ساله داری، تو باید دوباره به همان مدیریت سابق و صبر کردن بازگردی...». ... و به عنوان یک شاهد امکان دارد خیلی دیر یا زود از زبان عوام درباره فرگوسن این حرف‌ها شنیده شود. البته بعضی دیگر ممکن است که بگویند؛ خب سر الکس سال‌های زیادی را در اولدترافورد گذراند ولی در این اواخر هیچ جامی را لمس نکرد... .

به نوشته وطن امروز و به نقل از تایمز؛ او بارها تا آستانه اخراج پیش رفت‌... البته آنها درباره او خیلی عجله کردند و شاید اگر او اخراج نمی‌شد کل تاریخ باشگاه می‌توانست جوردیگری رقم بخورد، آنها بزرگ‌ترین مربی تاریخشان را از دست دادند. البته می‌توان نخستین نقد به حرف‌هایی را که درباره او می‌زنند را در آینده با این فرمت بشنویم؛ «برای «اثبات فرگوسن» مردم باید به یاد بیاورند که او مردی است با کلکسیونی از افتخاراتی نظیر 3 عنوان قهرمانی لیگ، 4 قهرمانی در لیگ اسکاتلند، جام برنده‌های اروپا و سوپرکاپ اروپا در 7 فصل.

و اگر باز هم قرار باشد اشاره کنیم می‌توان گفت یکی از رکوردهای جاودانه‌ای که فرگی توانست به آن دست پیدا کند، عنوان قهرمانی در 7 فصل حضور در جزیره است. این مساله به من نشان می‌دهد او مردی است که حتی معادلش در اسپانیا، ایتالیا و آلمان نیز پیدا نمی‌شود و من با افتخار می‌گویم «او در تاریخ تکرارنشدنی است».

و دومین دلیل برای اثبات او به روزگاری بازمی‌گردد که شاید خیلی هم خاطرات بدی را به یاد مردم نیاورد، درست مثل روزهای فصل 88-1987 که او تا آخر تیم را در اختیار داشت و «من‌یو» توانست به مکان دوم برسد. یونایتد در آن زمان بدون شک بهترین نتایج 8 سال اخیرش را به دست آورده بود. وقتی شما به عنوان نایب قهرمانی می‌رسید آن هم درست از وقتی که کل مجموعه را در یک فصل در اختیار دارید آمار منصفانه‌ای خواهد بود.

این درست است که در فصل 89-1988 در همان میانه جدول «خوابشان» برد ولی فقط یک فصل دیگر لازم بود تا «من‌یو» با اندیشه‌های فرگوسن فاتح جام اتحادیه شود؛ نخستین افتخاری که پس از 5 سال نصیب آنها شد. خب، این نتایج خیلی هم نمی‌تواند افتضاح باشد چون شما یک فصل نیمه‌خوب، یک فصل بد و یک فصل خیلی خوب را گذرانده‌اید... همین روند باعث می‌شود تا کم‌کم جذب افتخارات متعدد روی غلتک افتاده و شما به‌عنوان برگی از صفحات تاریخ یک باشگاه می‌شوید.

اما... آخرین دلیل برای اثبات او خیلی ساده است. چه تعداد مربی در سراسر جهان می‌شناسید که بتواند حدود 3 فصل و نیم در یک تیم دوام بیاورد؟ اما سرالکس توانست بیش از این زمان در یونایتد دوام بیاورد و من با قاطعیت می‌گویم که شک دارم دوباره این اتفاق توسط کس دیگری رخ دهد.


اعجاب در نخستین فصل
در حقیقت اتفاقاتی که در تابستان برای فوتبال اروپا رخ داد به شما نشان می‌داد که می‌توانید بیایید و یک تیم را اول فصل تحویل گرفته و به‌عنوان قهرمانی برسانید، البته باید بگردید تا ببینید چه کسی توانسته در معتبرترین لیگ‌های اروپا به این شانس نائل شود.

خب، لوئیس فانخال در بایرن توانست به‌عنوان قهرمانی در نخستین فصل حضورش برسد، دیدیه دشان با مارسی، کریستف‌‌دام در فنر باغچه، خورخه خسوس با بنفیکا و شاید هم مانوئل پیگرینی با رئال و البته کلودیو رانیه‌ری با رم [که هنوز یک روز مانده تا تکلیف او نیز مشخص شود] خب، حدس بزنید چه کسی را جا انداختیم؟ بله، بدون شک او کسی نیست جز کارلو آنچلوتی در چلسی. کسی که تنها در یک 90دقیقه به این افتخار خواهد رسید.

نکته مهم اینجا‌ست که هیچ کدام از تیم‌های مارسی، رم، بنفیکا و چلسی در 4 سال اخیر نتوانستند حتی یک عنوان در لیگ به‌دست آورند (در حقیقت آخرین قهرمانی مارسي در لوشامپیونا به سال 1992 باز می‌گردد).